Fw. Ο ΑΝΙΚΗΤΟΣ ΕΡΩΤΑΣ ΚΑΙ ΤΟ ΨΕΜΑ

    Fw. Ο ΑΝΙΚΗΤΟΣ ΕΡΩΤΑΣ ΚΑΙ ΤΟ ΨΕΜΑ

Γράφει ο Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης Αμφικτύων

 

«Ερως ανίκατε μάχαν» Με αυτό το στίχο αρχίζει το γ’ στάσιμο (στ. 781-805) της Αντιγόνης του Σοφοκλή. Μια φράση, ωδή στον έρωτα δύο νέων, που είναι γνωστή μέχρι σήμερα.Αλλά και ποιος  άνθρωπος δεν γεύθηκε το γλυκό και το φαρμακερό βέλος του Ερώτα και δεν πόνεσε η καρδιά του; Αλλά ας δούμε πως έβλεπαν οι αρχαίοι μας πρόγονοι τον παράξενο αυτό θεό :

Ήταν γιός του Χάους και της Γης  ή της Αφροδίτης και του Κρόνου ή του Άρεως και της Αφροδίτης , ενώ κατ’ άλλους δεν είχε γονείς. Υπήρχαν δύο Έρωτες ο Ουράνιος ο Επίγειος. Το όνομα αλληγορεί όχι μόνο τον αφροδισιακό έρωτα αλλά και   και τον έρωτα προς κάθε τι ωφέλιμο , έντιμο και επιθυμητό έργον. Μόνο όσοι έχουν έρωτα για κάτι κάνουν σωστή εργασία και δεν λογαριάζουν το χρήμα και το χρόνο

Ο Ζεύς ζήτησε να πεταχθεί το βρέφος  Σύμφωνα με την Μυθολογίαν όταν η Αφροδίτη γέννησε τον Έρωτα ο Ζευς είδε το νεογνό και διέγνωσε ότι θα φέρει καταστροφές. Ζήτησε , λοιπόν από την Αφροδίτη να το πετάξει στο δάσος. Εκεί το νεογνό ανέθρεψαν τα άγρια ζώα του δάσους και όταν έγινε παιδίον έφτιαξε τόξο και βέλη αιχμηρά και ασκείτο στην σκποβολή . Στα   βέλη έβαζε στην μύτη είτε χρυσή ή μολύβδυνη  ακίδα .

Κατ’ άλλους ο Έρωτας ήταν στον Ουρανό ωραίος, φαιδρός, αστείος και ευτράπελος και φτερωτός . Όλοι οι θεοί/ές τον αγαπούσαν . Κατ΄ άλλους όμως ήταν ταραχοποιός , μυστικός,  σκανδαλοποιός, και πανούργος , έκανε άνω κάτω τους θεούς στον Ουρανό και τους  τάραξε την μακαριότητα και ευδαιμονία . Ενεκα τούτου οι Θεοί του έκοψαν τα φτερά και έπεσε στη γη . Τα φτερά του Ερώτα τα έδωσαν στη Νίκη γι’ αυτό αυτή δεν  παραμένει  μόνιμα σε όποιον την  κερδίσει,  αλλά πετάει  

Η γέννηση του Αντέρωτα αύξησε τον Ερωτα Κατ’ άλλους η Αφροδίτη έδωσε τον Έρωτα στις Χάριτες να τον αναθρέψουν και τον θήλαζαν και τον ανέτρεφαν με μεγάλη φροντίδα . Όμως παρά ταύτα αυτός δεν έπαιρνε ύψος και έμενε στάσιμος . Τότε η Αφροδίτη ζήτησε από την Θέμιδα να της πει το μυστικό γιατί δεν μεγαλώνει το παιδί; Αυτή της είπε να γεννήσει και  τον Αντέρωτα για να μεγαλώσει . Και από τότε ο Έρωτας άρχισε να μεγαλώνει και να αυξάνει βοηθούμενος από τον Αντέρωτα(  ο ερωτευμένος γίνεται λάβρος όταν έχει   αντεραστή και μπορεί να φθάσει και στο έγκλημα) Τους ζωγράφιζαν άλλοτε αμιλλωμένους και άλλοτε φιλονεικούντας , τον  Έρωτα  κρατούντα κλάδο φοίνικος και τον  Αντέρωτα  να προσπαθεί να τον αρπάξει. Στην Αθήνα μπροστά στην  είσοδο της Ακαδημίας υπήρχε βωμός του Έρωτα και στην πόλη του Αντέρωτα των μετοίκων για την εξής αιτίαν :

Η ιστορία του Μέλητα και Τιμαγόρα Κάποιος μέτοικος ονόματι Τιμαγόρας αγαπούσε έναν νέον Αθηναίον καλούμενον Μέλητα. Ο δε Μέλης είπε αστειευόμενος να γκρεμιστεί ο Τιμαγόρας από μια υψηλή πέτρα που είχε αναρριχηθεί. Και πράγματι ο Τιμαγόρας για να δείξει την αγάπη του έπεσε και σκοτώθηκε . Κατόπιν τούτου οι μέτοικοι νόμισαν τον Μέλητα-φονέα του Τιμαγόρα-  δαίμονα τον ονόμασαν  Αντέρωτα και έκτισαν βωμό προς τιμήν του και τον ζωγράφιζαν σε μέρη που συναθροίζονταν νέοι (Η Αθήνα ανέκαθεν δεχόταν μετοίκους,  από την αρχαιότητα ως σήμερον , με την διαφορά ότι οι μέτοικοι τότε ήταν Έλληνες το γένος από  άλλες πόλεις , ενώ τώρα έρχονται κυρίως πιστοί του Ισλάμ ,οι οποίοι είναι δύσκολον να αφομοιωθούν και να ζήσουν δημοκρατικά με τους αυτόχθονες. Και τότε οι μέτοικοι προέβαιναν σε σεξουαλική παρενόχληση των γηγενών και τώρα πράττουν εγκλήματα  } 

Ο  Σαγχουνιάθων λέγει τον Πόθον αδελφόν του Έρωτα. Μερικοί έπλασαν και τον Δυσέρωτα και τον ζωγράφιζαν διαφορετικά . Τον Έρωτα ζωγράφιζαν  σαν βρέφος , γυμνόν, φτερωτόν , με τόξον και φαρέτρα με βέλη , συχνά δε και τυφλό. Να κρατάει λαμπάδα αναμμένη.

Πως η εταίρα Φρύνη έβαλε στο χέρι τον Ερωτα του Πραξιτέλους Οι Θεσπιείς λάτρευαν ιδιαίτερα τον Έρωτα και είχαν αρχαιότατον  άγαλμα λίθινον. Ύστερα ο Πραξιτέλης κατασκεύασε ένα ωραιότατο  άγαλμα του Έρωτα  από Πεντελικό μάρμαρο . Η περιβόητη εταίρα Φρύνη, η οποία  ήταν ερωμένη του  Πραξιτέλους , της  είπε  να διαλέξει  όποιο άγαλμα   ήθελε για  να  το πάει στην πατρίδα της τις Θεσπιές; Αλλά ποιο ήταν το καλύτερο στο εργαστήριο δεν γνώριζε. Χρησιμοποίησε λοιπόν  τα θέλγητρα της και έπεισε τον δούλο να την βοηθήσει να  βρει το  ωραιότερο άγαλμα του Πραξιτέλους . Επινόησαν λοιπόν την πυρκαγιά στο εργαστήριο και όταν το ανήγγειλαν στον Πραξιτέλη αυτός ζήτησε δύο αγάλματα να σώσει πάση θυσία: Τον Έρωτα  και τον Σάτυρο .  Tότε η Φρύνη    ζήτησε από τον Πραξιτέλη να πάρει τον Έρωτα , τον οποίον αφιέρωσε στην πατρίδα της τις Θεσπιές. Αυτό το άγαλμα το πήρε ο  Ρωμαίος αυτοκράτωρ Γάιος  και  το πήγε στη Ρώμη. Ο δε αυτοκράτωρ   Κλαύδιος   το έστειλε πίσω στις Θεσπιές . Τελικά τα πήρε όλα ο Νέρων με την γενική αφαίμαξη των έργων τέχνης από την Ελλάδα . Τότε  ξεγύμνωσε όλη την χώρα. Αυτά κάηκαν με την μεγάλη πυρκαγιά της Ρώμης η οποία αποδίδεται στον  Νέρωνα (18ης Ιουλ. 64 μ.Χ }ενώ κατ’ άλλη εκδοχή την καύση της Ρώμης  αποδίδουν στην συνωμοσία του  Παύλου (Σαούλ ) σαν αντίποινα  για τον διωγμό  των Χριστιανών.

Λάτρευαν δε τον Ερωτα και οι Παριανοί του Ελλησπόντου , οι άποικοι των Ερυθρών της Ιωνίας κ.α . (Ως το 1922 η Ανατολική Θράκη και πέριξ του Ελλησπόντου περιοχές ήταν αμιγώς Ελληνικές και από κάποια ανεξήγητη αιτία σηκωθήκαμε και αδειάσαμε την Ανατολική Θράκη χωρίς να υποστούμε επίθεση του Τουρκικού Στρατού)

Ο  Ορφεύς έγραψε τον Νζ’  Ύμνον προς τον Έρωτα (βλέπε «Ορφικά» Γιάννη Πασσά). Έγραψαν και ο Πάφως και Ωλήν ύμνους στον Έρωτα, πλην όμως δεν σώζονται . Ο Ωλήν μάλιστα έλεγε ότι ο Έρωτας είναι γιός της Ειλειθύιας της προστάτιδος των τοκετών και νεογνών  και της είχε αφιερώσει Ύμνο( Ωγυγία, Αθ. Σταγειρίτης, τομ.Β’ σελ.196-200 ). (Τώρα οι σύγχρονοι Έλληνες/νίδες τα έχουν λησμονήσει και σταμάτησαν να ερωτεύονται και να γεννούν παιδιά προφασιζόμενοι τα κακά οικονομικά. Αλλά μήπως οι παλιότεροι Έλληνες είχαν καλύτερα οικονομικά και όμως γεννούσαν παιδιά; Η μήπως οι τριτοκοσμικοί έχουν μεγαλύτερα εισοδήματα που γεννοβολούν οι γυναίκες σαν τις κουνέλες; Βέβαια, το κράτος πρέπει να έλθει αρωγό προς τον Ελληνα/νίδα και το παιδί με δωρεάν μαιευτήρια, παιδικούς σταθμούς, επιδόματα μητρότητος , μόνιμο επίδομα στις πολύτεκνες μητέρες κ.α’ Αυτά για τις Ελληνίδες μητέρες , διότι οι αλλοδαπές φέρνουν μαζί τους ολόκληρες «στρατιές» από παιδιά. Ο  κόσμος στις μέρες μας έγινε ανέραστος , σκληρός,  ρεαλιστής, υλιστής , μοναχικός, σκυθρωπός χωρίς ενθουσιασμό  ξεκομμένος από  τη φύση και  το θείον. Απουσιάζει η ερωτική διάθεση, τα ωραία ερωτικά τραγούδια του παρελθόντος , οι κινηματογραφικές ταινίες κ.α Η «επιδημία» των ΛΟΑΤΚΙ  έχει φθείρει το θεσμό της οικογένειας και έκανε διαστροφή  του έρωτα. Ο  νέος κόσμος πρέπει να χτιστεί με την τεχνολογία αλλά και με  ερωτική φλόγα και όχι  ανέραστοι άνθρωποι  να κτίσουν  το νέο  Πύργο της Βαβέλ

Ο  Άγιος  Βαλεντίνος «προστοάτης»  των Ερωτευμένων   Ο  Ελληνισμός πρώτος καθιέρωσε τον θεό   Έρωτα και   Αντέρωτα και τον συνέδεσε με ωραίους μύθους και γιορτές  σε πανάρχαιες εποχές που χάνονται στα βάθη της προϊστορίας. Μετά την βίαιη επιβολή του χριστιανισμού τον 3-4^ον αιώνα οι χριστιανοί  κατάργησαν  όλες τις «παγανιστικές» λεγόμενες γιορτές και επομένως και την γιορτή του Έρωτα, η οποία συμβόλιζε την Γονιμότητα. Οι λαοί όμως είχαν συνηθίσει να γιορτάζουν τις παγανιστικές γιορτές . Στη Ρώμη οι Ρωμαίοι γιόρταζαν τα  Λουπερκάλια(Lupercalia) που εορτάζοντο  στις 14 Φεβρ , Οι χριστιανοί υποχρεώθηκαν να τα  μετονομάσουν « Γιορτή των Ερωτευμένων». και τα αφιέρωσαν στη μνήμη ενός   ιερομάρτυρα    ονόματι  Βαλεντίνου , ο οποίος μαρτύρησε το 268 μ. Χ. Η Εορτή αυτή καθιερώθηκε  από τον Πάπα χωρίς να έχει κάποιο περιεχόμενο σχετικό με τον Έρωτα και την Γονιμότητα των αρχαίων Ελλήνων και των Ρωμαίων . Τι σχέση μπορεί να έχει ένας ιερωμένος μάρτυρας της πίστης του,  με τον Έρωτα και την Γονιμότητα; Όση σχέση έχει το ψέμα με την Αλήθεια.

 Τα λείψανα του Αγίου Βαλεντίνου χάθηκαν και επανεμφανίστηκαν 1907 στην Μυτιλήνη και έκτοτε  φυλάσσονται  στην καθολική εκκλησία , τη γνωστή σε όλους «Φραγκοκλησιά», στην οδό Ερμού, Μυτιλήνης, κάτω από την Αγία Τράπεζα. Κατ’ άλλους το λουλουδοσκέπαστο κρανίο του Αγίου Βαλεντίνου εκτίθεται στη βασιλική της Σάντα Μαρία ιν Κοσμεντίν της Ρώμης, ενώ άλλα λείψανα μεταφέρθηκαν στην Καρμελιτική Εκκλησία Γουαϊτφράιαρ Στριτ στο Δουβλίνο της Ιρλανδίας . Επειδή το 268 μ. Χ δεν υπήρχε Σχίσμα των Εκκλησιών  η Ορθόδοξη Εκκλησία ασπάστηκε την γιορτή του Αγίου Βαλεντίνου ,   η οποία καθιερώθηκε αυθαίρετα  από  την  Εκκλησία της Ρώμης ως η γιορτή των «ερωτευμένων» σε παγκόσμια κλίμακα. Ως πότε θα αρνούμαστε την Πολιτιστική  μας κληρονομιά: Ως πότε θα δεχόμαστε αδιαμαρτύρητα τα ψεύδη; (9/8/23)

Αμφικτύων

* Αμφικτύων είναι ο Υποστράτηγος ε.α Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης

Συγγραφεύς, Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών

amphiktyon@gmail.com

http://amphiktyon.blogspot.com/

https://amphiktyon.org

Όποιος επιθυμεί  να διαγραφεί να επιστρέφει το παρόν με την   ένδειξη «διαγραφή» «σύμφωνα με το άρθρο 14 του νόμου 2672/98

ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ ΘΑ  ΒΡΕΙΤΕ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ : <AMPHIKTYONBOOKS>

Fw ΟΙ ΠΑΝΑΡΧΑΙΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΑΠΟΓΟΝΟΙ ΠΕΛΑΣΓΩΝ ΣΤΟΥΣ ΩΚΕΑΝΟΥΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥΣ

     Fw ΟΙ ΠΑΝΑΡΧΑΙΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΣΤΟΥΣ ΩΚΕΑΝΟΥΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥΣ

Γράφει ο Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης Αμφικτύων

Ώρα στοχασμού : Πως οι πανάρχαιοι Έλληνες θαλασσοπόροι διέπλεαν τον Ατλαντικό και τον Ειρηνικό Ωκεανό προ του 1600 π.Χ έως το 1200 π.χ.  ή και παλαιότερον  και κατ’ αυτόν τον τρόπον ομάδες Ελλήνων   έφθασαν στα πανάρχαια εκείνα χρόνια σε τόπους μακρινούς που δε χωράει ο νους μας  ότι συνέβη εκείνη την εποχή. Και να σκεφθεί κανείς ότι τον καιρό εκείνο ουδείς σχεδόν τολμούσε να εκτελέσει τέτοια ταξίδια και οι περισσότεροι λαοί ζούσαν σε πρωτόγονη κατάσταση, άλλοι στις στέπες , άλλοι στα δάση .

Ο παλαίμαχος πλοίαρχος του Εμπορικού Ναυτικού Κ. Κολαίτης  σε διάλεξη του  στην Ιθάκη είπε μεταξύ άλλων και τα εξής: Αρκετοί θαλασσοπόροι διέπλευσαν με μικρά πλοιάρια τον Ατλαντικό και Ειρηνικό ωκεανό . Συγκεκριμένα αναφέρει το κατόρθωμα του καπετάν Σλόκουμ ο οποίος με μια μικρή δίστηλη σκούνα δέκα τριών  κόρων  (13 κόρων.) με πανιά  μόνον  διέπλευσε όλο τον κόσμο ολομόναχος. Κατά το χρονικό του κατορθώματος αυτού ο καπετάν Σλόκουμ  αναχώρησε από την Βοστώνη μετέβη στο Γιβραλτάρ  εκείθεν  κατευθύνθηκε προς την Νότια Αμερική πέρασε από τον πάντα φουρτουνιασμένο πορθμό του Μαγγελάνου  έφθασε στη νήσο Σαμόα του Ειρηνικού Ωκεανού παρέπλευσε την Ανατολική Αυστραλία πέρασε από την Νότιο Αφρική και από εκεί ξαναγύρισε στη βάση του χωρίς κανένα εμπόδιο.

Άλλος τολμηρός θαλασσοπόρος υπήρξε ο Γάλλος Αλαίν Ζερμπό, ο οποίος περιέπλευσε όλο τον κόσμο επίσης ολομόναχος με μικρό σκάφος και με πανιά χωρίς μηχανή Αυτός από την Μεσόγειο πήγε στην Βόρεια Αμερική και έπειτα αφού πέρασε την Διώρυγα του Παναμά εισήλθε στον Ειρηνικό .

Επίσης να αναφέρουμε και το ταξίδι του κάπταιν Μπλέικ . Αυτός με ανοιχτή βάρκα μετέβη από τον κεντρικό Ειρηνικό στο Τιμόρ. Δηλαδή αρκετές χιλιάδες μίλια επειδή εγκατέλειψε το πλοίο του «Μπόουντυ»   το αντάρτικο πλήρωμα του , όπως και το ταξίδι  του πληρώματος του πλοίου «Τρεβέζο», το οποίον όταν βούλιαξε το βαπόρι τους, έπεσαν στις βάρκες και έπλευσαν χιλιάδες μίλια στον αχανή Ινδικό Ωκεανό.

Άλλος θαλασσοπόρος ο Ερικσον που δεν είχε σκάφος μεγαλύτερο από του Οδυσσέως και ο οποίος δεν γνώριζε όπως και ο Πίλγκριμς του πλοίου «Μαηφλάουερ»  την ύπαρξη του «Γκολφ Σρήμ»(ρεύμα του Κόλπου) διέπλευσαν τον Ατλαντικό.

Το κατόρθωμα του Ελληνα Σάββα Γεωργίου  Ο  Σάββας Γεωργίου απέπλευσε   από την Νέα Υόρκη το 1966  έφθασε στον Πειραιά διαπλεύσας τον Ατλαντικό   με σκάφος μήκους οκτώ(8μ.) και χωρίς μηχανή ,  

Το 1947   διέπλευσαν τον Ειρηνικό  το  «Κον-Τίκι,. Αυτή ήταν μια σχεδία που είχε στηριχθεί στους κορμούς  εννέα δένδρων και είχε μόνον έξη επιβάτες και ένα πανί.  Μετέπειτα το 1966 παρόμοιο ταξίδι έκανε και ο Heyerdahl του Κον-Τίκι  με πλοιάριο που κατασκεύασε στην Αίγυπτο  από καλάμια και φύλλα του φυτού «πάπυρος» .

Τον Ιούνιο  1984   η  Γιαπωνέζα  Αλίς ο Τσούγκ Χάγκερ μόνη    διέπλευσε αφόβως τον Ειρηνικό από τον Άγιο Φραγκίσκο στην Καγκοσίμα- Ιαπωνία με μικρό επίσης πλοιάριο μήκους 9 μ.   σε   78 ημέρες  , γεγονός που έγραψε εκτενώς ο παγκόσμιος τύπος.  

Τον Ιούνιο του 1979 διέπλευσε τον Ατλαντικό ο Τζέρρυ Σπης  Το  διάπλου του Ατλαντικού έκανε με ένα  καρυδότσουφλο( βάρκα) των 3 μέτρων . Ο Αμερικανός ιστιοπλόος ξεκίνησε από την Βιρτζίνια και έφθασε στην ακτή της Κορνουάλλης στην Αγγλία σε 54 ημέρες

Εξ αυτών πιστοποιείται ότι με τα πλοία   Μινωιτες και   Μυκηναίοι  καθότι δεινοί θαλασσοπόροι έκαναν  ταξίδια και επομένως δεν είναι παράξενο το πως βρέθηκε στις άκρες της γης ο Ελληνικός Πολιτισμός  . Οι Αιγαίοι είναι οι πρώτοι ναυτικοί στην κόσμο διότι μετά την διάνοιξη των Στενών των Δαρδανελλίων-λόγω της τήξεως των παγετώνων στη Βόρεια Ευρώπη και Β.Δ Ασία- η Αιγηίδα κατακλύσθηκε από τα ύδατα και έμειναν οι κορυφές των , οι οποίες είναι σήμερα τα νησιά του Αιγαίου μάρτυρες της μεγάλης γεωλογικής καταστροφής που συνέβη σε πανάρχαια χρόνια. Οι κάτοικοι που συγκεντρώθηκαν στις κορυφές για γλυτώσουν από την προοδευτική άνοδο των υδάτων, το μόνο που τους απασχολούσε ήταν να έλθουν σε επαφή με άλλες κοινότητες ανθρώπων  και  με συγγενικά τους πρόσωπα , για ανταλλαγή προϊόντων και για να δώσουν τέλος στην απομόνωση τους. Επομένως, το πλοίο ήταν η ζωή τους και αυτό παραμένει ακόμη στους νησιώτες του Αιγαίου. .   Δεν είναι τυχαίον ότι ακόμη οι Έλληνες εφοπλιστές κρατούν τα σκήπτρα στην παγκόσμια ναυτιλία και τα ελληνικά πληρώματα ιδιαίτερα των νησιωτών- είναι εκ των καλυτέρων.

Το Ελληνικό Αρχιπέλαγος του Αιγαίου είναι μια υδάτινη χώρα Το πλοίο  τους ένωνε με διασπαρμένα νησιά του Αιγαίου . Γι’ αυτό  σύντομα κατασκεύασαν από την ξυλεία των βουνών τα πρώτα πλοία. Η ανάγκη τους έκανε να γίνουν δεινοί ναυτικοί και να μπορούν να πλέουν ημέρα και νύχτα με οποιονδήποτε καιρό. Προς τούτο παρατήρησαν στον ουρανό τα άστρα και έφτιαξαν αργότερα και όργανα πλεύσεως( τους αστρολάβους) , οι οποίοι τους έδιναν το στίγμα εν σχέσει με τα άστρα καθώς και τις πορείες πλεύσεως. Επίσης έμαθαν και γεωγραφία και έδωσαν από την πανάρχαια εποχή  ονόματα σε  θάλασσες, και σε περάσματα(Ηράκλειες Στήλες ,  Γιβραλτάρ, Ζευς =Σουέζ  αραβική ανάγνωση -γραφή) κ.α  Αυτοί έφτιαξαν και τον Ποσειδώνα θεό της θάλασσας, τα πρώτα θαλάσσια  πνεύματα (Σκύλλα-Χάρυβδι κ.α)    

 Οι  Έλληνες ήταν ταξιδιάρικος λαός Τούτο αποδεικνύεται από τους πανάρχαιους Ορφικούς Ύμνους( 6.000 χρόνια π.Χ) όπου αποδεικνύεται ότι γνώριζαν άριστη αστρονομία όπως λ.χ την  σφαιρικότητα της γης , τις κινήσεις των πλανητών , των αστερισμών ,  Ελληνικά είναι τα ονόματα των Ωκεανών(Ατλαντικός, Ειρηνικός, Ινδικός-Αρκτική, Ανταρκτική, Εύξεινος, Κασπία, Μεσόγειος  κ.α )  και τα ονόματα αρκετών χωρών και πόλεων της Βόρειας Ευρώπης,  Αμερικής και   Ωκεανίας ,   Ρωσίας κ.ο.κ  Έτσι εξηγείται ότι παντού υπάρχει Ελληνική παρουσία (πλάκες, γράμματα, σύμβολα, μύθοι, όπλα,  σχήματα,  όπως σβάστικες, μέδουσες, αετώματα, περιστύλιοι ναοί κλπ) Έτσι σήμερα όλα τα Μουσεία του  κόσμου  είναι γεμάτα με εκθέματα του πανάρχαιου Ελληνικού Πολιτισμού. Πολλά εξ αυτών βρίσκονται εκτός Ελληνικής  επικράτειας είτε λόγω της μετοικήσεως Ελλήνων σε αυτούς τους τόπους είτε λόγω εμπορικών ανταλλαγών με τους υπερπόντιες χώρες. Κυρίως οι Έλληνες έκαναν  εισαγωγές χαλκού , αργύρου, κεχριμπάρι δια θαλάσσης με  αντάλλαγμα αγγεία, κρασιά, λάδι κ.α

Ελληνίδες οι μούμιες του Περού όσο και τα Γλυπτά του Παρθενώνα. Συνεπώς ουδέν μυστήριον  και ουδεμία έκπληξη και για τις κατάξανθες μούμιες της περιοχής Τσακνάυ του Περού η καταγωγή των οποίων εξηγείται από την μετάβαση αρχαίων Ελλήνων , αφού οι Βίκινγκς και άλλοι λαοί του Βορρά εμφανίσθηκαν πολύ αργότερα  ως θαλασσοπόροι(1000-900π.Χ) Αλλά και αυτοί υπήρξαν μαθητές των Κρητών τεχνητών που τους δίδαξαν την τέχνη όταν μετέβησαν στις Σκανδιναβικές χώρες για τον Κασσίτερο και Ηλεκτρον. Όπως πρόσφατα έχουν παραδεχθεί οι Κινέζοι αρχαιολόγοι ότι   οι  8.000 πήλινοι στρατιώτες που φυλάσσουν το βασιλιά τους, τον Τσιν Σι Χουάνγκ (Qin Shi Huang)» είναι Ελληνικής τεχνοτροπίας και ο σχεδιαστής και επιβλέπων πρέπει να ήταν  Ελλην. 

Δίδαξαν την ανθρωπότητα πως πρέπει να σκέπτεται Οι μεταναστεύσεις των Ελλήνων ποτέ δεν σταμάτησαν.  Άρχισαν από αμνημονεύτων χρόνων στην προϊστορική εποχή και συνεχίστηκαν και κατά την ιστορική εποχή και συνεχίζονται και σήμερον. Έτσι εξηγούνται μεγάλες εγκαταστάσεις ομογενών σε διάφορα σημεία της υδρογείου . Αυτοί γνώριζαν ασφαλώς  περισσότερα πράγματα για τον κόσμο της εποχής των, από όσα νομίζουμε εμείς οι σύγχρονοι ότι δεν γνώριζαν. Οι Έλληνες της Προϊστορικής εποχής(Πελασγοί) και ακολούθως και  της ιστορικής περιόδου δίδαξαν ολόκληρη την ανθρωπότητα «πως πρέπει να σκέπτεται»

Τέλος το Ελληνικό γένος έφτιαξε επτά(7) μεγάλους   Πολιτισμούς από αμνημονεύτων χρόνων μέχρι σήμερον, ήτοι:

1 / Προκατακλυσμιαίος 2/ Μινωικός, 3/  Μυκηναϊκός, 4/ Κλασικός, 5/ Αλεξανδρινός, 6/ Βυζαντινός, 7/ Ευρωπαϊκή Αναγέννηση (την  προετοίμασαν οι Έλληνες σοφοί που έφυγαν πριν και μετά την πτώση της Κωνσταντινουπόλεως  μετά  την κατάλυση της Βυζαντινής αυτοκρατορίας  από τους Τούρκους κατακτητές) Αν το ισλαμοφασιστικό και  ληστρικό  κράτος της Τουρκίας  δεν ενέσκηπτε στην Μεσόγειο αλλιώς θα ήταν σήμερα ο κόσμος. Αλλά η ιστορία δεν γράφεται με τα εάν, αλλά με την πραγματικότητα. Το αθάνατο Ελληνικό Πνεύμα μπορεί και τώρα να δώσει το νέο  Πολιτισμό στην παραπαίουσα Ανθρωπότητα   για  να την  βάλλει  στην Νοόσφαιρα, στην  Αρμονία  και   Ευημερία(3/8/23)

 Αμφικτύων

* Αμφικτύων είναι ο Υποστράτηγος ε.α Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης

Συγγραφεύς, Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών

amphiktyon@gmail.com

http://amphiktyon.blogspot.com/

https://amphiktyon.org

Όποιος επιθυμεί  να διαγραφεί να επιστρέφει το παρόν με την   ένδειξη «διαγραφή» «σύμφωνα με το άρθρο 14 του νόμου 2672/98

ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ ΘΑ  ΒΡΕΙΤΕ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ : <AMPHIKTYONBOOKS>

  Fw ΟΙ  ΕΛΛΗΝΕΣ ΑΥΤΟΧΘΟΝΟΙ ΑΠΟΓΟΝΟΙ ΠΕΛΑΣΓΩΝ

 

Γράφει ο Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης Αμφικτύων

 

Από την μελέτη των Ορφικών παρουσιάζεται μια διαφορετική ιστορία από αυτήν που έχουν διδάξει ως τώρα στα σχολεία . Από ανθρωπολογικές  διαπιστώσεις , αρχαιολογικές ανασκαφές που έγιναν στην Ελλάδα , στην Μεσοποταμία , στην Νότιο Ρωσία , στην Δυτική Ευρώπη , την Αμερική και αλλού παρουσιάζεται μια διαφορετική εικόνα για τους Πελασγούς . Επαληθεύονται οι   γραμμένοι χιλιάδες χρόνια πριν από πολιτισμένο λαό που δεν ήταν άλλοι από του Πελασγούς. Αλλά ας δούμε μια σύντομη ανάλυση:

 Ο  Θουκυδίδης γράφει: ότι «  Έλληνες και Πελασγοί αποτελούν το ίδιο Έθνος». Αυτό το  μέγα  Έθνος οι Πελασγοί, ήταν ξαπλωμένο με κέντρο το Αιγαίο, τις ένθεν και ένθεν ακτές του και την Κρήτη,  στον ευρύτερο χώρο της Βαλκανικής, στην Μικρά Ασία , στην Ανατ. Μεσόγειο και στην Κύπρο , ως την Ιταλία και τη Νοτιανατολική  Ευρώπη, δηλαδή όπου ήκμασε αργότερα ο Ελληνισμός.

Κατά τον Στράβωνα «Γεωγραφικά Α’ Τόμος σελ.294-296 και 331» οι Πελασγοί ήταν «αρχαίο φύλο κατά την Ελλάδαν πάσαν επιπολάσαν» ήταν διασκορπισμένοι ευρίσκοντο και μάλιστα κατά  τοις Αιολεύσι της κατά Θετταλίαν…και της Κρήτης έποικοι γεγόνασι ως φησίν Ομηρος …και Πελασγικόν Αργος η Θετταλία λέγεται… πολλοί δε και τα Ηπειρωτικά έθνη πελασγικά ειρήκασι(έλεγον)… τον δε Δία τον Δωδωναίον αυτός ο ποιητής(ο Όμηρος) ονομάζει Πελασγικόν

«Ζευ άνα Δωδωναίε Πελασγικέ» ….και την Λέσβον Πελασγίαν ειρήκασι….και την Πελοπόννησον Πελασγίαν φησί Εφορος κληθήναι(λέγει ο ιστορικός Εφορος ότι ονόμαζον ).  Αντικλείδης δε πρώτος φησίν αυτοί τα περί την Λήμνον και Ιμβρον οικήσαι και δη τούτο τινάς και μετά Τυρρηνού του Αβυος εις την Ιταλίαν συνάραι(μετέβησαν) και οι την Ατθίδα συγγράψαντες ιστορούσι περί των Πελασγών ως και Αθήνησι γενομένων»(ότι και στην Αθήνα είχαν εγκατασταθεί Πελασγοί)

Ο γεωγράφος Στράβων  γνωρίζει άριστα ιστορία και γεωγραφία και όλους τους αρχαίους συγγραφείς όπως τον Ομηρον, Εφορον, Αντικλείδην, Ατθιδογράφους κλπ  και επομένως είναι ο πλέον  αξιόπιστος. Αυτούς όλους δεν έπρεπε να αγνοεί ο Ηρόδοτος, ο οποίος τροφοδότησε όπως απεδείχθη παλιές και νεώτερες ανθελληνικές θεωρίες . Οι Πελασγοί αναπτύχθηκαν κυρίως στην Αρκαδίαν μια ορεινή και απομονωμένη εκείνη την εποχή    από όπου μετέπειτα μετέβησαν από την Αρκαδία στην Τυρρηνίαν (Ιταλίαν) οι οποίοι κατόπιν επιστρέφοντες στην Ελλάδα  λέγονταν «Τυρρηνοί» και από την Ελλάδα μέσω, Λέσβου, Ιμβρου , και Κρήτης εισέδυσαν στην Εγγύς Ανατολή και νοτίως μέχρι των βορείων ακτών της Αφρικής. Λόγω του πλάνητος βίου τους ο Αριστοφάνης τους απεκάλεσε «Πελαργούς» Ο Διονύσιος Αλικαρνασεύς στην «Ρωμαϊκή Αρχαιολογία» βιβλίον Α  όπου γράφει ότι οι μεταναστεύσαντες εις την Ιταλίαν Αρκάδες Πελασγοί ονομάζοντο Οίνωτρες Πευκέσται κλπ

Οι  κινητικοί  και «ταξιδιάρηδες»  Πελασγοί που ξεχύθηκαν από τον Ελληνικό χώρο προς ανατολάς , δυσμάς , νότο και βορά καθώς και οι Κρήτες, οι οποίοι διαπεραιώθηκαν στην  έναντι Μικρά Ασία ονομάστηκαν στις νέες πατρίδες που εγκαταστάθηκαν Ετεοκρήτες και Χετταίοι  ή Μιτάνοι και στα διάφορα κράτη που βρέθηκαν έγιναν φορείς   πολιτισμού  , εκπολίτισαν τους γηγενείς λαούς, δημιούργησαν οργανωμένα κράτη  και κατά πάσαν πιθανότητα αυτοί εφεύραν και την γραφή

Ο Αισχύλος στις  «Ικέτιδες» παρουσιάζει τον γηραιόν βασιλέα του Άργους Πελασγόν στον οποίον είχε καταφύγει  ο Δαναός με τις 50 θυγατέρες του, ορίζοντα το Πελασγικόν κράτος από την Πελοπόννησο μέχρι την Μακεδονία και την Ήπειρο. Συνεπώς, οι Πελασγοί ανέκαθεν  κατοικούσαν  στην Ελλάδα. Αυτοί  ήταν οι  μόνιμοι κάτοικοι της   και αυτοί είχαν πάντα τον πόθο της  μετανάστευσης σε άλλες χώρες , η οποία  συνεχίζεται σε όλες τις ιστορικές  εποχές   ως  σήμερα

Τα δύο  ιστορικά Έγκληματα δεν πρέπει να μείνουν στις καλένδες   Και βρέθηκαν σήμερα  ανιστόρητοι με χαλαρή εθνική συνείδηση και  μειωμένη αγάπη προς  την πατρίδα μας   που παρέδωσαν το ιερό  όνομα, τη γλώσσα και την εθνότητα του αρχαιότερου και ιερότερου μέρους  του Έθνους μας της Μακεδονίας στο σλαβικό κρατίδιο των Σκοπίων.  Η ίδια ιστορική και εθνική προδοσία γίνεται και σε βάρος  της Βορείου Ηπείρου η οποία αποτελεί μαζί με την Νότια Ήπειρο και την Θεσσαλία τις κοιτίδες του Ελληνικού Έθνους.. Το Βορειοηπειρωτικό πρόβλημα δεν πρέπει να παραμένει εσαεί στις καλένδες. Όμως προτεραιότητα έχει η απελευθέρωση της Βόρειας Κύπρου από τον Αττίλα.

Οι Ετεοκρητικές επιγραφές και η Πελασγική επιγραφή της Λήμνου γραμμένη στην Ελληνοπελασγική γλώσσα είναι όμοια με την σημερινή Αλβανική που είναι συγγενέστατη προς την Χετταικήν. Πελασγικές γλώσσες ήταν και η Λυδική, Καρική  και η Ετρουσκική. κλπ   Συνεπώς ο Μινωικός Πολιτισμός της Κρήτης καθώς και ο Χετταικός της Μικράς Ασίας , των Μιτάνοι των Ελαμιτών κλπ ήταν Πελασγικός (Βλέπε «Εγκυκλοπαίδεια Ήλιος» « της Ανατολής» «Χετταίοι , Μιτάνοι)

Αστήρικτοι  ισχυρισμοί ότι δεν είμαστε απόγονοι Πελασγικών φύλων  και   αυτόχθονες και ότι είμαστε  λαός « επυλίδες», που καταγόμαστε από κάποιο ανύπαρκτο  λαό που ήλθε από το …πουθενά και μετέφερε τον  ανύπαρκτο πολιτισμό του και την γλώσσα του   είναι μυθεύματα και αστήρικτες ψευτοθεωρίες που εξανεμίστηκαν με τον χρόνο

Απόδειξη η συνέχιση των ανθρωποκεντρικών Πολιτισμών. Η καλύτερη απόδειξη της συνέχειας των Ελλήνων από τους προϊστορικούς χρόνους ως σήμερα είναι η ανθρωποκεντρική θεώρηση και των επτά(7) Πολιτισμών που δημιούργησαν (Προκατακλυσμιαίος,  Μινωνικός, Μυκηναικός, Κλασικός, Αλεξανδρινός,Βυζαντινός και της Ευρωπαϊκής Αναγεννήσεως ) με εξαίρεση τον Βυζαντινό όλοι  οι άλλοι είχαν   σαν επίκεντρο τον «άνθρωπο» και την «ελευθερία» του. Ο Βυζαντινός Πολιτισμός στον οποίον ο Ελληνισμός εμβολιάστηκε από τον Ιουδαιοχριστιανισμό  πήρε  ελαφρά  στροφή και  έγινε από ανθρωποκεντρικός «θεοκρατικός»,  χωρίς όμως να αποβάλει απόλυτα την ανθρωποκεντρική του βάση .

Η Αλλαγή   ονομάτων δημιούργησε   σύγχυση Αν οι Πελασγοί ήταν κατακτητές τότε οι γηγενείς δεν θα διατηρούσαν τα ήθη , έθιμα , θεούς , γλώσσα των κατακτητών . Όμως η διατήρηση όλων αυτών των στοιχείων αποδεικνύει περίτρανα ότι οι Πελασγοί ήταν αυτό που ονομάζομε «Πρωτοέλληνες» και όχι «Προέλληνες», δηλαδή ένας διαφορετικός λαός που αντικαταστάθηκε από έναν άλλον που ήρθε από το Βορρά και ονομάστηκε από τους ψευδολόγους «Ινδοευρωπαϊκός» Η αλήθεια είναι ότι έγινε κάθοδος των ορεσιβίων λαών της   βόρειας Ελλάδος στα παράλια και μπήκαν στην διαδικασία του πολιτισμού ονομασθέντες Αχαιοί, Αιολείς, Ίωνες , Δωριείς κ.α. Ουδείς υπαινιγμός στα αρχαία κείμενα περί της εισβολής ή εισαγωγής ξένων λαών κατά τους αρχαίους χρόνους  , με εξαίρεση την Περσική εισβολή.

Γηγενής λοιπόν της Μεσογείου με επίκεντρο το Αιγαίον και την Κρήτη είναι κυρίως οι Έλληνας και ο Ελληνικός Πολιτισμός

Ο Θουκυδίδης γράφει: « Οι κάτοικοι της Ελλάδος την εποχήν εκείνην μετεκινούντο και εγκαθίσταντο εις διαφόρους περιοχάς, γεγονός το οποίον τους εμπόδιζε να ησυχάσουν και να αυξάνονται , διότι ο μακρύς χρόνος που απαιτήθηκε  για την εκστρατεία της Τροίας  πολλές ανωμαλίες και στάσεις προκάλεσε στις πόλεις. Οι δε σημερινοί Βοιωτοί εξήντα  έτη μετά την άλωση της Τροίας εκτοπισθέντες υπό των Θεσσαλών  από την σημερινή Βοιωτίαν η οποία εκκαλείτο πρότερον «Καδηίς» . Οι Δωριείς ογδόντα χρόνια μετά τον Τρωικό Πόλεμο κατέλαβαν την Πελοπόννησον μετά των Ηρακλειδών. Μόλις δε μετά την πάροδο πολλών ετών ησύχασε η Ελλάς  από τους εμφύλιους πολέμους έστειλαν αποικίες οι μεν Αθηναίοι στην Ιωνία και σε πολλά νησιά, οι δε Πελοποννήσιοι το περισσότερον μέρος της Ιταλίας και Σικελίας , καθώς και μερικά άλλα μέρη της λοιπής Ελλάδας. Όλα δε αυτά έγιναν μετά τον Τρωικό Πόλεμο» Εκείνο που αποδεικνύει την ενότητα και συνέχεια του Ελληνισμού και αποτελεί αδιάψευστο μάρτυρα  είναι:

 « το Ομαιμον, Ομόθρησκον, Ομόγλωσσον και Ομόδοξον» όλων των Ελλήνων εντός της Ελλάδας και αυτών στις αποικίες

Σύμφωνα με όλους τους αρχαίους συγγραφείς και τις παραδόσεις οι Αρκάδες , οι οποίοι συγχέονται ως προς την καταγωγήν και την εγκατάσταση σε διάφορες περιοχές του Μεσογειακού χώρου με τους Πελασγούς.

Προσέλληνες οι Πελασγοί. Ο ποιητής Αίσιος του 7^ου π.Χ αιώνος γράφει : «Αντίθεον δε Πελασγικόν εν υψικόρμασιν ορέσσι γαία ανέδωκεν, ίνα θνητόν γένος είη» Δηλαδή στις υψηλές δασώδεις κορυφές των ορέων η μαύρη γη γέννησε το ισόθεον Πελασγικόν φύλο για να γίνει θνητόν γένος (Παυσανίας «Αρκαδικά» 1, 5) Σήμερα θα λέγαμε ότι οι Αρκάδες είναι γέννημα και θρέμμα της Αρκαδίας   δηλαδή γηγενείς , αυτόχθονες χωρίς καμίαν αμφιβολίαν. Ομοίως για να φανεί η πανάρχαια ύπαρξη των Πελασγών αυτοί εκκαλούντο και «Προσέλληνες» σαν υπάρχοντες προ της Σελήνης .

Ο βασιλιάς της Αρκαδίας Λυκάων ήταν Πελασγός Ο γιός του Πελασγού του βασιλιά των Πελασγών ήταν ο Λυκάων  ο πρώτος βασλιάς των Αρκάδων . Τον Λυκάωνα διεδέχθη ο γιός του Νύκτιμος ως βασιλιάς των Πελασγών. . Σύμφωνα με την παράδοση στο όρος Λύκαιον της Αρκαδίας ανετράφη ο Ζευς από τις Νύμφες Θεισόα , Νέδα και Αγνώ. Στο Λύκαιον της Αρκαδίας υπάρχει μια περιοχή που λέγεται «Κρητέα» και οι Αρκάδες την θεωρούν ως  τόπο γέννησης του Δία. Ετσι διεκδικούν την καταγωγή του Διός . Λόγω του Κατακλυσμού πολλοί κάτοικοι των παραλίων  κατέφυγαν  στην Αρκαδία για να γλυτώσουν και δεν είναι τυχαίον ότι από τα προϊστορικά χρόνια οι Αρκάδες μετανάστευαν και δημιούργησαν αποικίες  στη Μεσόγειο και στον Εύξεινο Πόντο.

Και η Κρήτη είχε εποικισθεί από Αρκάδες  Πελασγούς. Πρέπει δε να σημειώσουμε ότι η παραγνώριση των ξένων «επιστημόνων»  να δεχθούν τις ιστορικές και προϊστορικές μαρτυρίες των αρχαίων Ελλήνων ιστορικών και τις και παραδόσεις ,  χωρίς να γίνουν εις βάθος προϊστορικές ανασκαφές είναι ύποπτη και κακόβουλη. Έτσι παραγνώρισαν την ανακάλυψη του «Αρχανθρώπου» των Πετραλώνων(δύο σκελετούς 800.000 ετών) από τον ανθρωπολόγο Άρη Πουλιανό στο Σπήλαιο Πετραλώνων στη Χαλκιδική

Συμπέρασμα. Εξ όλων αυτών των αδιάσειστων στοιχείων των Αρχαίων Ελληνικών πηγών και των Ορφικών Ύμνων  αποδεικνύεται     ότι οι Πελασγοί Αρκάδες και οι πανάρχαιοι  Αρχαιοέλληνες ήταν αυτόχθονες, γηγενείς και όχι επυλίδες  Η «αχίλλειος πτέρνα» του Ελληνισμού είναι η Διχόνοια και αυτή   με  το  μάθημα της Ομήρου Ιλιάδος  στα σχολεία μπορούμε να την αποβάλλουμε δια της διδαχής. Αν  ο απανταχού της γης  Ελληνισμός είναι ΕΝΩΜΕΝΟΣ ουδεμία δύναμη μπορεί να τον νικήσει. Είναι κρίμα ένα   πανάρχαιο και ένδοξο Έθνος που έχει εκπολιτίσει την ανθρωπότητα, ακόμη να μη μπορεί να βρει τον βηματισμό του  για να προβάλει τις δίκαιες θέσεις του(7/8/23)

 

Αμφικτύων

* Αμφικτύων είναι ο Υποστράτηγος ε.α Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης

Συγγραφεύς, Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών

amphiktyon@gmail.com

http://amphiktyon.blogspot.com/

https://amphiktyon.org

Όποιος επιθυμεί  να διαγραφεί να επιστρέφει το παρόν με την   ένδειξη «διαγραφή» «σύμφωνα με το άρθρο 14 του νόμου 2672/98

ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ ΘΑ  ΒΡΕΙΤΕ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ : <AMPHIKTYONBOOKS>

Ο φιλόσοφος Κώστας Αξελός για την διαφορά Εβραίου και Έλληνα- Η ΠΥΘΙΑ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΣΙΓΗΣΕΙ -ΣΩΚΡΑΤΗΣ: Ο ΠΡΟΦΗΤΗΣ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΘΕΟΥ;

   Ο φιλόσοφοσ Κώστας Αξελός για την διαφορά Εβραίου και Έλληνα

«Ας τους συγκρίνουμε τους Ελληνες της διασποράς με τους Εβραίους. Τα τέκνα του Ισραήλ που εγκαταστάθηκαν σε ξένη γη ευδοκίμησαν οπωσδήποτε ως έμποροι, αλλά έδωσαν επίσης στον ευρύτερο κόσμο μερικές από τις μεγαλύτερες μορφές του . Οι Ελληνες δεν έκαναν το ίδιο κι η συγκεκριμένη διαφορά δεν είναι αμελητέα». Και γιατί, ενώ οι Εβραίοι υπάκουσαν στη φωνή των προφητών τους, οι Ελληνες έκλεισαν τ' αυτιά τους στη φωνή των φιλοσόφων και των ποιητών τους; Γιατί δεν κατευθύνθηκαν κι αυτοί επίσης προς το άπειρο;».

Γιατί, απλούστατα λοιπόν, οι Εβραίοι δεν δέχθηκαν καμία απολύτως λοβοτομή στη θρησκεία και κοσμοθεωρία τους, ενώ οι Ελληνες υπέστησαν μακραίωνες λοβοτομές. Γιατί αποκόπηκαν βίαια από τον κορμό της φιλοσοφίας, της κοσμοθεωρίας, της λατρείας τους, της υπόστασης και της ταυτότητάς τους.

Οι Ελληνες, από το 600 μ.Χ. μέχρι σήμερα, δεν έχουν σχέση μαθητείας με τους φιλοσόφους και τους ποιητές τους. Δεν «έκλεισαν τ’ αυτιά τους», τους απαγόρευσαν να τους ακούνε. Το δελφικό μαντείο δεν έπαψε τις απαντήσεις, το φίμωσαν. «…Οι θεοί δεν εγκατέλειψαν τις εστίες τους» μόνο στα βάθη του συλλογικού ασυνείδητου.

Η μεταχριστιανική και σύγχρονη Ελλάδα είναι εντελώς διαφορετική απ’ την αρχαία, οι άνθρωποι είναι διαφορετικοί κι η διαφορά δεν είναι αποτέλεσμα φυσικής εξέλιξης, αλλά ανθρώπινης επέμβασης. Πρόκειται για μια κοινωνία, έναν λαό, με αλλοιωμένη μνήμη,απότοκο βίαιης καταστολής που τελεί έκτοτε σε συνεχή καταστολή. Ποιος υπόδουλος αλλοτριωμένος πολιτισμός παρήγαγε σκέψη, για να παράξει και η Ελλάδα;

   Η ΠΥΘΙΑ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΣΙΓΗΣΕΙ 

Γράφει ο Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης Αμφικτύων 

Τον 5^ον αιώνα πήραν τα σκήπτρα οι Αθηναίοι στις τέχνες με το Φειδία, Ικτίνο  τους αρχιτέκτονες των Μνημείων της Ακροπόλεως , με τους τρεις μεγάλους τραγικούς Ευριπίδη, Σοφοκλή και Αισχύλο  , τους μέγιστους πολιτικούς και στρατηγούς Αριστείδη, Θεμιστοκλή , Μιλτιάδη , Περικλή, στην επιστήμη με τον Θουκυδίδη και στη φιλοσοφία με τον Σωκράτη..

 Για τον Αισχύλο  το μέγιστο κατόρθωμα είναι η συμμετοχή του στη μάχη του Μαραθώνα και θα μείνει στη μνήμη της  ανθρωπότητας εσαεί , της δυτικής ελευθερίας έναντι της ανατολικής απολυταρχίας  το επίγραμμα : «…αλκήν δ’ ευδόκιμον Μαραθώνιον άλσος αν είποι και βαθυχαιτήεις Μήδος επιστάμενος»(Γέλα·για την ευδόκιμον ανδρεία του μπορεί να πει το Μαραθώνιον άλσος και ο Πέρσης με την πυκνή χαίτη που τον γνώρισε.)

Πριν από αυτούς οι Προσωκρατικοί Φιλόσοφοι καλλιέργησαν το έδαφος και το έκαναν εύφορο   στον Ελληνικό Κόσμο όπως  :    Θαλής, Αναξίμανδρος, Αναξιμένης, Πυθαγόρας, Φιλόλαος, Αρχύτας, Εμπεδοκλής, Ηράκλειτος, Παρμενίδης, Ζήνων ο Ελεάτης, Μέλισσος ο Σάμιος, Ξενοφάνης, Αναξαγόρας, Λεύκιππος, Δημόκριτος, Πρωταγόρας, Γοργίας, Πρόδικος, Ιππίας, Φερεκύδη κ.α’

 Και   πριν από τους προσωκρατικούς  στην προϊστορική εποχή: οι Αιγαίοι, Μινωίτες και Μυκηναίοι που δημιούργησαν λαμπρούς πολιτισμούς και τους διέδωσαν στην οικουμένη(Μίνωας της Κρήτης, Ερμής ο Τρισμέγιστος της Αιγύπτου, Ηρακλής, Ορφεύς, Περσεύς, Διόνυσος, Δρυίδες, Παλαμήδης, Ομηρος κ.α

Το 470 π.Χ  γεννήθηκε ο Σωκράτης η μεγαλύτερη φιλοσοφική μορφή όλων των εποχών, Ο Σωκράτης είναι γέννημα και θρέμμα της Αττικής γης και ιδιαίτερα της Αθήνας.

 Ο Χρυσούς Αιών  Ο  5^ος Αιώνας κρατάει τα σκήπτρα σαν ο «Χρυσούς Αιών» των Αθηνών. Η  πνευματική ευφορία της Αττικής   συνεχίστηκε και τον 4^ον  π. Χ αιώνα. Σε αυτόν ανήκει το πλατωνικό έργο που προκάλεσε τον θαυμασμό των αρχαίων Ελλήνων.

Και ο θαυμασμός για  την πόλη των Αθηνών γέννησε την απορία : Που οφείλεται η τόσο πλούσια πολιτιστική ευφορία και συγκομιδή ; Ποια ήταν η αιτία που συνέργησαν στην άνθηση και στην καρποφορία ενός συνολικού Πολιτισμού που μεγαλούργησε  σε όλους τους τομείς;

Αιτία το θαυμαστό κλίμα της Αττικής Ο Παναίτιος ο Ρόδιος ο  σχολάρχης της  Στωικής Σχολής των Αθηνών γοητευμένος από το έργο του Σωκράτους και του Πλάτωνος την απέδωσε στο θαυμάσιο Αττικό κλίμα. Η Αττική είπε και εννοούσε το φυσικό περιβάλλον , το ξηρό και ήπιο κλίμα, την καθαρή ατμόσφαιρα, τα δάση , τη θαλάσσια αύρα  κάνει τη χώρα  «των φρονίμων οιστική», δηλαδή χώρα που παράγει σοφούς. Και δεν είναι ο μόνος που έχει αυτή την γνώμη. Πριν από αυτόν ο Αριστοτέλης είχε δεχθεί ότι το φυσικό περιβάλλον με τους κλιματολογικούς του  κυρίως όρους διαμορφώνει το χαρακτήρα  και την πορεία της ζωής των ανθρώπων. Το περιβάλλον οιστρηλατεί και κεντρίζει το πνεύμα και το ενεργοποιεί να γεννήσει νέες ιδέες νέα έργα και να ανέβει ψηλότερα . Επομένως, η ιδέα για το περιβάλλον και την αξία του  έχει την αρχή του - όπως όλα- από τους αρχαίους Έλληνες οι οποίοι τα έκαναν πράξη και όχι  λόγια όπως σήμερα . Οι σύγχρονοι το ανακάλυψαν μόλις το κατάστρεψαν και τώρα κινητοποιήθηκαν για την σωτηρία του. Όμως με την ίδια  ιδεοληψία η οποία είναι αντίθετη προς το φυσικό νόμο και έχει σαν βάση την αύξηση της υλικής ευημερίας είναι βέβαιον ότι η καταστροφή του φυσικού περιβάλλοντος θα συνεχισθεί παρά την περί του αντιθέτου σύγχρονη ρητορική.

Οι Έλληνες τον 5^ον αιώνα ανακάλυψαν το άτομο και κατανόησαν τις απεριόριστες δυνάμεις που κρύβει μέσα του. Αυτό ενδυναμώνει τον άνθρωπο ο οποίος αποκτά εμπιστοσύνη στον εαυτόν του και ελευθερώνεται από πολλά δεσμά και προκαταλήψεις του παρελθόντος (θρησκευτικές  ,  προλήψεις κ.α) Την ίδια ώρα δημιουργεί στο άτομο το θαυμασμό και συγχρόνως το δέος και τις υποχρεώσεις του σαν πολίτης. Αυτά καταγράφονται στις τραγωδίες και μορφώνουν την αθηναϊκή     κοινωνία και γενικότερο τον Ελληνικό Κόσμο.

Τα αίτια της πτώσης Οι Έλληνες, από το 600 μ.Χ. μέχρι σήμερα, δεν έχουν σχέση μαθητείας με τους φιλοσόφους και τους ποιητές τους. Δεν «έκλεισαν τ’ αυτιά τους», τους απαγόρευσαν να τους ακούνε. Το δελφικό μαντείο δεν έπαψε τις απαντήσεις, το φίμωσαν. «…Οι θεοί δεν εγκατέλειψαν τις εστίες τους» μόνο στα βάθη του συλλογικού ασυνείδητου. Η μεταχριστιανική και σύγχρονη Ελλάδα είναι εντελώς διαφορετική απ’ την αρχαία, οι άνθρωποι είναι διαφορετικοί κι η διαφορά δεν είναι αποτέλεσμα φυσικής εξέλιξης, αλλά ανθρώπινης επέμβασης. Πρόκειται για μια κοινωνία, έναν λαό, με αλλοιωμένη μνήμη, απότοκο βίαιης καταστολής που τελεί έκτοτε σε συνεχή καταστολή. Ποιος υπόδουλος αλλοτριωμένος πολιτισμός παρήγαγε σκέψη, για να παράξει και η Ελλάδα;

Αμεση ανάγκη επαναφοράς   αρχαίας γλώσσας και πατρώας θρησκείας Οι Έλληνες για να σωθούν από την οδό της απωλείας τους είναι ανάγκη να επαναφέρουν την αρχαία γλώσσα των σοφών και φιλοσόφων , να λατρέψουν την πατρώα θρησκεία τους και να μεταλαμπαδεύουν το αθάνατο Ελληνικό Πνεύμα στην παραπαίουσα Ανθρωπότητα

Το Χορικό « Αντιγόνη» του Σοφοκλή αρχίζει «Πολλά τα δεινά κουδέν ανθρώπου δεινότερον πέλει» Στην Αθήνα  βρήκαν έκφραση όλα τα κινήματα ιδεών ( Η  θεωρία του Καντ αποτελεί στο βάθος μια άλλη απάντηση από εκείνη του Πρωταγόρα στο  ίδιο πρόβλημα ) Για πρώτη φορά μπαίνει η Αλήθεια στο μικροσκόπιο και εξετάζεται ενδελεχώς. Σήμανε δραματική ώρα για τον άνθρωπο να στρέψει το φακό προς το εσωτερικό του και να βυθομετρήσει σε πλάτος και βάθος τον εαυτόν του πριν κάνει το άλμα στο Διάστημα. Θέλει τόλμη και θάρρος για να βγάλει ο άνθρωπος στην επιφάνεια  τα καλά και τα κακά που κρύβει στην ψυχή του. Αυτό τον άθλο έκανε ο Σωκράτης με την  «Αυτοπαρατηρησία» του και με τον θάνατο του με το κώνειο.    Πρωταγόρας σοφιστής και αυτός  έδωσε τον ορισμό ότι ο άνθρωπος  : «πάντων χρημάτων μέτρον, των μεν όντων ως εστίν , των δε ουκ όντων  ως ουκ εστίν»  Ο  Σωκράτης  : « Αποκαλύπτει την ψεύτικη αυτοπεποίθηση επάνω στην οποία στήριξε τη ζωή του , τη δράση του , να του δείχνει ότι δεν γνωρίζει το εαυτόν του, να τον καλεί να στηρίξει τη ζωή του πάνω στην Αλήθεια , όχι στο ψεύδος»

Ας αναλύσουμε τη λέξη Α-λήθεια , σημαίνει αυτό που δεν έπεσε σε Λήθη( το «Α»  στερητικό)  Ο Σωκράτης είναι ο πρώτος που διαπίστωσε ότι οι άνθρωποι έχουν πέσει σε λήθη:  Από πού ξεκίνησε ο άνθρωπος; Ποιος ο σκοπός του; Από πόσες φάσεις πέρασε  για να φθάσει ως εδώ ; Πως  ξεφύτρωσε   μέσα στο Σύμπαν μετά από  άπειρες   μεταλλάξεις ;  Πως όλα ξεκίνησαν από  αδιαμόρφωτο    Χάος;   Τι είναι αυτό που  μας  κρύβει την Αλήθεια κατά το μέγα πνεύμα τον Σωκράτη;  .Αυτό θέλει να δώσει στους ανθρώπους ο  «Δάσκαλος» σαν θεολογία ότι « ΕΝ ΟΙΔΑ ΟΤΙ ΟΥΔΕΝ ΟΙΔΑ» και παράλληλα να διδάξει και ελέγξει τους ανθρώπους γύρω του. .( Τούτο ισχύει πρώτιστα για μας τους σύγχρονους Έλληνες που όχι μόνο λησμονήσαμε τους σοφούς  , φιλοσόφους μας ακόμη  και τους θεούς μας , αλλά τους κάναμε εχθρούς και τους πολεμάμε   Η Πυθία μας δίνει ακόμη μηνύματα).

Μετά τον Μεσαίωνα το πνεύμα μετακόμισε στη Βόρεια Ευρώπη και αργότερα στις ΗΠΑ σε ψυχρά κλίματα  και άλλαξε χαρακτήρα με την αλλαγή των κλιματολογικών όρων και την επίδραση των Αβραμικών δογμάτων. Εκεί οι άνθρωποι χρειάζονταν περισσότερη ενέργεια και οι  υλικές  ανάγκες ήταν αυξημένες . Αυτά δημιούργησαν την επιβάρυνση της  Γης  η οποία οξύνθηκε με την ανάπτυξη της τεχνολογίας . Η φτωχή αμφίεση του Σωκράτη ο οποίος χειμώνα καλοκαίρι ήταν με το ίδιο χιτώνα-παρόλο που καταγόταν από καλή οικογένεια- αλλά και οι μαθητές του ήταν ατημέλητοι(κουρελήδες) διότι ήθελαν να δείξουν ότι το ένδυμα της ψυχής είναι προτιμότερο από την εξωτερική αμφίεση. Το ιδανικό του Σωκράτη  ήταν να  κάνει τη ζωή του ανθρώπου ομόλογη με το Λόγο , με την Αλήθεια και συμβατή με το φυσικό νόμο. Την εποχή εκείνη έγινε η αντιπαράθεση του νέου ανθρώπου που ερχόταν στο προσκήνιο με τον παλαιό άνθρωπο που έφευγε. Αυτό είναι και το νόημα του λόγου του Περικλή στον «Επιτάφιο» για τους νεκρούς του πρώτου έτους του Πελοποννησιακού Πολέμου: Τότε ακούστηκαν φράσεις όπως: «Το ευδαίμον το ελεύθερον    το δ’  ελεύθερον το εύψυχον» «..κρίναντες μη περιοράσθε τους πολεμικούς κινδύνους» «Ανδρών γαρ επιφανών πάσα γη τάφος» κ.α που στην ουσία άλλαζαν την εποχή εκείνη. Σήμερα βρισκόμαστε σε μια παρόμοια φάση. Ο  παλαιός άνθρωπος   δίνει τη θέση του στο νέο άνθρωπο της Επιστήμης, της Τεχνολογίας, του Λόγου , αλλά και του Μέτρου και του Μηδέν Αγαν και του σεβασμού προς τη Φύση στο φυσικό περιβάλλον ( 30/7/23)

Αμφικτύων

* Αμφικτύων είναι ο Υποστράτηγος ε.α Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης

Συγγραφεύς, Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών

amphiktyon@gmail.com

http://amphiktyon.blogspot.com/

https://amphiktyon.org

Όποιος επιθυμεί  να διαγραφεί να επιστρέφει το παρόν με την   ένδειξη «διαγραφή» «σύμφωνα με το άρθρο 14 του νόμου 2672/98

ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ ΘΑ  ΒΡΕΙΤΕ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ : <AMPHIKTYONBOOKS>

   ΣΩΚΡΑΤΗΣ: Ο ΠΡΟΦΗΤΗΣ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΘΕΟΥ;

Γράφει ο Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης Αμδικτύων

 

Ας αφήσουμε τον ίδιο τον Σωκράτη να μας  διηγηθεί την πορεία του προς το κώνειο:

«Εγώ ο   Σωκράτης  του Σωφρονίσκου κα της Φαναρέτης γεννήθηκα το 470 π.Χ. Ημουν γιός λιθοξόου ή λιθουργού και η μητέρα μου ήταν μαία .Είμαι  Αθηναίος πολίτης του Δήμου Αλωπεκής και ανήκω στην Αντιοχίδα φυλή .Ο πατέρας μου Σωφρονίσκος ήταν από καλή οικογένεια και ήταν φίλος με τον Λυσίμαχο τον γιό του πολιτικού Αριστείδη. Η μητέρα μου ήταν ικανή μαία με καλή φήμη  και όλες οι έγκυες γυναίκες ήθελαν να τις ξεγεννήσει . Το επάγγελμα του πατέρα μου να παίρνει το μάρμαρο και να το φτιάχνει άνθρωπο με επηρέασε  , αλλά πιο πολύ η μαιευτική τέχνη της μητέρας μου,  κατά την  οποία   ο σπόρος στη μήτρα της γυναίκας,  μετά από  εννέα μήνες ερχόταν η ώρα να γεννηθεί άνθρωπος . Κάπως έτσι φανταζόμουν ότι πέφτει το σπέρμα της ιδέας , τρέφεται και αυξάνει αν βρει  εύφορο έδαφος  και στο τέλος γεννιέται και ολοκληρώνεται σσν πράξη   ζωής και αλλάζει τον κόσμο.

Η μαιευτική ήταν η τεχνική μου. Η σπορά, η γέννηση και ο τρόπος που η μητέρα μου εκμαίευε τα μωρά από την κοιλιά των γυναικών με  είχε βαθιά επηρεάσει   . Ελάχιστες φορές βόηθησα τον πατέρα μου στη γλυπτική διότι με κέρδισε η φιλοσοφία. Την εποχή εκείνη ήταν    σε άνθρηση οι φυσικές και μαθηματικές σπουδές , γιατί στην Ιωνία είχε γίνει μεγάλη πρόοδος στην μελέτη των φυσικών φαινομένων και στα μαθηματικά. Επιδόθηκα λοιπόν με ζήλο στη μελέτη και σπουδή των φυσικών επιστημών, αλλά μου δημιούργησαν περισσότερα   κενά  τα οποία έγιναν αγεφύρωτα χάσματα στη σκέψη μου όσο προχωρούσα στη μελέτη τους. Ποτέ   δεν δίδαξα ούτε άνοιξα φροντιστήριο για την διδασκαλία των Φυαικών και Μαθηματικών.  Η περιπέτεια  όμως  της φυσικής μου άνοιξε το νέο δρόμο στην φιλοσοφία για να εξετάσω πρώτα  τον εαυτόν μου , τον εσωτερικό μου κόσμο

Η μέθοδος μου ήταν ο διάλογος. Αυτός   σταματά όταν φανεί ότι ανοίχτηκαν ορίζοντες, ότι ρίχτηκε ένα φως  που δείχνει στον συνομιλητή του και σε όσους παρακολουθούν  τη σωστή πορεία και τους προβληματισμούς. Ο δρόμος και η πορεία αποκαλύπτονταν από τον έλεγχο των ιδεών που ως τώρα δέχονταν οι συζητητές . Και καλείται τώρα ο καθένας να συνεχίσει αυτή την πορεία  που τη φωτίζει το φως της Αλήθειας. Σκοπός μου ήταν πάντα η αναζήτηση της Αλήθειας και ο φωτισμός της ψυχής από αυτήν και όχι η επιβολή της θέσεως μου .

Έλαβα μέρος στις Εκστρατείες Σε όλη μου τη ζωή δεν απομακρύνθηκα από την Αθήνα  με εξαίρεση τα διαστήματα των εκστρατειών ή σε αποστολές για δημόσιες γιορτές. Πήρα μέρος στην εκστρατεία στην Ποτίδαια(432-429) στην καταστρεπτική μάχη στο  Δήλιο(424) και στην εκστρατεία στην Αμφίπολη(422) Θα ρωτήσουν ασφαλώς οι ψευτοκουλτουριάρηδες της συμφοράς πως  συμβιβάζεται  ένος φιλόσοφος να πηγαίνει σε εκστρατείες ; Θα του απαντήσω με το «Μητρός τε και πατρός και των άλλων προγόνων απάντων τιμιώτερον εστί η Πατρίς»  Δεν περιορίστηκα μόνο να διδάσκω την υπακοή στους νόμους  της πόλεως μου της Αθήνας , αλλά την διδασκαλία μου την έκανα πράξη με τη συμμετοχή μου στις εκστρατείες . Πάντα ήμουν έτοιμος να υπηρετώ την πατρίδα μου και να κάνω ότι καλύτερο μπορώ  για να είναι ελεύθερη.

24 ώρες ακίνητος σε αυτοσυγκέντρωση και αυτογνωσία Στην εκστρατεία της Ποτίδαιας  λίγο πριν φέξει βγήκα από το συμπόσιο και στάθηκε  λίγο πιο πέρα. Με απασχολούσε ένα σοβαρό πρόβλημα. Ολη την ημέρα δεν κινήθηκα από τη θέση μου  και το βράδυ που έβγαλαν τα  κρεβάτια εκστρατείας τους έξω από τις σκηνές γιατί έκανε ζέστη  εγώ στεκόταν ακίνητος στο ίδιο μέρος όπως μου είπαν μετά οι σύντροφοι μου οπλίτες. Το άλλο πρωί όταν ξημέρωνε  έκανα την προσευχή μου στον Ήλιο  αποχώρησα. Δεν κατάλαβα πως πέρασε το   24ωρο . Νόμισα ότι  στεκόμουν  λίγα λεπτά.

Πάντα ήμουν υπέρ του δικαίου και της αλήθειας.Όταν ήμουν επιστάτης των πρυτάνεων (δηλαδή πρόεδρος) δεν δίστασα να πάρω θέση αντίθετη στο μανιασμένο πλήθος που ήθελε να καταδικάσει σε θάνατο τους στρατηγούς που νίκησαν στη ναυμαχία στις Αργινούσες επειδή δεν περισυνέλεξαν όλους τους νεκρούς. Εξ άλλου εναντιώθηκα στις παράνομες διαταγές των  τριάντα Τυράννων

Όπως δεν φοβήθηκα να κάνω κριτική στους θεσμούς της δημοκρατίας που με το ισοπεδωτικό πνεύμα δημιουργούν συνθήκες οχλοκρατίας και καταστροφής της πόλεως

Νυμφεύτηκα την Ξανθίππη που με κακομεταχειριζόταν, διότι δεν κατανόησε ποτέ το έργο μου. Όχι δεν έκανα δεύτερο γάμο με την Μυρτώ, όπως φημολογούταν από τους επικριτές μου. Όμως μαζί της απέκτησα  τρεις  γιούς:  Λαμπροκλή, ,  Σωφρονίσκο και   Μενέξενο

Όπως έκανα ένθερμους φίλους έτσι έκανα και κακοήθεις εχθρούς.

 Οι κατήγοροι μου ήταν τρεις:  Μέλητος ,  Ανυτος και Λύκων. Ο Μέλητος ήταν ο αρχηγός της κατηγορίας , όμως ο ηθικός αυτουργός είναι ο πολιτικός Ανυτος, προφανώς για το πολιτικό του συμφέρον. Ο Ανυτος αγωνιζόταν να αποκαταστήσει «την πάτριον πολιτείαν».

Πριν από τους δικαστές με δίκασε ο Αιστοφάνης στην κωμωδία του  «Νεφέλες» Εκεί με παρουσιάζει στους Αθηναίους «ένα Σωκράτη που κάθε μέρα έβλεπαν και άκουγαν στην αγορά, στις στοές , στις παλαίστρες, στα γυμναστήρια και με παρουσιάζει σαν Σχολάρχη που έχω το δικό μου φροντιστήριο όπου και διευθύνω τις εργασίες των μαθητών οι οποίοι ζουν μαζί μου με ορισμένο σύστημα κοινοβιακής ζωής , μια ασκητική ζωή με πειθαρχία. Για να γίνεις δεκτός εκεί θα πληρώσεις και θα υποστείς εισαγωγική μύηση» και πολλά εξ αυτών ψεύδη όπως ότι «μπορούσα να κάνω το άδικο δίκαιο , ότι δίδασκα ότι οι νόμοι ήταν τεχνητοί και αυθαίρετοι, ότι είμαι άθεος και δεν πιστεύω στους θεούς της πατρίδας μου, ότι είμαι αρχισοφιστής κ.α. Γι’ αυτό έπρεπε να τιμωρηθώ όπως μου αξίζει. Η κωμωδία του Αριστοφάνη  μέτρησε στην καταδίκη μου εις θάνατον από το δικαστήριο. Εγώ ποτέ δεν υπήρξα σχολάρχης , ούτε δίδασκα επί χρημασι, ούτε είμαι άθεος , ούτε κατηγόρησα τους νόμους της πόλεως .

Το κατηγορητήριο μου ήταν ολιγόλογο και έλεγε τα εξής:

 «Αδικεί Σωκράτης, ούς μεν η πόλις νομίζει θεούς ου νομίζων, έτερα δε καινά δαιμόνια (νέες ιδέες) εισαγόμενος. Αδικεί δε και τους νέους διαφθείρων. Τίμημα θάνατος»

 Δεν εκθέτουν οι κατήγοροι μου  μαρτυρίες και πειστήρια για  να στηρίξουν την κατηγορία . Αν είχαν θα τα είχαν προσκομίσει στο κατηγορητήριο, αλλά προφανώς δεν είχαν ή τα θεώρησαν περιττά.  Υπήρξα  θύμα της απογοήτευσης της Αθηναϊκής κοινωνίας από την ήττα  των Αθηνών στον Πελοποννησιακό Πόλεμο και ζητούσαν θύματα  προς εξιλασμό. .

Έγινα ο  αποδιοπομπαίος   τράγος . Μετά την κατάλυση των τριάκοντα τυράννων οι δημοκρατικοί  ήθελαν να εξαλείψουν κάθε τι προκειμένου να αποκατασταθεί «η πάτριος πολιτεία» Όπως πριν με την διδασκαλία μου συνέχισα να ασκώ κριτική στην   εξουσία αυτό εμπνέει ανησυχία και αβεβαιότητα  στους νέους ηγέτες και το  θεώρησαν  σαν ένδειξη απείθειας στο δημοκρατικό πολίτευμα. Θυμήθηκαν ότι είχα σχέσεις  παλαιότερο με τρεις εκ των Τριάκοντα , τον Κριτία λ. χ  ,τις σχέσεις του με τον Αλκιβιάδη και τις επικρίσεις του κατά του δημοκρατικού πολιτεύματος . Δεν χρειάζεται να σας επαναλάβω ότι στη δίκη στάθηκα ψύχραιμος και σταθερός και με επιχειρήματα αντέκρουσα τις κατηγορίες και τους κατηγόρους .

Το Δικαστήριο των ενόρκων με έκρινε  ένοχο όχι με μεγάλη πλειοψηφία(281 έναντι 220). Όμως μετά τη δευτερολογία μου το δικαστήριο θύμωσε και με έκρινε ένοχο με 300 έναντι 201 με την ποινή του θανάτου. Και θα με είχαν εκτελέσει αμέσως αλλά την εκτέλεση της ποινής εμπόδισε η αθηναϊκή θεωρία(γιορτή) στη Δήλο. Όταν κατέπλευσε στον Πειραιά η «Σαλαμινία»  ήπια το κώνειο την επομένη ημέρα.

Το πρωί της τελευταίας ημέρας πριν πιώ το κώνειο δέχθηκα -χωριστά από τους μαθητές μου που συνεχώς παρευρίσκονταν κοντά μου- την γυναίκα μου Ξανθίππη και τα παιδιά μου Λαμπροκλή και τον Σωφρονίσκο και Μενέξενο . Η Ξανθίππη έκλαιγε  ασταμάτητα  ολοφυρόμενη . Την ησύχασα και τις έδωσε οδηγίες για τα παιδιά .Μου έδωσαν το ύστατο  χαίρε  και απεχώρησαν κλαίοντες. Παραγγελίες έδωσα και στον Κρίτωνα . Όταν φθάσει η ώρα του θανάτου ο άνθρωπος έχει φθάσει στην υπέρτατη βαθμίδα συνειδητότητας και παραμένει νηφάλιος. Το τελευταίο βράδυ μου έκαναν συντροφιά οι φύλακες της φυλακής. Θέλω να σας εξομολογηθώ την αλήθεια.

 Αν ήθελα μπορούσα να αποδράσω. Οι μαθητές μου είχαν τον τρόπο να με φυγαδεύσουν και με παρακαλούσαν προς τούτο, αλλά εγώ δεν δέχθηκα. Θεώρησα δειλία την απόδραση μου και απείθεια στους νόμους της πολιτείας για τους οποίους αγωνιζόμουν.  

Ο Σωκράτης  προφήτης  ενός νέου Θεού; Με τη  θέση του    «εν οίδα ότι ουδέν είδα» και την εκδήλωση απορίας στην εύρεση της Αλήθειας απέκλειε από τον εαυτόν του την σοφία και δήλωνε ότι κανένας δεν είναι πλέον  σοφός, παρά μόνο ο Θεός. Αυτός  κατέχει όλη  την Αλήθεια. Οι άνθρωποι ψάχνουν να την βρουν αλλά ουδείς την βρήκε ως τώρα με την Επιστήμη. Με τη δήλωση αυτή καταργούσε τους προσωκρατικούς σοφούς και μετακινούσε την πίστη   από   τους Ολύμπιους Θεούς στον  ένα και μοναδικό Θεό; Με το σωκρατικό κήρυγμα ανακήρυσσε οιωνοί  τον εαυτόν του σαν το νέο προφήτη του αγνώστου Θεού, δηλαδή της Αλήθειας;. Έτσι άλλαζε ουσιαστικά    την υλιστική βάση των προσωκρατικών  φιλοσόφων και κλόνισε την πίστη των Ελλήνων στους Θεούς τους, αλλάζοντας την φιλοσοφική εν γένει πορεία του Ελληνικού κόσμου. Την   τάση προς τον ιδεαλισμό συνέχισε ο Πλάτων με μεγαλύτερη ένταση και όταν ενέσκηψαν οι θεοκρατικές « αβρααμικές  θρησκείες»  ο Ελληνικός  κόσμος ήταν  αθωράκιστος  να τις αποκρούσει . Οι αντίπαλοι της σωκρατικής ιδεολογίας τον θεωρούν ότι αυτός άνοιξε το δρόμο της  αλώσεως του Ελληνισμού από τα ανατολικά θεοκρατικά ρεύματα που εισέβαλαν στον Ελληνικό χώρο .

Η Ανθρωπότητα του χρωστάει τη συνείδηση της  Ο Σωκράτης υπογράφει με την ζωή του στην πράξη γεννήσεως της συνείδησης της  Δύσης και του κόσμου ολόκληρου. Δεν   είναι οι «Επαγωγικοί Συλλογισμοί»  και «Οι  Ορισμοί» που έκαναν μέγιστο το Σωκράτη, αλλά το γεγονός ότι έμαθε τον άνθρωπο να σκέπτεται. Η ανθρωπότητα όμως ΔΕΝ έδειξε την δέουσα ευγνωμοσύνη στην πατρίδα του και στον άνθρωπο; (1/8/23)

Αμφικτύων

* Αμφικτύων είναι ο Υποστράτηγος ε.α Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης

Συγγραφεύς, Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών

amphiktyon@gmail.com

http://amphiktyon.blogspot.com/

https://amphiktyon.org

Όποιος επιθυμεί  να διαγραφεί να επιστρέφει το παρόν με την   ένδειξη «διαγραφή» «σύμφωνα με το άρθρο 14 του νόμου 2672/98

ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ ΘΑ  ΒΡΕΙΤΕ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ : <AMPHIKTYONBOOKS>