Γράφει ο *Αμφικτύων
Η πορεία προς την παγκοσμιοποίηση συνοδεύεται από ένα κλίμα εξοβελισμού και παραμορφώσεως της παγκόσμιας Ιστορίας . Η ιστορία ξαναγράφεται όχι επί τη βάσει των αντικειμενικών δεδομένων, αλλά με βάση το «πολιτικώς ορθόν», δηλαδή την προπαγάνδα του κατεστημένου. Τα πάντα για τον κοινό σκοπό, την προώθηση της παγκοσμιοποίησης και του πολυπολιτισμικού μοντέλου. Όσο γρηγορότερα ισοπεδωθεί η εθνική ιστορία και η εθνική συνείδηση των εθνικών κρατών και ανθρώπων, τόσο ευκολότερα θα περάσει η παγκόσμια κυβέρνηση και η Νέα Τάξη πραγμάτων.
Στόχος η Ελληνική Προϊστορία
Ειδικά στην Προϊστορία, οι δυσκολίες είναι αφάνταστες στην εμβάθυνση και μελέτη της , καθώς και στην αποκάλυψη όλης της αλήθειας. Ενας πέπλος συγκάλυψης , παραχάραξης, παραποίησης , παραχάραξης και μνησικακίας συνοδεύει εκείνον που θα αποτολμήσει να περάσει από το φράγμα που χωρίζει την Ιστορία από την Προϊστορία. Αυτή είναι η αιτία που εμποδίζει ως τώρα κάποια ολοκληρωμένη και συγκριτική μελέτη της παγκόσμιας Προϊστορίας . Διότι παρεμβάλλονται μύρια εμπόδια και δυσκολίες σε όποιον το αποτολμήσει , αλλά πέραν τούτου θα τον αναμένει η αμφισβήτηση, η άρνηση, η λοιδορία, και ακόμη η ρίψη του στον καιάδα σε όλο του το βίο.
Μια κατηγορία ιστοριογράφων υποστηρίζει ως αφετηρία της Ελληνικής φυλής το 800 π. Χ ή το 1200 π.Χ , ενώ δυσκόλως αποδέχονται την άποψη , την αδιάσειστον πλέον αλήθεια , που προκύπτει από αστρονομικές πλέον μεθόδους που δεν χωρούν αμφισβήτηση, οι οποίες εμπεριέχονται στα αρχαία Ελληνικά κείμενα(« ΟΡΦΙΚΑ» του Ιωάννη Πασσά , 1984).
Αμφισβητούν τις μεγάλες Αλήθειες
Αγανάκτηση προκαλεί στο διεθνές κατεστημένο και δημιουργεί επίμονες γενικές αντιδράσεις , ωσάν να επρόκειτο περί ιεροσυλίας η άποψη ότι :
- Ο Κολόμβος δεν ανακάλυψε την Αμερική, διότι πριν απ’ αυτόν την είχαν ανακαλύψει ο Αιγαίοι -Έλληνες Αργοναύτες προ χιλιάδων ετών.
- Οἱ Ἕλληνες δέν εἶναι ἰνδοευρωπαῖοι, ἀλλά ἰαπετοί.
- Οι Ινδοευρωπαίοι είναι ανύπαρκτοι , ήλθαν από το πουθενά , ουδένα άφησαν πολιτισμό(και έτερος πνευματικό και ανθρωπιστικός πολιτισμός δεν υπάρχει πλην του Ελληνικού)
- Δέν ἔγινε ποτέ κάθοδος τῶν Δωριέων. Πρόκειται γιά τήν ἐπιστροφή τῶν Ἡρακλειδῶν. Η κάθοδος των δεν είναι άλλη από την κάθοδο των ορεινών Ελληνικών Δωρικών φύλων στα πεδινά διαμερίσματα της χώρας.
- Ἡ Ἑλληνική γλῶσσα δέν εἶναι ἰνδογερμανική οὔτε ἰνδοευρωπαϊκή, ἀλλά ἰαπετική.
-Οἱ ἀρχαῖοι Ἕλληνες δέν ἦλθαν ἀπό πουθενά, εἶναι γηγενεῖς. -Τό ἑλληνικό ἀλφάβητο δέν εἶναι Φοινικικό, ἀλλά ἐξέλιξη τῆς Γραμμικῆς Β΄τῶν Μυκηναίων. Οι Έλληνες από τα πανάρχαια χρόνια –και πριν από τους Φοίνικες- είχαν αλφάβητα(Ιερογλυφικό, Γραμμική Α! & Β! Γραφή ,εξέλιξη της οποίας είναι η αρχαία και η νέα Ελληνική Γλώσσα ) .
- Οι Βαβυλώνιοι και Αιγύπτιοι δεν ήσαν οι πρώτοι που ανέπτυξαν τον Πολιτισμό , διότι είναι πλέον σε όλους γνωστόν ότι ο Πολιτισμός ξεκίνησε από το Αιγαίο και την Κρήτη.
- Πανάρχαιοι Κρήτες πήγαν στην Αίγυπτο και Ετεοκρήτες που διεπεραιώθηκαν στην έναντι Μικρά Ασία προχώρησαν ανατολικά προς Σουμερία και Βαβυλώνα. Αν συνέβαινε το πρώτο, τότε έπρεπε να έχουν βάλει την γλώσσα τους σ’ αυτόν . Όμως ο Πολιτισμός έχει Ελληνική γλώσσα και γραφή και μάλιστα στις αρχαιότατες επιστήμες ήτοι: Ιατρική και Αστρονομία.
- Οι Φοίνικες και Αιγύπτιοι δεν επεσκέφθηκαν σε προϊστορικούς χρόνους την Αμερική , διότι όλα στον νέο κόσμο μαρτυρούν ότι είναι Ελληνικά(έχουν τη σφραγίδα του Αιγαιατικού Πολιτισμού) , Όταν πήγαιναν στην Αμερική οι Αργοναύτες δεν υπήρχαν Φοίνικες.
- Οι δε Αιγύπτιοι δεν ήταν θαλασσινός λαός και πρώτοι οι Έλληνες διέπλευσαν τον πόντον προ 130 .000 ετών (νεώτερες έρευνες στην Κρήτη)
- Ἡ ἀρχική κοιτίδα τοῦ πολιτισμοῦ δέν εἶναι ἡ Ἀφρική ἤ ἡ Ἰνδία, ἤ ἡ Σκυθία-όπως ψευδώς ενομίζετο- ἀλλά το Αἰγαίον και ο ἔνθεν καί ἔνθεν ηπειρωτικός χώρος αυτού.
- Ο άνθρωπος δεν ήλθε από την Αφρική προ 35.000 ετών στην Ευρώπη, όπως αντιεπιστημονικά υποστηρίζεται, διότι απλούστατα είναι αποδεδειγμένο από τον διακεκριμένο ανθρωπολόγο Αρη Πουλιανό -και έχει γίνει αποδεκτό και από την επιστημονική κοινότητα-ότι ο Ευρωπαίος Αρχάνθρωπος των Πετραλώνων της Χαλκιδικής είναι 750.000 ετών, ενώ οι στάχτες του σπηλαίου ακόμη παλαιότερες .
- Ἡ Ἀθηνᾶ δέν ἦταν μαύρη, ὁ Σωκράτης δέν ἦταν κίτρινος, ἡ Κλεοπάτρα δέν ἦταν νέγρα, ἀλλά Ἕλληνες ἰαπετοί τοῦ Μεσογειακοῦ τύπου.
- Οἱ Ἕλληνες φυλετικῶς δέν εἶναι οὔτε Σλάβοι οὔτε Τοῦρκοι οὔτε Ἀλβανοί οὔτε Σαρακηνοί Ἄραβες, ἀλλά ὁ ἐαυτός τους.
- Με βάση του DNA οἱ πληθυσμοί της κυρίως Ελλάδος , της Μικράς Ασίας, Νότιας Ιταλίας ,Γαλίας, Ισπανίας κλπ όπου δημιούργησαν αποικίες στο παρελθόν, ανήκουμε σε μεγάλο ποσοστό φυλετικῶς στην ίδια ανθρωπολογική ομάδα . Παρά τίς τυχόν ἐπουσιώδεις ἐπιμειξίες, φυλετικῶς εἴμαστε ἀπόγονοι τῶν ἀρχαίων Ἑλλήνων , τῶν Βυζαντινῶν καί ἱστορικῶς οἱ κληρονόμοι καί συνεχιστές τους.
- Ἡ Μακεδονία είναι μία και αυτή δέν εἶναι σλαβική οὔτε βουλγαρική οὔτε ἀλβανική, ἀλλά Ελληνική.
- Ἡ ἀρχαία Ἑλλάδα ἐφεῦρε ἤ ἐπινόησε ἤ ξεκίνησε τά πάντα(Νίτσε), ἀλλά ὅσα ξένα δανείστηκε τά τελειοποίησε (Πλάτων, Ἐπινομίς* της οποίας ἡ γνησιότητά αμφισβητεῖται).
- Τόν Ὅμηρο δέν τόν σκότωσε κανείς, ἁπλῶς κάποιοι τόν κακοποιοῦν διδακτικῶς καί τόν μειώνουν συγγραφικῶς.
Παρόμοια παραδείγματα παραχάραξης μπορούμε να αναφέρουμε πολυάριθμα αλλά για λόγους οικονομίας περιοριζόμαστε σ’ αυτά(καθηγητής φιλοσοφίας Ανδρέας Παναγόπουλος)
Το DNA των Ελλήνων
Λένε οι μερικοί αμαθείς ή κακόβουλοι ότι το DNA των σύγχρονων Ελλήνων δεν είναι το ίδιο με αυτό των αρχαίων προγόνων μας. Είναι αλήθεια;
Καίτοι μερικοί «φοινικίζοντες» και «εβραιόφρονες» το αμφισβητούν η επιστημονική έρευνα αποδεικνύει του λόγου το αληθές. Καλό είναι να μελετήσουν το έργο του Luigi Luca Cavalli-Sforza με τίτλο «Genes, Peoples and Languages», εκδόσεις North Point Press. Σε αυτό θα βρουν την κατανομή της 4ης γενετικής παραμέτρου κατανεμημένης γεωγραφικώς. Θα παρατηρήσουν, όπως απεικονίζει στον παρατιθέμενο χάρτη ο μεγάλος γενετιστής, ότι η κατανομή της που προήλθε από την μελέτη των μυτοχόνδριου γονότυπου mtDNA δειγμάτων ιστού από ζώσες γυναίκες έξι διαφορετικών κρατών συμπίπτει απολύτως με τη γεωγραφική κατανομή των Ελλήνων γύρω στα 900 π.Χ. στη Νότιο Ιταλία, στις χώρες που είναι βορείως των σημερινών συνόρων της χώρας μας, καλύπτοντας το νότιο τμήμα τους (Αλβανία, Σερβία και Βουλγαρία) και βεβαίως και στη Δυτική Μικρά Ασία σε πλάτος προεκτεινόμενο μέχρι την Τραπεζούντα συμπεριλαμβανομένης. Αυτό το απροσδόκητο αποτέλεσμα σημαίνει ότι το mtDNA των γυναικών αυτών, εκτός του ότι είναι το ίδιο παντού, προέρχεται από ένα παρελθόν 3.000 χρόνων πριν. Αυτή η γενετική παράμετρος δεν είναι ούτε καλύτερη ούτε χειρότερη άλλων πληθυσμών, έχει όμως αντοχή στο χρόνο παρά τους φόνους, τη γενετική λεηλασία και την «αβρότητα» των κατακτητών όλων των περιόδων. Αυτή η σταθερότητα του γονοτύπου συνδέεται όλως τυχαίως με την επιβίωση των ηθών, των εθίμων, όπως των κύκλιων χορών που μπορεί να δουν οι επισκέπτες του αρχαιολογικού μουσείου του Ναυπλίου που είναι ίδιοι από την προϊστορική περίοδο λόγου χάριν, και της ελληνικής γλώσσας του ενδοχώριου πληθυσμού. Δυστυχώς οι εβραιόφρονες και οι φοινικίζοντες ισχυρίζονται ότι είμαστε κληρονόμοι και διάδοχοι όχι των αρχαίων Ελλήνων. Προτιμούν να είμαστε όλων των άλλων που πέρασαν από εδώ εκτός βεβαίως των Ελλήνων. Αυτό τους πειράζει , όπως και η εθνότητα μας, η γλώσσα μας , η ιστορία μας , η πατρώα μας θρησκεία , η φιλοσοφική μας αμφισβήτηση , το δημοκρατικό μας πνεύμα και οι ιδιαιτερότητες του Έλληνος(Δρ Σταύρος Παπαμαρινοπουλος - Καθηγητής. Πανεπιστημίου Πατρών)
Στόχος του Κατεστημένου όποιος το αμφισβητεί
Την εχθρότητα του κατεστημένου την έννοιωσε όσο κανένας άλλος η ηρωική Αμερικανίδα αρχαιολόγος –ερευνήτρια Ενριέτα Μερτζ διότι τόλμησε να αποκαλύψει τον πλού το Οδυσσέα και των Αργοναυτών στην Αμερική. Ο Οδυσσέας δεν πήγε στη Μαύρη Θάλασσα-όπως εθεωρείτο λανθασμένα ως τώρα- διότι απλούστατα τα μέρη , τα θαλάσσια ρεύματα , ο καιρός και προ παντός τα αστρονομικά δεδομένα δεν ταιριάζουν με τη Μαύρη Θάλασσα. Αντίθετα δένουν απόλυτα με τον Ατλαντικό . Και το εξοργιστικό είναι ότι η έχθρα δεν περιορίσθηκε μόνον στους ξένους , αλλά χολή και όξος έβγαλαν και ορισμένοι Ελληνόφωνοι κονδυλοφόροι και πολιτικοί. Στην πυρά την Μερτζ, στην πυρά της αφάνειας και τα πολύκροτα βιβλία της «The wine dark sea” και το “Atlantis”
Αυτόφωτο και γηγενές το Ελληνικό Πνεύμα
Το Ελληνικό Πνεύμα είναι αυτόφωτο ,αυτοδημιούργητο , γηγενές και δεν είναι δημιούργημα της επιδράσεως και της πνευματικής υπεροχής των Λαών της Μέσης Ανατολής και του Νότου (Ασσυροβαβυλωνίων και Αιγυπτίων) όπως υποστήριζαν αυτοί παλαιότερον, και δυστυχώς και οι δικοί μας πηθικίζοντες πνευματικοί νάνοι. Και ήλθε η Μερτζ και τους χάλασε τα σχέδια, και τους γκρέμισε τα ψέματα, και τους κατεδάφισε το σαθρό οικοδόμημα του πύργου της Νέας Βαβέλ.
Ασυγκίνητοι , αδυσώπητοι , κακόπιστοι , ανηλεείς και δογματικοί οι προασπιστές του σημερινού κατεστημένου δεν το βάζουν κάτω. Κάθε προσπάθεια διαλόγου και έκφασης διαφορετικής απόψεως συναντά την τσιμεντένια αντίθεση και εχθρότητα τους. Έχουν –όπως ο Πάπας – το αλάθητο των δήθεν «ειδικών» και «αργυρώνητων» . Ετσι από τους ανθρώπους αυτούς είναι δυνατόν να ακούσεις ακόμη και τα πιο απίθανα ψέματα, χωρίς να ερυθριούν για τα τερατώδη ψεύδη και παράλογα πράγματα. Δεν τους φθάνει ότι επινόησαν τους Ινδοευρωπαίους από το «πουθενά», αλλά επινοούν και τους Φοίνικες να έρχονται από την Μέση Ανατολή εκ του νότου στην Ελλάδα και να μας φέρνουν και το αλφάβητο, σε μας τους α-γράμματους Έλληνες, που η θρησκείες μας (Κρόνια και Ολυμπιακή) χάνονται στα βάθη της Προιστορίας. Σε μας που κρατάμε στην Γλώσσα και στην Ιστορία μας το Παγκόσμιο Ληξιαρχείο , που είμαστε οι μοναδικοί που καταγράψαμε τρεις και όχι ένα Κατακλυσμό.
Η επίδραση των Ασσυροβαβυλωνίων και Αιγυπτίων
Αλλά και πάλι επειδή υπήρξε αφλογιστία επενόησαν ότι εμείς οι Έλληνες ό,τι φτιάξαμε το οφείλουμε στην επίδραση των πλέον προηγμένων Ασσυροβαβυλωνίων, , Ινδών και Αιγυπτίων. Αν ήτο πιο κοντά η Κίνα δεν θα δίσταζαν να την εντάξουν στις χώρες που συνέβαλαν στην δημιουργία του πρώτου ανθρωπιστικού πολιτισμού στον κόσμο , που είναι ο Ελληνικός.
Όλα αυτά τα ψευδολογήματα δεν στηρίχθηκαν σε αντικειμενικά στοιχεία και μαρτυρίες , αλλά σε ορισμένους μύθους , διαδόσεις, διαστροφές της ιστορίας , ή ακόμη και ψευδείς αναφορές ιστορικών -μυθοπλαστών-όπως λ.χ ο Ηρόδοτος-, οι οποίοι έγραψαν διάφορες υπερβολές ή και φήμες σαν πράγματικά γεγονότα , χωρίς να τα διασταυρώσουν , διότι έτσι τους τα είπαν κάποιοι τρίτοι σε κάποιο ταξίδι, ή κάποιοι ιερείς. Σε τέτοιες φήμες εβάσισαν ολόκληρες θεωρίες περί του Κάδμου, που ήλθε στη Θήβα, ενώ όλα δείχνουν ότι ο Κάδμος ήτο Ελληνοφοίνικας . Επειδή όλοι σχεδόν οι σοφοί της εποχής ταξίδευαν στην Αίγυπτο, ισχυρίσθηκαν εντελώς αυθαίρετα και χωρίς να υπάρχει ούτε καν ένδειξη, ότι αυτοί εμαθήτευσαν στους Αιγυπτίους , είπαν ότι στην Αίγυπτο εμυήθησαν στον πολιτισμό που έφτιαξαν στην Ελλάδα. Ούτε καν άνοιξαν κάποια πανάρχαια βιβλία να ιδούν ότι στην Ελλάδα –και ειδικά στο Αιγαίο – υπήρχε από τα πανάρχαια χρόνια ο πρώτος παγκόσμιος πολιτισμός , που εξαπλώθηκε στην οικουμένη δια των Ελλήνων θαλασσοπόρων . Αν έριχναν μια ματιά στα «ΟΡΦΙΚΑ» θα έβλεπαν ότι οι Ελληνες κατείχαν τις βασικές αρχές και τα φιλοσοφικά συστήματα , όπως οι γνώσεις περί θεών, φύσεως , φυσικών φαινομένων, Γεωμετρίας, Μαθηματικών, Αστρονομίας, Ιατρικής κ.α.
Ο Κ. Χασάπης ξεσκεπάζει το Ψέμα μέσω της Αστρονομίας
Ετσι στα πρώτα ψέματα συσσωρεύθηκαν τα επόμενα και ύστερα κι’ άλλα, κι’ άλλα . Υστερα από 17 αιώνες όλο αυτό το οικοδόμημα στηρίζεται σε ένα πελώριο ψέμα , που αν αποκαλυφθεί κάποια ημέρα , το κατεστημένο θα σωριασθεί με πάταγο σε σωρούς ερειπίων. Και μάλλον έμελλε στην γενιά μας να ζήσει αυτή την φοβερή πτώση του ψευδεπίγραφου και κλεψιγενούς σιωνιστικού κατεστημένου. Ενας και μόνον επιστήμων αστρονόμος -ο αείμνηστος Κ. Χασάπης –που μελέτησε τους «ΟΡΦΙΚΟΥΣ ΥΜΝΟΥΣ» , τα Ομηρικά Έπη , τα «Αργοναυτικά» κ.α - από μια αστονομική πληροφορία διαπίστωσε ότι, αυτά ανάγονται σε δεκάδες χιλιάδες χρόνια πριν. Σε παρόμοια συμπεράσματα κατέληξαν και άλλοι ερευνητές (Σλίμαν, Καλοκαιρινός, Εβανς, Μερτζ, Σαρλ Μπέρλιτζ, Σ.Β Σέραμ κ.α) Βέβαια ή σωρεία αποδείξεων και μαρτυριών των αρχαιολογικών , ανθρωπολογικών, ιστορικών-αρχαίων και νεωτέρων-που διαπιστώνουν ότι η Ελληνική Αρχαιολογία χάνεται στα βάθη της Προιστορίας(Φράχθι Ερμιονίδος, Πετράλωνα Χαλκιδικής κ.ο.κ) είναι μεγάλη.
Η Φιλοσοφία και η Επιστήμη αναμφίβολα είναι Ελληνικής εμπνεύσεως και καταγωγής-όπως το δηλώνουν με το όνομα τους- για να προσθέσουμε και την Τεχνολογία, Θεολογία, Δημοκρατία, Ολυμπιακούς Αγώνες, Θέατρο, Δικαιοσύνη, Ναυσιπλοΐα, Αρχιτεκτονική, Μουσική, Γλυπτική, Χρηματιστική , Πολεμική Τέχνη(ελιγμός) κ.α. Όμως πρέπει να τονίσουμε και ένα θλιβερό όσο και οικτρό και εγκληματικό φαινόμενο . Έλληνες διανοούμενοι της παρακμής να γίνονται οι μεγαλύτεροι εχθροί του Ελληνικού Πνεύματος και να συνασπίζονται με τους ξένους στον αφανισμό κάθε τι Ελληνικού.
Οι Σύγχρονοι Καταστροφείς του Ελληνισμού
Ακόμη και στις μέρες μας Ελληνόφωνοι γραικύλοι που υπακούουν στις προσταγές της Νέας Τάξεως, πρωταγωνιστούν στην καταστροφή της Ελληνικής Ιστορίας, όχι μόνον της Αρχαίας, αλλά και της Σύγχρονης Ιστορίας των αγωνιστών του 1821.
Αν η Ρωμαϊκή αυτοκρατορία η υποταγμένη στον Εβραιοχριστιανισμό , κατέστρεψε τα μνημεία και τα γραπτά των αρχαίων Ελλήνων και κατήργησε δια της βίας τη θρησκεία, άφησε τότε την Ελληνική γλώσσα –προς το συμφέρον της βέβαια, για την επιβολή μέσω της γλώσσης , της Ρωμαϊκής κυριαρχίας και της νέας κοσμοπολιτικής θρησκείας και του Ιουδαιοχριστιανισμού. Από την γλώσσα που του απέμεινε ο Ελληνισμός κατόρθωσε σαν τον μυθικό φοίνικα να αναγεννηθεί. Τώρα οι άνθρωποι της Νέας Τάξεως βλέπουν τα Ελληνικά Γράμματα, το Ελληνικό Πνεύμα, τη Δημοκρατία , τη Φιλοσοφία και προ παντός την Ελληνική Γλώσσα σαν εμπόδιο στα επεκτατικά σχέδια τους και θέλουν να την κατεδαφίσουν. Όμως βιάσθηκαν να ξεκινήσουν αυτήν την κατεδάφιση , ενόσω ακόμη ζούν οι ηλικιωμένοι , οι αγωνιστές , αυτοί που έχουν τα αντισώματα κατά της Νέας Τάξεως, διαθέτουν τεράστια εμπειρία, που έμαθαν πολλά μέσα από τα παθήματα τους ,που εβίωσαν τρείς μεγάλες εποχές ήτοι:
1/ Την Γεωργική , όπως την έζησαν οι πρόγονοι μας στην Ελληνική ύπαιθρο, στο βουνό και στο λόγγο
2/ Την Βιομηχανική που ήλθε καθηστερημένα ,λίγο πρό και μετά τον Β! ΠΠ .
3/ Την Πληροφορική που έστω και λίγοι, μπήκαν σαν πειρατές στο Διαδίκτυο , παρά το προχωρημένο της ηλικίας τους και στέλνουν τόνους μηνύματα στον παγκόσμιο ιστό, για το καλό της ανθρωπότητος. Για να την προειδοποιήσουν να αλλάξει πορεία , διότι η σημερινή πορεία οδηγεί προς την καταστροφή.
Αυτή όμως η γενιά που δεν υπολόγισαν οι άνθρωποι της Νέας Τάξεως, έχει επίσης την εμπειρία:
α/ Τριών Παγκόσμιων Πολέμων(Β! ΠΠ , Ψυχρού Πολέμου και Τρομοκρατίας)
β/ του Ελληνικού Εμφύλιου Πολέμου και της Γερμανικής , Ιταλικής και Βουλγαρικής Κατοχής
γ/ Της Αμερικανοκίνητης Δικτατορίας
δ/ Της Τουρκικής Επιθετικότητας και Αρπακτικότητας στην Κύπρο , Αιγαίο και Θράκη.
ε/ Και τώρα της Μεγάλης- τεχνητής - Κρίσεως της Νέας Τάξεως(ΝΤΠ) για την Παγκόσμια κυριαρχία. Αυτή είχε σαν πρώτο θύμα και πειραματόζωο τη χώρα μας . Τον τελευταίο καιρό αντιμετωπίζουμε μια συνδυασμένη φασιστική επίθεση των σιωνιστικών δυνάμεων, αλλά και των ανδρεικέλων τους ομόρων κρατών και της Τουρκίας, η οποία αποσκοπεί στην επιβολή με την βοήθεια των εντόπιων κουίσλιγκς , πρακτόρών και 5φαλαγγιτών της ξενοκίνης οικονομικής δουλείας και υποταγής του λαού μας στους όρους του Μνημονίου από την Τρόικα του ΔΝΤ , της Ε.Ε, και της ΕΚΤ
Αυτή τη μοναδική γενιά- που άλλη σαν αυτή θα αργήσει να βγει- δεν υπολόγισαν οι άνθρωποι της ΝΤΠ . Και τώρα τα αντισώματα που έριξε αυτή η γενιά τα βρίσκουν μπροστά τους ,διότι έχουν ήδη οργανωθεί ολόκληροι αντιφασιστικοί στρατοί σε παγκόσμιο επίπεδο, που μάχονται στο μέτωπο του διαδικτύου , στις πόλεις και στα χωριά, στους δρόμους και στην εργασία τους για την Αλλαγή , Ελευθερία, Αλήθεια , Αξιοπρέπεια , Δικαιοσύνη, Ανεξιθρησκεία, Θεσμούς, για Δημοκρατία και για καλύτερη ζωή και Αξίες .
Επιστήμη &Τεχνολογία δεν συμβιβάζονται με το Ψέμα
Σε μια εποχή που η Επιστήμη και Τεχνολογία απαιτούν κρυστάλλινη διαφάνεια, αλήθεια , ορθολογισμό , ορθολογισμο και λογική , εκείνοι επιστράτευσαν και πάλι τα παλιά δοκιμασμένα και φθαρμένα «εργαλεία»: τις Θρησκείες , τη Διχόνοια(διαίρει και βασίλευε) το Ψέμα, την Παραπληροφόρηση στα ΜΜΕ, τις απατεωνίες και κλοπές στο οικονομικό σύστημα, τους Πολέμους κ.α . Χωρίς να αντιλαμβάνονται οι αμαθείς ότι με τις σημερινές γιγάντιες δυνάμεις που έχει βάλει στο χέρι ο άνθρωπος , αυτά τα εργαλεία όχι μόνον δεν είναι αποτελεσματικά , αλλά είναι και εξαιρετικά επικίνδυνα στην εποχή των Πυρηνικών Όπλων και των λοιπών όπλων μαζικής καταστροφής, για τον άνθρωπο και το φυσικό περιβάλλον.
Αντί οι θλιβεροί και αμαθείς να αγκαλιάσουν το Ελληνικό Πνεύμα και τον Ελληνικό τρόπο Σκέψεως για να τους βγάλει από τα σημερινά αδιέξοδα , αυτοί έχουν αποδυθεί σε αγώνα καταστροφής του κλαδιού, που ακόμη τους κρατάει από την πτώση και τον αφανισμό τους στο χάος.
Επομένως , σήμερον επιβάλλεται να εντείνουμε τον αγώνα σε παγκόσμιο επίπεδο και να δράσουμε ενωτικά και συντονισμένα για να αποφύγουμε την νέα υποδούλωση , η οποία αυτή τη φορά δεν θα είναι σαν αυτή της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας , που οδήγησε στο σκοτεινό Μεσαίωνα, αλλά θα μας οδηγήσει σε μια νέα μορφή δουλοπαροικίας, στην οπισθοδρόμηση μας στην κοινωνία του Big Brother, σε πρωτόγονες μορφές ενός κατώτερου πολιτισμού , και πολύ πιθανόν και στην καταστροφή.
Έχει ξεκινήσει ο Τρίτος Παγκόσμιος Πόλεμος;
Δεν είναι τυχαίον ότι ο αντίπαλος προ της τελικής του εφόδου για την παγκόσμια επικράτηση του επενέβη στην Ελλάδα και στον Ελληνισμό –σαν ιδέα-για να εξουδετερώσει τον κύριο ιδεολογικό του αντίπαλο (Έλληνες , Φιλέλληνες και Ελληνικό Πνεύμα). Διότι αυτή η χώρα εκτός από την ύψιστη στρατηγική της αξία , κρύβει το «παγκόσμιο πνεύμα» και ακόμη ένα πανάρχαιο πλούτο στο έδαφος και υπέδαφος της. Και δεν είναι τυχαίον ότι όλοι οι Παγκόσμιοι Πόλεμοι ξεκίνησαν από την Ελλάδα.
Και κορδακίζονται οι εξουσιαστές ότι δήθεν διαθέτουν Δημοκρατία , ενώ στην πραγματικότητα το πολίτευμα τους είναι κοινοβουλευτική Ολιγαρχία . Τον τελευταίο καιρό έχει κι’ αυτή μεταλλαχθεί σε Ολιγαρχική Φεουδαρχία και ρέπει στο Φασισμό, καθώς η πραγματική εξουσία εκπηγάζει από τους Τραπεζίτες και στους Πλουτοκράτες των Χρηματιστηρίων και μεταβιβάζεται να την υλοποιήσουν οι «υπάλληλοι» τους , της εντόπιας ‘πολιτικής εξουσίας’. Επομένως δεν τους φταίει η Δημοκρατία και οι θεσμοί , αλλά ο τρόπος της σκέψεως-ή μάλλον της απερισκεψίας τους. Γιατί οι άνθρωποι της εξουσίας είναι παντελώς αμαθείς , τους λείπει η Αρετή και το μόνον τους κίνητρο και θεός τους είναι το κέρδος και η απόκτηση περισσότερης ύλης.
Η Νέα Διεθνιστική Θρησκεία του Μάρξ
Βέβαια φταίει και η διάβρωση των λαϊκών μαζών από τις έντεχνες εξαγγελίες μιάς νέας θρησκείας που έχει σαν θεό τον Μαρξ, εκκλησία το Κομμουνιστικό Κόμμα, γη της Επαγγελίας το Σοσιαλιστικό Παράδεισο κ.ο.κ Και μολονότι δοκίμασαν το καθεστώς αυτό με ποταμούς αίματος , πόνους και στερήσεις επί δεκαετίες , ακόμη βαυκαλίζουν τους λαούς με το σοσιαλιστικό οράματα , της ελευθερίας, ισότητος , αδελφότητος , τα οποία στην πράξη οδηγούν τους λαούς στη σκλαβιά , στο άνοιγμα της οικονομικής ψαλίδας υπέρ των πλουσίων , στη διχόνοια , στην έχθρα και στον πόλεμο.
Ότι όμως και να κάνουν η ιερή τούτη γη εκπέμπει πνεύμα και ενέργεια. Στα σπήλαια της κατά την παράδοση μαζί με τον Δία γεννήθηκε και ο πολιτισμός . Ο Λαβύρινθος είναι προφανώς η ανάμνηση της ζωής εκείνης, που ξεπετάχθηκε από τα σπήλαια όταν ακόμη έπεφτε ασταμάτητα η Καβειρώ βροχή και οι Κεραυνοί αυλάκωναν συνεχώς τον ουρανό προ εκατομμυρίων ετών.
Στην ιστορία της ανθρωπότητος παρατηρείται κάποτε ένα παράδοξο φαινόμενο. Τυχαία γεγονότα ή απροσδόκητα και πολλάκις ανέλπιστα έρχονται να μεταβάλουν το ρου της ιστορίας και την μορφή του κόσμου. Και ενώ σήμερον οι εξουσιαστές κάνουν το παν για να περάσουν τις παλαιές τους ιδέες, έστω και αναπαλαιομένες, αίφνης ξεπηδά από το πουθενά το Αρχαίο Ελληνικό Πνεύμα και η Πατρώα θρησκεία , που εδώ και χρόνια, ενώ βρισκόταν μέσα μας και μας ζέσταινε , ακόμη και στην αφάνεια , διότι δεν του επέτρεπαν οι συνθήκες να εκδηλωθεί ελεύθερα.
Το Ελληνικό Πνεύμα ο Παγκόσμιος Καταλύτης
Τώρα με το Διαδίκτυο ξεχύθηκε σαν λάβα από ηφαίστειο και ανατρέπει τον μεσαίωνα, που ακόμη δεν τελείωσε και οι λαοί ατενίζοντες σ’ αυτό (Ελευθερία, Δημοκρατία, Ανθρώπινα δικαιώματα, Δικαιοσύνη) αναμένουν να ανατείλει ένα καλύτερο αύριο. Το Ελληνικό Πνεύμα και οι Αξίες του είναι φορέας ενός νέου τρόπου σκέψεως , εντελώς διαφορετικού από τον ιουδαιοχριστιανικό και ισλαμικό , από τον «σοσιαλιστικό» των υλιστικών θεωριών και από τα ασυνάρτητα σύγχρονα ιδεολογήματα για να φέρει την ανθρωπότητα στο κατώφλι του 21 αιώνα στον νέο Πολιτισμό της Γνώσεως. Σήμερα βρισκόμαστε ακριβώς στο μεταίχμιο δύο εποχών :
-Εγκαταλείπουμε την εποχή των θρησκειών και της θεοποιήσεως της ύλης και μπαίνουμε στην Εποχή της Νομοκρατίας.
-Στην εποχή μας τίποτα δεν μένει στο σκότος. Δεν υπάρχει μυστικό. Όλα είναι στο φως και στην κοινή θέα.Επομένως υπόκειται σε κριτική και αργά ή γρήγορα θα συμμορφωθεί με τις θελήσεις της πλειοψηφίας.
-Ότι γνωρίζει ο ένας το γνωρίζουν όλοι μέσω του διαδικτύου και του λοιπού η «τράπουλα» δεν θα είναι σημαδεμένη για πολύ καιρό
-Την εμπειρία από καιρό έχει αντικαταστήσει ο ηλεκτρονικός υπολογιστής , επομένως όλοι για να σταδιοδρομήσουν θα πρέπει να μορφωθούν , ανεξαρτήτως του επαγγέλματος που θα κάνουν.
- Βάζουμε στο περιθώριο την Ολιγαρχία της Κομματοκρατίας και εισερχόμαστε στην Άμεση Δημοκρατία
- Αντιπαρερχόμαστε το Ψέμα και βλέπουμε κατάματα την Αλήθεια.
-Σήμερα κάνουμε τα όνειρα πράξη.
-Φεύγουμε από την εποχή των Πολέμων και μπαίνουμε στην εποχή της μαχητικής, ειρηνικής Συνεργασίας , που θα χρειάζεται θάρρος, μόρφωση, αρετή, ευρηματικότητα, ευελιξία και το πολυμήχανο του Οδυσσέως. Αυτά όλα βρίσκονται στο Ελληνικό Πνεύμα , γιαυτό τα Ελληνόπουλα που βγαίνουν έξω από την πατρίδα προοδεύουν. Μέσα στην πατρίδα μας βρίσκονται υπό σκληρή κατοχή(πολιτικόοικονομικό σύστημα, βυζαντινό ιερατείο) και αδυνατούν να προχωρήσουν.
-Στο εξής δεν γυρνάμε την παριά μας να μας ραπίσει ο ισχυρότερος , διότι ξέρουμε τα δικαιώματα μας .
- Πέραν από την ενασχόληση μας με την Υλη για τα προς το ζειν , φροντίζουμε και για την καλλιέργεια του Πνεύματος.
- Και βέβαια υπάρχουν πολλοί πολιτισμοί , αλλά δεν είναι όλοι της ίδιας ποιοτικής αξίας.
-Ενώ είμαστε υποχρεωμένοι να γίνουμε οικουμενικοί πολίτες , ταυτόχρονα όμως δεν πρέπει να χάσουμε την πατρίδα μας και την ταυτότητα μας , που είναι ο επίγειος παράδεισος, η πηγή του φωτός ,και ο τόπος που μας χαρίζει τέρψη και ζωή.
-Ενώ πρέπει να μπορούμε να κινούμεθα –όπως τότε οι Αργοναύτες – σε όλη την υδρόγειο και στο διάστημα και να επικοινωνούμε και συνεννοούμεθα με όλους τους λαούς , εν τούτοις δεν πρέπει να χάσουμε την γλώσσα μας διότι αυτός είναι ο μεγαλύτερος μας πλούτος. Μάλιστα θα πρέπει να αγωνιζόμαστε μέχρι να κάνουμε την Αρχαία Ελληνική παγκόσμια γλώσσα.
- Ενώ θα είμαστε διεθνείς πολίτες δεν θα πρέπει να απωλέσουμε την Ελληνική ταυτότητα μας.
- Ενώ θα πρέπει να διαβάζουμε την παγκόσμια βιβλιοθήκη , ποτέ δεν πρέπει να εγκαταλείψουμε από τα χέρια μας την Ιλιάδα και Οδύσσεια του Ομήρου και την Ελληνική Γραμματεία διότι εκεί υπάρχει η πηγή του πνευματικού φωτός.
Στην κρίσιμη τούτη εποχή της παγκόσμιας επανάστασης- δεν έχει σημασία αν είναι ένοπλη ή αναίμακτη- οφείλουμε οι Έλληνες και Φιλέλληνες να μπούμε πρωτοπόροι στον αγώνα για να διαμορφώσουμε το νέο κόσμο με τα Ελληνικά πρότυπα και τη Ελληνική σκέψη. Ακόμη και ένας άνθρωπος μπορεί σε δεδομένη συγκυρία να ανατρέψει και διαμορφώσει το ρου του κόσμου, όπως απέδειξε ο Μέγας Αλέξανδρος , οι Μαραθωνομάχοι και Σαλαμινομάχοι κ.α στο ρου της Ελληνικής και παγκόσμιας ιστορίας.
Το παγκόσμιο κατεστημένο εχει επιβάλλει περιορισμούς στην προϊστορία , διότι είναι δέσμιον εις την υπηρεσίαν σκοτεινών και αφανών δυνάμεων που κατευθύνουν τις τύχες του κόσμου. Είναι οι ίδιες δυνάμεις που έχουν επιβάλλει-με τον μανδύα του ΔΝΤ- κατοχή στην χώρα μας . Αυτοί δεν ενδιαφέρονται για την διαστρέβλωση της αλήθειας και της πραγματικότητος, αρκεί να είναι «πολιτικώς ορθόν» δηλαδή να εξυπηρετεί τους επεκτατικούς τους στόχους για παγκόσμια επικράτηση. Τα εδώ δουλικά τους είναι πρόθυμα να εκτελέσουν κάθε ανίαρη και αντιεπιστημονική εκτροπή αρκεί να κρατήσουν τη «θεσούλα» τους και τα προνόμια τους.΄
Γηγενής ο Ελληνικός Πολιτισμός
Έτσι ψευδολογούν εν ψυχρώ ότι προ των Ελλήνων ήσαν οι Αιγύπτιοι , οι Βαβυλώνιοι κ.α ενώ είναι φαεινότερων του ηλίου ότι ουδεμία φυλή μας είναι αρχαιοτέρα της Ελληνικής και όλος ο χώρος από του Ατλαντικού και μέχρι του Ειρηνικού και των πέριξ αυτών περιοχών καλύπτεται από την αδιάκοπον δράση των Πανάρχαιων και Προϊστορικών κατοίκων της Ελλάδος, του Ελληνικού χώρου και κυρίως των Ελλήνων της Κεντρικής και Ανατολικής Μεσογείου . Απόδειξη ότι και η Μεγάλη Βρετανική Εγκυκλοπαίδεια , η οποία παλαιότερον έφερε τους Σουμερίους, Ασσυροβαβυλωνίους και Αιγυπτίους ως αρχαιότερους των , Ελλήνων ήδη από την νέα έκδοση 1974, και εις το άρθρον Ευρώπη αναφέρει τους Έλληνες ως τον αρχαιότερο λαό εις τον χώρο της Μεσογείου .Μέσα σ’ αυτόν το χώρο έδωσε αγώνες η Ελληνική φυλή για την εξημέρωση και εκπολιτισμό των λαών , όχι δια της βίας και της αρπαγής-όπως έκαναν οι αποικιοκράτες ιμπεριαλιστές- αλλά με το πνεύμα και τον πολιτισμό.(γλώσσα, δημοκρατία, αξιοπρέπεια του ατόμου, ανθρωπισμό, δικαιοσύνη, ολυμπιακούς αγώνες, θέατρο, επιστήμες-τεχνολογία κ. α) Και ο Ελληνικός πολιτισμός δεν είναι ξενόφερτος από τις στέπες της Ασίας, ούτε από τις ερήμους της Αφρικής και από τις πέραν των ωκεανών χώρες. Ο Ελληνικός Πολιτισμός είναι γηγενής , όπως γηγενής είναι και η Ελληνική φυλή. Είναι γέννημα και θρέμμα αυτής της ιερής γης , την οποίαν μερικοί σύγχρονοι παρέδωσαν στις μέρες μας στους βαρβάρους για μια χούφτα δολάρια . Όχι ότι και οι άλλοι λαοί δεν είχαν πολιτισμούς , αλλά αυτοί ήσαν υλικοί , πρωτόγονοι και καθυστερημένοι. Ως εκ τούτου δεν ηδυνήθησαν να προχωρήσουν πέραν της θεοσοφίας και ήσαν εντελώς ξένοι προς τα φιλοσοφικό , ή κοινωνικά συστήματα, τα οποία δύνανται να προέλθουν μόνον από την ελευθερία των ατόμων, τον διάλογο, την αμφισβήτηση και την έρευνα.
Που οφείλεται ο Ελληνικός Πολιτισμός ;
Το υπέροχο κλίμα, η θάλασσα που έκανε τον Έλληνα θαλασσοπόρο και η φτώχεια που ενεργοποίησε το άτομο –όπως λέγει ο Αριστοφάνης- έκαναν τον Έλληνα να δημιουργήσει τον πολιτισμό και να επεκτείνει τη δράση του στον κόσμο. Η Ελληνική άνθιση είναι κατ’ άλλους προϊόν της σκληρής ζωής του λαού που τους επέβαλαν οι πόλεμοι, οι φυσικές καταστροφές, το βραχώδες και ορεινό έδαφος και τα δεινοπαθήματα τους. Όμως θα πρέπει να αναφερθεί και η κεντρική γεωπολιτική θέση της Ελλάδος στο σημείο ραφής των τριών ηπείρων(Ευρώπης, Ασίας , Αφρικής) και στο σημείο διασταυρώσεως των κυριοτέρων οδών ναυσιπλοίας δια της Μεσογείου , ο πραγματικός κλειδοκράτορας των δύο Στενών (Δαρδανελίων και Σουέζ) , καθώς και της Αδριατικής Θάλασσας (Στενά Οτράντο) Επίσης η Ελλάδα ελέγχει και τις χερσαίες οδούς διελεύσεως εκ της Μικράς Ασίας προς Ευρώπην και τανάπαλιν.
Αναφορικά με τις φυσικές καταστροφές πρέπει να ερευνηθεί και η καταβύθιση της Αιγηίδος, και η απομόνωση των ανθρώπων στα νησιά του Αιγαίου ,η οποία δημιούργησε τις συνθήκες για την πρώτη προσπάθεια ναυσιπλοΐας για να επικοινωνήσουν με τους γείτονες τους. Έτσι δημιουργήθηκε ο Αιγαίος πολιτισμός( Κούρτιος «Ελληνική Ιστορία» Γκλότζ «Ο Αιγαίος Πολιτισμός» Τάιν «Ιστορία της Τέχνης εν Ελλάδι» κ.α)
Η Ελλάδα διαψεύδει τους ανιστόρητους
Ανθρωπολόγοι, Εθνολόγοι, Αρχαιολόγοι, Γεωλόγοι, Φιλόσοφοι, Φιλόλογοι και πλείστοι άλλοι ερευνητές και επιστήμονες κυριολεκτικά ματαιοπονούν και παραπαίουν , αφού τα όσα υποστήριζαν κάθε φορά , ανατρέπονται σαν τραπουλόχαρτα την επομένη , ή αργότερα διότι η Γη αποκαλύπτει κάτι νέο που έχει την ανεξίτηλη Ελληνική σφραγίδα, την χρονολογία , τα γράμματα , την τέχνη και το πνεύμα μέσα του. Αλλά δυστυχώς οι άνθρωποι του κατεστημένου κάθε φορά επανέρχονται με μια νέα ψευτο-θεωρία και με ένα νέο παραλογισμό, εντελώς αβάσιμο, εντελώς αντιεπιστημονικό και αβάσιμο και εντελώς ατεκμηρίωτο και αίολο, βασισμένο πάνω σε με διάφορες σύγχρονες τερατώδεις θεωρίες αργυρώνητων «ειδικών» . Λ.χ καθόρισαν τα όρια εμφανίσεως της Ελληνικής φυλής , μεταξύ των ετών 750-250 π.Χ ολίγον προ της ενάρξεως των Ολυμπιακών Αγώνων το 774 π.Χ διότι όπως αναφέρει και ο Αδαμάντιος Κοραής (Πρόδρομος Ελληνικής Βιβλιοθήκης , Παρίσι 1804) ήσαν αμαθέστατοι και δεν ήσαν σε θέση να συλλάβουν την βαθύτερη έννοια και να κατανοήσουν την ευρύτερη σημασία και το περιεχόμενο των αρχαίων κειμένων, και άλλων σχετικών Ελληνικών παραδόσεων μεταξύ των κατοίκων της κυρίως Ελλάδος και αυτών της διασποράς. Δεν μπορούσαν να κατανοήσουν τι εστί Ελληνισμός; Είναι η φυλή; Είναι η γλώσσα; Είναι η χώρα και τα βουνά της; Είναι ο τρόπος ζωής; Είναι το μαγευτικό κλίμα; Είναι το αναβλύζον πνεύμα; Είναι ο Ήλιος και η θάλασσα; Είναι οι θρύλοι και οι μύθοι; Είναι τα τραγούδια και οι χοροί; Είναι η λεβεντιά και το φιλότιμο; Είναι η δημοκρατία και ο διάλογος; Είναι η Ιστορία και η παλιά δόξα; Είναι η νοσταλγία για την Ιθάκη; Είναι τέλος η απόλυτη Ελευθερία , που προσεγγίζει την αναρχία;
Τι τέλος πάντων είναι αυτό που μας κάνει –όχι μόνον εμάς τους Έλληνες -αλλά και τους Φιλέλληνες να λατρεύουμε αυτή τη χώρα;
Οι Πρώτοι στον Κόσμο Διανοητές και τα Έργα τους
Να σημειωθεί ότι προ του Ομήρου υπήρξαν και άλλοι ποιητές , ραψωδοί και ανεπτυγμένοι άνθρωποι που , όπως οι προορφικοί: ο Ολήν, ο Ορφεύς και οι Ορφικοί που ασχολήθηκαν με την ερμηνεία των φυσικών φαινομένων και την μελέτη των κοινωνιών και των πολιτειών των ανθρώπων.(Καλλίμαχος «Υμνον εις Δήλον» στίχος 305 και περί «Υπερβορείων» στίχος 294 και περί Ελήν ) Επίσης βλέπε και Α. Σταγειρίτου «Ωγυγία»τομ. Δ’ σελ.116, έκδοση πέντε τόμων εν Βιέννη 1804 κ.α
Αναφέρονται ενδεικτικά μερικοί από τους αρχαίους συγγραφείς και τα έργα τους , τα οποία αποδίδονται από μερικούς στον Ορφέα. Μεταξύ αυτών του Ιωνος Τραγικού «Τριαγμοί» και «Ιεραποστολικά», Θεογνήτου Θεσσαλού «Νεωτευτικά», Κέρκωνος Πυθαγορείου «Ιεροί Λόγοι», Τιμοκλέους Συρακουσίου, ή Περσίνου Μιλησίου «Κρατήρες» και «Πέπλου Δίκτυον», Ζωπήρου Ηρακλεώτου «Θρονισμοί και Μητρώα» Νικίου του Ελεάτου «Βακχικά», Ηροδίκου Περινθίου «Αδου κατάβασιν», Φαινοδήμου «Αρχαιολογία Αθηναίων», Βροντίνου «Φυσικά», «Υμνοι», «Κορυβαντικά», «Ωτοθυτικά», «Θυπολικόν», «Αμμοσκοπίαν ή Αμνοσκοπίαν, «Αστρονομίαν», «Καταζωστικόν, «Επη», «Θεογονίαν» , και Ονομακρίτου «Χρησμοί και Τελεταί». Ο Ονοματόκριτος είναι ο κυρίως ασχοληθείς κατ’ εντολήν του Πεισιστράτου προ του 520 π.Χ να συλλέξει τας αρχαίας Ραψωδίας του Ομήρου και τα κείμενα του Ησιόδου και κατόπιν του Ιππάρχου μετά το 520 π.Χ κατέγραψε τα «ΟΡΦΙΚΑ»
Επίσης να αναφέρουμε τον Ομηρο «Ιλιάς» «Οδύσσεια» , τον Ησίοδο «Εργα και Ημέραι» και «Θεογονία», οι οποίοι είχαν κατακλέψει τους Ορφικούς, όπως αποδεικνύεται από τα «ΟΡΦΙΚΑ»,τον Ηρόδοτο «Ιστορίαι», τον Πίνδαρο, Φερεκύδη , Ελάνικο, Δαμάστη, Ηράκλειτο, Πυθαγόρα, Εμπεδοκλή, , Αισχύλο, Σοφοκλή, Ευριπίδη, Αριστοφάνη, Ισοκράτη , Δημοσθένη, Πλάτων «Συμπόσιον» , «Κρατύλος», «Ευθύδημος», «Τίμαιος», «Επινομίς», Αριστοτέλης «Μεταφυσικά», Θεόφραστος , Χρύσιππος , Αρχιμήδης, «Ψαμμίτης» , Πλούταρχος «Συμ»πόσιον» και «Περί αρεσκόντων εις τους Φιλοσόφος» , Αιλιανός «Ποικίλη Ιστορία» , Δαμασκηνός , Παλαίφατος «Περί απίστων Ιστορία», ιστορικός Τίμαιος, ο χρονογράφος Τιμόθεος, Διογένης Λαέρτιος «Βίοι Φιλοσόφων», Διόδωρος Σικελιώτης «Ιστορική Βιβλιοθήκη», Στράβων «Γεωγραφικά Α’ Τόμος», Στοβαίος «Ανθολόγιον» και «Φυσικά» Πρόκλος «Πλατωνική Θεολογία» Σχόλια εις «Τίμαιον Πλάτωνος και Παρμενίδην» Τζέντζης «Κασσάνδρα» και «Λυκόφρων», Ευσέβιος, Κλήμης ο Αλεξανδρεύς «Στρωαμτείς», Σουίδας ή Σούδας , Πλίνιος «Φυσική Ιστορία», «Οι Αρχαίοι Ελληνες Γεωγράφοι» εκδ. Βιέννης 1804-1812, δύο τόμοι. Οι προαναφερθέντες και άλλοι συγγραφείς αναφέρουν στα έργα τους τα περί Ορφέως και Ορφικών και των κινήσεων των πανάρχαιων Ελληνικών φύλων στον χώρο της κυρίως Ελλάδος και της Μεσογείου και προ του 800 και του 1500 π.Χ ,όπως και περί των απόψεων αυτών περί Θεογονίας, Κοσμογονίας, περί μυστηριακών τελετών κ.λ.π.
Αυτά καταχωρούνται μέσω του διαδικτύου για να σωθούν από την τυχόν καταστροφή των βιβλίων , με την ελπίδα και την ευχή ότι και το διαδίκτυο δεν θα ξεπερασθεί κάποτε από κάποια νέα τεχνολογία μη συμβατή στην παλαιά. Κακόν δεν είναι οι σύγχρονοι να αντιγράφουν τους Αρχαίους Έλληνες συγγραφείς , όπως το ABREVIATION DICTIONARY του Ralph Desola , της Οξφόρδης και Νέας Υόρκης με τα ονόματα όλων των αρχαίων θεών από την «Ωγυγία» του Α. Σταγειρίτου και την «Βιβλιοθήκην» του Απολλωδόρου, αλλά καλόν είναι να βάζουν και την πηγή εκ της οποίας ερανίσθησαν τις πληροφορίες.
Πανάρχαιες Ινδικές Πηγές για τους Αιγαίους
Εκτός από τα ανωτέρω βιβλία υπάρχουν και άλλες πηγές που αναφέρονται στο λαό του Αιγαίου. Από τις Ινδικές Βέδες (Μαχαμπαράτα , Πουράνα κ.α) περιέχουν στοιχεία που ομοιάζουν καταπληκτικά με ορισμένα κείμενα των Ορφικών . Και επειδή οι Ινδικές αυτές παραδόσεις θεωρούνται πανάρχαιες , λογικόν είναι και οι Ελληνικές να είναι πανάρχαιες, και τα κείμενα των Ορφικών να θεωρούνται πολύ παλαιότερα των γνωστών χρονολογικών προσδιορισμών που θέτουν αυθαίρετα την καταγωγή της Ελληνικής φυλής , της γραφής και των εκδηλώσεων του Ελληνικού πνεύματος μετά το 900 π.Χ («Τα Ινδικά» έκδοση του πανεπιστημίου Αθηνών το 1854) Όμως αποδεικνύεται από πολλές αναφορές και κυρίως από την αχρονολόγητη Ελληνική Αρχαιολογία την οποίαν σκοπίμως ή από άγνοια ονόμασαν «Μυθολογία» καθώς και από άλλες πηγές(Ανθρωπολογία, Αρχαιολογία, Γεωλογία κλπ) ότι τα Ορφικά και η Ελληνική Προϊστορία είναι αρχαιότερη πάσης άλλης , ήτοι των Ασσυροβαβυλωνίων, και Αιγυπτίων, διότι υπήρξαν επιδράσεις στη μακρινή Ινδία, ακόμη και προ της ελεύσεως εκεί του Μεγάλου Αλεξάνδρου.
Και δεν είναι άσκοπον να λεχθεί ότι και στην Ιαπωνία υπήρχεν επί μακρούς αιώνες πολύνθρωπος φυλή λευκών Αινού, αλλά και στις Φιλιππίνες κατά μαρτυρία και του πλοιάρχου του εμπορικού ναυτικού Γερ. Κ. Κολαίτη ο οποίος διέπλευσε τρεις φορές το γύρο της υδρογείου με το πλοίο του. Όμως καθώς ουδείς ανθρωπολόγος ενδιαφέρθηκε για την ανθρωπολογική μελέτη αυτών των ομάδων συν τω χρόνω τα ίχνη των χάνονται με την επιβολή της παγκοσμιοποίησης και πολυπολιτισμικότητας, που θέλει να μεταβάλει τους λαούς σε μαζοπολτό.(Βλέπε «Έλληνες Γεωγράφοι» έκδ. Βιέννης 180-1812) εις άρθρα Μαρκιανός Ηρακλειώτης που είχε περιπλεύσει 2.350 στάδια των ακτών της Κίνας και «Κοσμάς ο Ινδικοπλεύστης» και άρθρα «Ευήμερος», «Νέαρχος» και τα ανάλογα άρθρα της Εγκυκλοπαίδειας «ΗΛΙΟΣ»
Αστρονομικά Φαινόμενα στα Ορφικά
Μια άλλη τρανή απόδειξη της μεγάλης αρχαιότητος των Ορφικών είναι και το γεγονός ότι αυτά αναφέρονται σε αστρονομικά φαινόμενα τα οποία συνέβησαν το 3680 και το 11.860 π.Χ , τα οποία έχει επιβεβαιώσει και εξακριβώσει ο διακεκριμένος αστρονόμος Κ . Χασάπης . Και βεβαίως οι Ορφικοί δεν θα επληροφορήθηκαν αυτά τα φαινόμενα εκείνη την περίοδο , αλλά προφανώς θα ήσαν αποτέλεσμα ερευνών και παρατηρήσεων χιλιετηρήδων προ της εποχής που διετυπώθησαν αυτές οι παρατηρήσεις . Να σημειωθεί ότι, αν η Ολυμπιακή θρησκεία του 12θεου είναι πανάρχαια και χάνεται στα βάθη της Προϊστορίας , η Ορφική λατρεία του Διονύσου ανάγεται προ της Ολυμπιακής . Είναι μια διαμορφωμένη , μονοθεϊστική θρησκεία και μάλιστα πολύ διάφορη της παλαιάς Ελληνικής Θρησκείας , που θεωρείται η αρχαιοτέρα Ελληνική και Ευρωπαϊκή θρησκεία και ασφαλώς και σε παγκόσμιο επίπεδο. Περιείχετο και εδιδάσκετο στα Ελευσίνια Μυστήρια μέχρι των ιστορικών χρόνων, αλλά δεν ξέρουμε αν η μύηση ήτο πλήρης και αρτία για όλους τους μύστες(Βλέπε «Ωγυγία» Α. Σταγειρίτου , τόμ. Γ, σελ.346)
Εξ ίσου πανάρχαιοι με τους Ορφικούς είναι και οι ‘Ιδαίοι Δάκτυλοι’,(Κουρίτες, Κορύβαντες, Κάβειροι, Τελχίνες, Λέλεγες, Λάπιθοι κλπ) οι οποίοι κατά την παράδοση ήσαν δάσκαλοι των Ορφικών. Όλοι οι μεγάλοι άνδρες , φιλόσοφοι, συγγραφείς, ηγέτες, στρατηγοί ήσαν μυημένοι στον Ορφισμό. Παρόμοια πνευματική άνθιση 10.000 π.Χ χρόνια(Ορφεύς, Εύμολπος , Μουσαίος, Λίνος κ.α) δεν συναντάται σε κανένα λαό , διότι απλούστατα τότε ουδείς υπήρχε στο προσκήνιο της ιστορίας . Και οι θεωρίες των Ορφικών περιέχονται εν σπέρματι στα γραπτά των Αρχαίων Ελλήνων φιλοσόφων και συγγραφέων και ιδιαίτερα των προσωκατικών τοιούτων. Και όμως εμείς δεχθήκαμε την άποψη των ξένων ότι προ του 800π. Χ την Ελλάδα κατοικούσαν βάρβαρα φύλα και όχι Έλληνες, διότι η ιστορία μας είχε χαρακτηρισθεί ως «μυθολογία» από τους ξένους. Οφείλομεν πολλά στον Αδαμάντιον Κοραή , Αθαν. Σταγειρίτη κ.α λογίους Έλληνες , οι οποίοι προ της Ελληνικής Επαναστάσεως ανέστησαν με τα έργα τους το σβησμένο Ελληνικό Πνεύμα και πυρπόλησαν τις ψυχές των Ελλήνων για την Εθνική Παλιγγενεσία.
Μεγάλοι σύγχρονοι Έλληνες Διανοητές
Ωστόσο υπήρξαν και σύγχρονοι αξιόλογοι μελετητές και ερευνητές της Ελληνικής ιστορίας που αξίζει τον κόπο να τους αναφέρουμε , διότι τα έργα ορισμένων έχουν γίνει κλασικά. Ο Δημ. Βερναρδάκης με ολόκληρον το έργο του, ο Νικ. Κοτζιάς με την αναλυτικήν «Ιστορία της Φιλοσοφίας», ο Κ. Παπαρηγόπουλος , που αντέκρουσε επιτυχώς τις κακοηθέστατες θεωρίες του Φαλμεράυερ περί καταγωγής της Ελληνίκής φυλής, ο Παν. Καββαδίας με τα αποκαλυπτικά και προφητικά έργα του «Προιστορική Αρχαιολογία», (εκδ, 1909) και «Ιστορία της Ελληνικής Τέχνης» (1916), ο Χρήστος Τσούντας με το κλασικό έργο του «Αι Προιστορικαί Ακροπόλεις Διμηνίου και Σέσκλου » ο Παύλος Καρολίδης με την διαφωτιστικήν «Παγκόσμιον ή Διαφωτιστικήν Ιστορία » του, ο Δημήτρης Αιγινίτης με τις παρατηρήσεις του επί των εσφαλμένων πληροφοριών των ξένων περί των Αρχαίων Λαών της Ανατολής, Ευγένιος Αντωνιάδης , ο οποίος απεκάλυψε τας κλοπάς του Κοπερνίκου για το Ηλιοκεντρικό σύστημα, το οποίον αντέγραψε από τον Αρίσταρχον (επειδή και αυτός αγνοούσε τις διαπιστώσεις των Ορφικών) ο Ιωάννης Κούμαρης, ο οποίος από το 1948 πρώτος αμφισβήτησε τις ανθρωπολογικές μελέτες και τις θεωρίες των ξένων περί Αρίων και Ινδοευρωπαίων και διεκήρυξε από των στηλών της Εγκυκλοπαίδειας του «ΗΛΙΟΣ» ότι οι θεωρίες αυτές ήσαν μύθοι(βλέπε «Φυσική Ανθρωπολογία» , ο Αρης Πουλιανός , ο οποίος ανεκάλυψε τον Ευρωπαίοι Αρχάνθρωπο του σπηλαίου των Πετραλώνων ηλικίας 750.000 ετών, ο Κωνστ. Γιωργούλης ο οποίος με τις συγκριτικές του μελέτες επι των διδασκαλιών των αρχαίων Ελλήνων φιλοσόφων και των δήθεν διαπιστώσεων των νεωτέρων διανοητών «Το Αρχαίον Ελληνικό Πνεύμα» της Εγκυκλ. «ΗΛΙΟΣ» απεκάλυψε την λεηλασίαν υπό των ξένων των αρχαίων φιλοσόφων, ο Βας. Αιγινίτης ο οποίος πρώτος απέδειξεν το τρωτόν , το διαβλητόν και το ασθενές σημείον των θεωριών του Αινστάιν «Περί Χωροχρόνου» Οι περισσότεροι όμως αντέγραψαν τους ξένους ωσάν πίθηκοι και στράβωσαν τα Ελληνόπουλα.
Στηρίζονται σε μύθους και ψέματα και όχι στους αρχαίους
Και ενώ στηρίζονται σε θεωρίες σύγχρονων «ειδικών» αγνοούν παντελώς τις γραπτές μαρτυρίες των αρχαίων Ελλήνων ιστορικών και συχνά και άλλων πηγών όπως λ.χ της Βίβλου και άλλων αρχαίων λαών της Ανατολής. Η ανάγνωση όμως της Γραμμικής Γραφής Β! και του Δίσκου της Φαιστού τους διέψευσε πανηγυρικά. Επομένως δεν πρέπει να εκπλαγεί ο αναγνώστης αν τα κείμενα αυτά διαφέρουν όσων έχει μέχρι τούδε μάθει , διότι αυτά ήσαν προϊόν παραχαράξεως και παραπληροφορήσεως . Πρέπει λοιπόν ο αναγνώστης για να μάθει την αλήθεια να ερευνήσει ο ίδιος όλες τις πηγές και ιδίως εκείνες που έρχονται σε αντίθεση προς το κατεστημένο . Και δυστυχώς επειδή δεν τις έχει εγκρίνει το γνωστό ξένο κατεστημένο τις Ελληνικές αντικειμενικές θέσεις , δεν τις δέχεται και το δικό μας κατεστημένο της «ψωρο ελίτ»(καθηγητές , ακαδημαικοί, λογοτέχνες, συγγραφείς) του μη πνεύματος(του οινοπνεύματος και του βολέματος)
Φταίνε και αρχαίοι μυθοπλάστες ιστορικοί
Φταίνε βέβαια και ορισμένοι αρχαίοι Έλληνες ιστορικοί που παρεσύρθηκαν από τις Εβραϊκές ψευδολογίες κ, οι οποίοι χωρίς να μελετήσουν εις βάθος την Ελληνική Προϊστορία όπως λ.χ τα «ΟΡΦΙΚΑ» κ.α έγραψαν ανακρίβεις πάνω στις οποίες επάτησαν οι σημερινοί αμαθείς ή και κακόβουλοι για να μειώσουν τον Ελληνισμό. Με διάφορα μυθεύματα του Ηροδότου, περί του Αιγυπτιακού πολιτισμού , του αλφαβήτου (ιερά και δημοτικά γράμματα) , αλλά και των Φοινικικών γραμμάτων που μετέφερε ο Κάδμος στην Ελλάδα , δημιούργησαν σύγχυση αναφορικά με την γηγενή προέλευση ή μη του Ελληνικού πολιτισμού. Ο Διόδωρος επίσης αναφέρει 14 κορυφαίους Έλληνες σοφούς οι οποίοι δήθεν εξεπαιδεύθηκαν στην Αίγυπτο, ενώ οι περισσότεροι εξ αυτών πήγαν για λόγους περιηγήσεως . Και όλα αυτά διότι δεν είχαν μελετήσει τα «Αργοναυτικά» του Ορφέως , (στίχος 42-44 και 102) όπου σαφέστατα και κατηγορηματικά αναφέρεται ότι « ο Ορφεύς μεταβάς στην Αίγυπτον εδίδαξε τον ιερόν λόγον στους Αιγυπτίους, όπως και στην Λιβύην. Συνεπώς δεν εδιδάχθη αλλά εδίδαξεν τα ιερά θέσφατα. Και φυσικά στις διαστροφές αυτές και παραποιήσεις της ιστορικής αλήθειας δεν υπήρξαν ανεύθυνοι τόσον ο Κτησίας , όσον και ο Βήρωσσος και ο Μανέθων κ.α Παρεσύρθησαν δε αυτοί διότι αγνοούσαν τα προιστορικά ύβιγράμματα όπως λ.χ τα «Αργοναυτικά», τα «ΟΡΦΙΚΑ» κ.α. Ακολούθως ο Φλάβιος Ιώσηπος, Φίλων ο Αλεξανδρεύς, ο Αριστόβουλος και ορισμένοι άλλοι εζημίωσαν σοβαρώς τον Ελληνισμόν. Ιδιαίτερα όμως ο Φλάβιος Ιώσηπος με τα έργα του «Λόγοι κατ’ Απίωνος» (Α’& Β) και «Ιουδαϊκή Αρχαιολογία» , με τα οποία όχι μόνον υπονομεύουν και αρνούνται την συμβολή των Ελλήνων εις την δημιουργία του πολιτισμού , αλλά και με ψευδολογήματα αναίσχυντα διαστρέφουν οικτρώς την αλήθεια και την πραγματικότητα του Ελληνισμού.(βλέπε «Λόγοι κατ’ Απίωνος» Βας. Βέλλα εκδ. Πάπυρος 1934, Αθήναι) Αξίζει να σημειωθεί ότι ο Στράβων –όπως και άλλοι – επικρίνουν τον Ηρόδοτον , τον Εκαταίον και τον Ελλάνικον , διότι τους θεωρεί ως μυθογράφους. Αλλά και τον Πυθέαν , τον Τίμαιον και τον Θεόπομπον που έγραψαν περί των Ινδών ως μυθολόγους, ενώ αντιθέτως εξαίρει και θαυμάζει τον Θουκυδίδην , Πολύβιον ,Αναξίμανδρον, Δημόκριτον, Εύδοξον κλπ(Εκδόσεις ‘Στράβων’, Παρίσι 1819, 4 τόμοι Αδαμάντιος Κοραής και Παπυρος Αθήνα 1937)
Υπάρχουν πολλοί ανθέλληνες που θάβουν την Ελλάδα
Συνεπώς οι Ρωμαίοι και βραδύτερον κατά τον Μεσαίωνα και την Αναγέννηση , Γάλλοι, Άγγλοι, Δανοί, Ιταλοί, Σουηδοί παρασυρόμενοι από τις ψευδολογίες των ανωτέρω Εβραίων Ελληνιστών της Αλεξανδρινής εποχής έγραψαν περί της σοφίας των Αιγυπτίων και της γενέσεως εξ αυτών του πολιτισμού , περιοριζόμενοι στα ιερογλυφικά γράμματα των Αιγυπτίων και τη σφηνοειδή γραφή των Ασσυροβαβυλωνίων , αλλά αγνοούντες ή αποσιωπούντες την πανάρχαια Κρητική ιερογλυφική Γραφή καθώς και την Γραμμική Α’ & Β’, που δεν είχαν ως τότε διαβασθεί . Ενας άλλος αντίπαλος του Ελληνισμού υπήρξε το Ιουδαιοχριστιανικό Ιερατείον και η Βίβλος , η οποία γράφει περί της κτίσεως του κόσμου το 4004 π. Χ. Οπότε κάθε προσπάθεια επεκτάσεως του Ελληνισμού στις αληθινές του διαστάσεις προσκρούει στο εμπόδιο της Βίβλου , προκειμένου να μην διαψευσθεί το θεόπνευστο ιερό βιβλίο.
Η Ελλάς παρά το γεγονός ότι διαθέτει ατράνταχτα στοιχεία για να κονιορτοποιήσει τους εχθρούς και διώκτες του Ελληνικού πνεύματος δεν το κάνει λόγω ξενοδουλείας και αφήνει την σκευωρία να ταπεινώνει την χώρα που χάρισε στον κόσμο τον παγκόσμιο πολιτισμό. Και αν δεν .υπήρχαν οι Σλίμαν και Εβανς η ιστορία μας θα άρχιζε το 776π.Χ, χρόνος επανενάρξεως των Ολυμπιακών Αγώνων. Την κυρία ευθύνη φέρουν οι δικοί μας πολιτικοί και πνευματικοί ηγέτες που ποτέ δεν ασχολήθηκαν με την ιστορία μας και τώρα εν έτει 2000-2011 θέλουν να την αλλάξουν και να μας εντάξουν στον παγκόσμιο πολυπολιτισμικό και αμνήμονα ‘μαζοπολτό’. Επομένως δεν μας φταίνε μόνον οι ξένοι. Το μεγαλύτερο φταίξιμο το έχουμε εμείς οι ίδιοι. Φταίει και η αμάθεια μας.
Σήψη και Παρακμή –Ανάγκη για Νέα Σκέψη
Δυστυχώς , πάντες έχουν λησμονήσει σήμερον , ότι οι λαοί που απεμακρύνθησαν και εγκατέλειψαν το Μέτρον Βίου , των Αρχαίων Ελλήνων τελικώς κατεστράφησαν χωρίς να αφήσουν ουδένα πολιτισμόν. Και τούτο διότι περιφρόνησαν τη σοφία και εμπειρία των αρχαίων Ελλήνων οι οποίοι μολονότι είχαν ανακαλύψει θεωρητικώς τα πάντα , θεώρησαν επικίνδυνη την πρακτική εφαρμογή τούτων, διότι δεν ήθελαν να διαταράξουν την φυσική ισορροπία .
Και πράγματι η Φύση υπήρξε τιμωρός για τον σύγχρονο άνθρωπο, ο οποίος άνοιξε-με την βοήθεια του Εβραϊκού τρόπου σκέψεως - τον ασκό του Αιόλου και έφυγαν όλα τα κακά του σύγχρονου κόσμου, τα οποία τιμωρούν σήμερον το ανθρώπινο γένος. Όλοι αυτοί οι παγκοσμιοποιητές και θεωρητικοί (Μαρξ, Λένιν κ.α) ξέχασαν αυτά που αναφέρουν τα πανάρχαια «ΟΡΦΙΚΑ» (Ύμνοι 10 της Φύσεως, 15 Διός, 34 Απόλλωνος κ.α) ότι «Η Φύση ( ο Θεός ), κυβερνά το Σύμπαν και ότι ο άνθρωπος δεν είναι εις θέσιν να αντιταχθεί εις την υπέρτατη δύναμη της δημιουργίας» Αλλά ξεχνούν αυτό που είπε ο Λατίνος Οράτιος ότι : «Η Φύση εκδικείται όταν αγνοείται»
Το Πολυπολιτισμικό μοντέλο «Τετέλεσθαι»
Αλλά προσφάτως τόσον η Γερμανίδα καγκελάριος Αγκελα Μέρκελ , όσο και ο Βρετανός πρωθυπουργός Νταίβιντ Κάμερον δήλωσαν ότι απέτυχε το πολυπολιτισμικός μοντέλο της αναμείξεως των πληθυσμών. Η σημερινή τραγωδία της ανθρωπότητος βρίσκεται στην εγκαθίδρυση μιάς κοινοβουλευτικής Ολιγαρχίας και στην φαλκίδευση της αληθινής άμεσης δημοκρατίας .
Απασχολούν την κοινή γνώμη με ασημαντότητες, αποσιωπούν την υφέρπουσα βαθιά κρίσσση, παρουσιάζουν με απαξιωτικό και αποθαρρυντικό τρόπο τις αλήθειες , ενώ έντεχνα προβάλουν ένα πλήθος από άλλα κατευθυνόμενα ψέματα, με σκοπό την εκτόνωση της λαϊκής αγανάκτησης και την διαστροφή του εθνικού φρονήματος ακόμη και της εθνικής συνειδήσεως και ταυτότητος του λαού, με την προβολή διάφορων ασύνδετων και υποβολιμαίων ψεμάτων . Ταυτόχρονα, με μια οργανωμένη ψυχολογική επίθεση (psy-op) καλλιεργούνται έντεχνα στους πολίτες συναισθήματα ενοχής, συλλογικής απαξίωσης , αδυναμίας και ματαιότητας και προτείνεται ως λύση η πάση θυσία απασχόληση με το ατομικό συμφέρον ενώ σπέρνουν τη διχόνοια ανάμεσα σε μερίδες του πληθυσμού (πχ Εργαζόμενοι του Δημοσίου ενάντια σε Ιδιωτικούς υπαλλήλους, καλοπληρωτές ενάντια σε «τζαμπατζήδες» στα διόδια κα ). Να προσθέσουμε ακόμη την ύπουλη και από πολλών ετών μεθοδική αποδόμηση των πατριωτικών ιδανικών και των παραδοσιακών ηθικών αξιών που ενώνουν τους Έλληνες.
Οι Έλληνες για σώσουν τον πολιτισμό τους και αυτό το κομμάτι γης που κατοικούσαν δεν δίστασαν να θυσιάσουν στον βωμό της πατρίδας ότι πολυτιμότερο διέθεταν, την ίδια τους τη ζωή. Κάτι που επανέλαβαν στην ιστορική τους διαδρομή χιλιάδες φορές. Όσο η παιδεία μας μένει ζωντανή μπορούμε να ελπίζουμε. Είναι ένα οπλοστάσιο, του οποίου η δύναμη μπορεί να συγκριθεί με την πυρηνική ενέργεια. Ενεργοποιείται όμως, όχι για να καταστρέψει και να φθείρει αλλά για να φωτίσει πνευματικά και να καθοδηγήσει τον κόσμο και τους Έλληνες. Τώρα βλέπουμε ότι ο προαιώνιος αντίπαλος καταστρέφει την Παιδεία και ιδιαιτέρως τη Γλώσσα μας και την Ιστορία μας. Όμως δεν θα επιτύχει διότι στο μεταξύ οι προηγούμενες γενιές προλάβαμε και ρίξαμε ισχυρά αντισώματα της αμφισβήτησης και αντίστασης στα παρακμιακά νεοταξικά πρότυπα που θέλουν να περάσουν στον κόσμο. Όλα αυτά βοηθούν στην αναγέννηση του ελληνισμού. Βοηθούν στη διασπορά του
"σπόρου" της γνώσης. Από το ίδιο Διαδίκτυο, που περνά το κακό, θα περάσει και η τέλεια Γνώση. Με το ίδιο πληκτρολόγιο, που στέλνονται τα ακατάληπτα μηνύματα και οι ανούσιες φωτογραφίες στους "φίλους" του διαδικτύου, θα σταλεί και η τέλεια Γνώση και το Αρχαίο Ελληνικό Πνεύμα . Η Ελληνική Γνώση. Θέμα χρόνου στον χρεοκοπημένο μας πλέον κόσμο είναι να επιβληθεί η PAX HELLENICA. Η ανατολή ενός νέου κόσμου είναι προ των πυλών. Για να λυτρώσει τον κόσμο από τις πληγές που τις δημιούργησε ο άγριος αντιανθρώπινος και εξωσυμπαντικός Εβραίος Θεός και η «Ιερά του Βιβλος»
Ο ελληνικός Φοίνικας θα αναγεννηθεί μέσα από τη "φωτιά" της παγκόσμιας Επανάστασης την οποία ετοίμαζαν για να θυσιάσουν τους ανθρώπους στο βωμό του Μολώχ και του Μαμμωνά
ΤΕΛΟΣ
*Αμφικτύων είναι ο Υποστράτηγος ε.α Κωνσταντίνος Χρ. Κωνσταντινίδης-Συγγραφεύς-Ποιητής, μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών
http://amphiktyon.blogspot.com/
Πέμπτη 5 Μαΐου 2011
ΠΤΗΣΗ ΣΤΟΝ ΑΤΛΑΝΤΙΚΟ ΚΑΙ ΣΤΟ ΤΡΙΓΩΝΟ ΤΩΝ ΒΕΡΜΟΥΔΩΝ
Γράφει ο *Αμφικτύων
Πτήση στην Ατλαντίδα και στο Τρίγωνο των Βερμούδων
Το απόγευμα της 18 Αυγ. 1956 επιβιβαζόμουν στο τετρακινητήριο ελικοφόρο αεροπλάνο Super ‘G’ Constalation του Αμερικανικού Ναυτικού στην αεροπορική βάση Wheelus Airbase στη Λιβύη, με προορισμό τις ΗΠΑ. Η αεροπορική αυτή βάση είναι ο σημερινός κεντρικός αερολιμένας της Τρίπολης με το όνομα "Mitiga International Airport"-. Ηταν η πρώτη φορά που θα επισκεπτόμουν την μεγάλη υπερδύναμη , η οποία τα χρόνια εκείνα βρισκόταν στο απόγειο της δόξης, ισχύος και ευμάρειας, σε ένα κόσμο που ήταν παντελώς κατεστραμμένος από τον 2ον Παγκόσμιο Πόλεμο. Σκοπός της μετάβασης μου εκπαιδευτικός. Η πτήση μας ήτο Τρίπολη-Αζόρες-Βερμούδες-Τσάρλεστον της Νοτίου Καρολίνας. Εκείθεν, εγώ και ένας ακόμη Έλληνας αξιωματικός, θα μεταβαίναμε σιδηροδρομικώς στο Fortmonmouth, New Jersey, για να παρακολουθήσουμε ετήσια εκπαίδευση σε συστήματα Διαβιβάσεων-Επικοινωνιών του Signal Corp. Στην Τρίπολη-Λιβύη, που ήτο τότε υπό αμερικανικό έλεγχο, είχαμε ταξιδεύσει με μικρό στρατιωτικό αεροπλάνο . Εκεί παραμείναμε επί μία εβδομάδα στην αεροπορική βάση Wheelus Airbase μέχρι ότου επιβιβασθούμε στο αεροπλάνο της γραμμής για τις ΗΠΑ . Βέβαια από τότε –που ήτο ακόμη βασιλεύς ο Ιντρίς-οι Λίβυοι έδειχναν τα αντιαμερικανικά τους αισθήματα και πετροβολούσαν τα αμερικανικά αυτοκίνητα, που περνούσαν από τις συνοικίες πριν εισέλθουν στην Τρίπολη.
Η πτήση πάνω από την Μεσόγειο ήτο ονειρεμένη και απολαυστική , καθώς ο καιρός ήτο καλός και ο μεσογειακός ήλιος εκτυφλωτικός . Το σούρουπο μας βρήκε πάνω από την Πορτογαλία . Πετάξαμε πάνω από την ωραία Λισσαβώνα η οποία είχε ανάψει μερικά νωχελικά φώτα σαν να ήθελε να κάνει το νυκτερινό της μακιγιάζ. Εκεί κάναμε το μέγα άλμα από την ξηρά προς τον Ατλαντικό ωκεανό. Το φως του ηλίου σε λίγο είχε χαθεί. Η ιδέα του Ωκεανού με τα θηρία, τα μεγάλα βάθη και τις διηγήσεις των ναυτικών είχαν αφήσει στο υποσυνείδητο μας τα στίγματα του. Δεν ήτο μικρό πράγμα να πετάς πάνω από τον αχανή Ατλαντικό μέσα στη νύχτα. Ηταν και το πρώτο βάπτισμα σε πτήση πάνω στον ωκεανό-δεν το κρύβω-και είχα κάποιο ενδόμυχο φόβο. Κάποια στιγμή θυμήθηκα την ιστορία του Περσέα και της Μέδουσας Γοργόνας, που μας είχε αναπτύξει, σαν παραμύθι, η δασκάλα μας στο Δημοτικό σχολείο της Κυπαρισσίας .
Δρασκελώντας τον ωκεανό οιώθεις σαν να έχει κάποιο μαγνήτη που σε τραβάει στο βυθό και ψάχνεις να βρεις στα πυχτά του σκοτάδια τον πάτο. Ενώ είναι γεγονός ότι οι πτήσεις πάνω στη θάλασσα είναι ομαλότερες από την ξηρά, εν τούτοις σε επηρεάζει αρνητικά η πτήση πάνω από θάλασσα. Βέβαια η πορεία που ακολουθούσαμε- κατά μήκος του Ισημερινού-ήτο κατά πολύ μακρύτερη και ίσως επικινδυνότερη , ιδιαιτέρως με τα βραδυκίνητα ελικοφόρα αεροπλάνα της εποχής . Κατά μήκος του Ισημερινού δεν υπήρχαν κάτω τα πολυάριθμα αεροδρόμια και τα αεροναυτιλιακά βοηθήματα που υπάρχουν στο βόρειο Ατλαντικό , όπου συνηθίζουν να πετούν το πλείστον των πολιτικών αεροπλάνων. Η διάρκεια της πτήσης από τον Ισημερινό για ένα ελικοφόρο αεροπλάνο διαρκούσε με τους ενδιάμεσους σταθμούς άνω των 32 ωρών .
Και ενώ αυτά σκεφτόμουν ένας ναύτης αεροσυνοδός μας προσέφερε μέσα σε στρατιωτικό δίσκο ξηρά τροφή. Καθώς είχαμε πεινάσει αυτό ήτο για μας κολατσιό . Σκεφτόμουν να ζητήσω και δεύτερο , αλλά ντράπηκα μήπως με πούνε πεινάλα. Υπήρχε βλέπετε και το εθνικό φιλότιμο. Παρόλο που είχα θέση στο παράθυρο δεν έβλεπα τίποτα κάτω καθώς η μαυρίλα του ωκεανού έσμιγε απόλυτα με την μαυρίλα του αφέγγαρου ουρανού στο απόλυτο σκοτάδι. Μόνο τα φλάς του αεροσκάφους αναβόσβηναν ασταμάτητα και έδιναν το στίγμα μας μέσα στο απέραντο χάος του ωκεανού. Σκεφτόμουν ότι 20.000 πόδια κάτω από τα πόδια μας ενδέχεται κάποια ποντοπόρα Ελληνικά πλοία στην γραμμή πορείας μας έπιαναν το φάρο μας. Ηταν κι’ αυτό μια επαφή με την πατρίδα, διότι ο Έλληνας θεωρεί το πλοίο μας, όπως και το αεροπλάνο, Ελληνικό έδαφος.
Η Πτήση άρχισε να χαλάει
Η πτήση ως τότε ήτο ομαλή καθώς και οι 4 κινητήρες του μεγάλου για τα μέτρα της εποχής αεροσκάφους λειτουργούσαν ιδανικά καίτοι ο θόρυβος τους ήτο μεγάλος . Ο χτύπος της καρδιάς μου και ο αρμονικός βόμβος των κινητήρων είχαν συντονισθεί απόλυτα και ούτε μιά στιγμή δεν πέρασε να μην παρακολουθώ-ακόμη και στην ενύπνια εγρήγορση- σαν ο εντεταλμένος μηχανικός την ομαλή λειτουργία των κινητήρων.
Όλα έβαιναν καλώς μέχρι τη στιγμή που είδα από μακριά ένα φεγγοβόλημα , κάτι σαν αστραπή. Αμέσως μου ήλθε στη σκέψη το θηρίο του ωκεανού η Μέδουσα –Γοργόνα. Φαίνεται ότι βγήκε να μας προϋπαντήσει , είπα μέσα μου.
Άσυναίσθητα υπέθεσα ότι κάπου μακριά συμβαίνει καταιγίδα. Εμάς δεν μας πιάνει και δεν έχουμε λόγο να φοβηθούμε. Εξ άλλου οι πιλότοι της Αμερικανικής αεροπορίας είναι αξιότατοι , εμπειρότατοι και καλώς εκπαιδευμένοι ώστε να αποφεύγουν τον κακό καιρό. Διότι τα ελικοφόρα αεροπλάνα ήσαν αναγκασμένα να ίπτανται το μέγιστον 20-25.000 πόδια και αδυνατούσαν να πετάξουν σε μεγάλα ύψη των 40.000 ποδών , όπως συμβαίνει τώρα με τα σύγχρονα αεριωθούμενα. Τούτο όμως σημαίνει ότι πετούσαν μέσα στην καταιγίδα .
Γι’ αυτό κατά κανόνα την παρέκαμπταν . Με το ρολόι μου πλησίαζαν μεσάνυχτα και οι αστραπές έρχονταν όλο πιό κοντά , και μας πλησίαζαν. Σε λίγο τις βλέπαμε να ελίσσονται σαν τεράστια φωτεινά φίδια στον νυκτερινό ουρανό. Βροντές βέβαια δεν ακούγαμε λόγω του θορύβου των κινητήρων.
Η Καλυψώ μας υποδεχόταν απειλητικά
Τότε πήραμε την εντολή να φορέσουμε τα σωσίβια μας , που όπως μας είπαν ήταν μιά βασική επιχειρησιακή διαδικασία (standing operating procedure) ή SOP όπως λέμε στο Στρατό, όπως συμβαίνει άλλωστε και στα πολιτικά αεροσκάφη με την επίδειξη των σωστικών μέσων. Τότε δεν σας κρύβω ότι ανησύχησα. Γιατί αυτή τη στιγμή; Αλλά πάλι η δύναμη θελήσεως και η συναίσθηση ότι οι πιλότοι μας γνωρίζουν καλά τη δουλειά τους επιβλήθηκαν στο φόβο.
Εξ άλλου τα αμερικανάκια ούτε καν ενοχλήθηκαν . Νωχελικά μασούσαν την τσίχλα τους. Σε λίγο είχαμε ανταμώσει την καταιγίδα και μας κτυπούσε ανελέητα από κάθε μεριά. Το σκάφος σκαμπανέβαινε σαν καρυδότσουφλο στο πέλαγος. Τα φλάς στα ακροπτέρυγα μόλις και μετά βίας έβγαζαν ένα αχνό φως που προσπαθούσε να διαπεράσει το πηχτό σύννεφο της καταιγίδας. Κάπου-κάπου ένας προβολέας έπεφτε ερευνητικά στα φτερά σαν να ήθελε κάτι να εξετάσει, πότε το δεξί και πότε το αριστερό. Ευτυχώς που βλέπαμε και αυτά, που δήλωναν ότι ακόμη τα φτερά είναι κολλημένα και βρίσκονται ακόμη στη θέση τους . Σε τέτοιες στιγμές γίνεσαι ένα με το μέσον, με το πλοίο, αλλά περισσότερο με το αεροπλάνο, που δεν έχεις δυνατότητα διαφυγής.
Το αεροπλάνο μας έρμαιο του Κυκλώνα «Betsy»
Η βυθισμένη ήπειρος της Ατλαντίδας μας έστελνε απειλητικά μηνύματα. Μήπως μας έμελλε να πάμε στον βυθό-5.000 μ. βάθος- για να ανακαλύψουμε τα μυστικά της ; Πάντως εγώ δεν είχα στο νού μου να πεθάνω. Πάντα υπάρχει κάποιο παραθυράκι διαφυγής, αρκεί να μην δειλιάσεις εκείνο το κρίσιμο δευτερόλεπτο και να κάνεις τις σωστές κινήσεις για να σωθείς.
Τώρα το μέλημα μου έφυγε από τους κινητήρες και πήγε στα φτερά. Φοβόμουν μην ξεκολλήσει κανένα φτερό, καθώς τα έβλεπα να σείονται σαν πλατανόφυλλα στη δυνατή θύελλα. Αλλά πάλι επειδή μου άρεσε η αεροπορία είχα μυηθεί σε πολλά μυστικά του αεροπλάνου και ήξερα ότι αν δεν εσείοντο τα φτερά θα κινδύνευαν να κοπούν από τις αναταράξεις. Είδατε ποτέ να σπάσει το φτερό του πουλιού που είναι ελαστικό; Αντίθετα σπάει το γυαλί που είναι σκληρό.
Το σκάφος χοροπηδούσε , κουτρουβαλούσε και έπεφτε σε χάσματα ή κενά αέρος και ανεβαίνοντας έβγαιναν κυριολεκτικά τα έντερα μας από στόμα. Αν κρατιόταν ακόμη εν πτήσει , ασφαλώς το χρωστάγαμε στην μαεστρία του κυβερνήτη.
Οι κεραυνοί και οι αστραπές περνούσαν δίπλα μας και σκεφτόμουν ένα ακόμη κίνδυνο , μήπως μας διαλύσει κάποια μεγάλη εκκένωση στατικού ηλεκτρισμού; Αλλά πάλι παρηγορούμουν ότι όλα τα αεροπλάνα έχουν ακίδες στα φτερά-τα αλεξικέραυνα- που διώχνουν τα φορτία από το σκάφος, χωρίς να του προξενήσουν βλάβη. (Όμως μερικές δεκαετίες αργότερα μας χτύπησε- σε αεροσκάφος της Ολυμπιακής- κεραυνός πάνω από το αεροδρόμιο της Βιέννης και τραντάχτηκε ολόκληρο το σκάφος, ωσάν να έπεσε επάνω του βόμβα . Όλοι παγώσαμε. Υποθέσαμε ότι εκείνο το λεπτό ήταν το τελευταίο. Ηταν βλέπετε η εποχή της αεροπειρατείας και φοβηθήκαμε τη βόμβα του αεροπειρατή . Όμως η πτήση συνεχιζόταν ομαλά και ησυχάσαμε. Ευτυχώς ο κεραυνός περιορίσθηκε να κάψει την λυχνία του αριστερού φτερού)
Το αεροπλάνο μας είχε μπει στη φάση της προσγείωση και τα φαινόμενα συνεχίζονταν αμείωτα. Κατεβαίναμε αλλά με φούλ τους κινητήρες. Πού πηγαίναμε μόνον ο κυβερνήτης εκείνη την στιγμή ήξερε , αν ήταν κι’ αυτός σίγουρος. Γιατί μέσα στις θύελλες ζαλίζονται και αποσυντονίζονται και τα όργανα πλεύσεως (πυξίδες, ραδιοβοηθήματα κ.α) Πάντως όλα έδειχναν ότι προσεγγίζαμε στην αμερικανική αεροπορική βάση των Αζορών . Εμείς βέβαια δεν βλέπαμε κάτω το παραμικρό. Και να σκεφθεί κανείς ότι το νησί είναι η κορυφή ενός βουνού που γλύτωσε πιθανόν από την μεγάλη γεωλογική καταστροφή που βύθισε την Ατλαντίδα . Στην κορυφή του βουνού υπάρχει ο κώνος ενός εν ενεργεία ηφαιστείου. Λές να κολλήσουμε σε κάποια απόκρημνη πλαγιά του , όπως είχε γίνει με εκείνο το μοιραίο ατύχημα στον Υμμητό πριν χρόνια;
Τώρα η αγωνία μου επικεντρωνόταν αν θα βρει μέσα σ' αυτή τη θύελλα το αεροδρόμιο για να προσγειωθεί. Και πάλι θα ήταν ομαλή η προσγείωση; Εμείς δεν βλέπαμε τίποτα παρά μόνον αστραπές και σκαμπανεβάζαμε μέσα σε πυκνά καταιγιδοφόρα νέφη. Αλλά και πάλι γνώριζα ότι είχαν όργανα πλεύσεως και GCΑ (Ground Controlled Approach) Αυτό είναι μιά υπηρεσία στα αεροδρόμια για να κατευθύνει ασφαλώς τα αεροπλάνα κατά την προσγείωση. Αλλά και αν από κάποια κακή τύχη πέφταμε υπήρχε έστω και μικρή πιθανότης να γλυτώσω τον σκοτωμό και τον πνιγμό χάρις στο σωσίβιο και τότε κάποιο από τα εκατοντάδες Ελληνικά πλοία που πλέουν σε εκείνες τις άξενες θάλασσες θα με μάζευε είτε ζωντανό , είτε το κουφάρι μου και θα το πήγαινε στην πατρίδα. Τι σου είναι ο άνθρωπος; Από υπέρβαση σε υπέρβαση. Πάντα μου έδινε θάρρος το παράδειγμα των Αργοναυτών οι οποίοι σε πανάρχαιους χρόνους διέσχιζαν με πλοία τους εκείνες τις άξενες θάλασσες . Και εγώ φοβόμουν σε ένα μεγαθήριο των αιθέρων με όλα τα μέσα της σύγχρονης τεχνολογίας; Τότε άρχισα να ετοιμάζομαι να πατήσω στα παραδείσια νησιά των Αζορών , που αν το ξεστόμιζα λίγα χρόνια πριν, θα με περνούσαν για τρελό. Για δέσιμο στο Δρομοκαίτιον ο τύπος.
Αζόρες: Προσγείωση μέσα στη θύελλα
Οι Αζόρες (Πορτογαλικά: Açores, Νησιά των Γυπών) είναι ομάδα νησιών της Πορτογαλίας και αποτελούν το δυτικότερο σημείο της Ευρωπαϊκής ηπέιρου. Έχουν έκταση 2.335 τετραγωνικά χιλιόμετρα πληθυσμό 242.000 κατοίκους. Τα 10 κυρίως νησιά που αποτελούν τις Aζόρες βρίσκονται στο βόρειο Ατλαντικό Ωκεανό και είναι τα νησιά Σάντα Μαρία, Σάου Μιγκέλ, Φαγιάλ, Φλόρες, Κόρβου, Σάου Ζόρζε, Φορμίγκος, Τερσέιρα, Πίκου και Γκρασιόζα. Είναι ηφαιστειογενή νησιά με συχνούς σεισμούς, κλίμα υγρό και θερμό με μέση ετήσια θερμοκρασία τους 18οC. Εκεί συμβαίνουν συχνά φαινόμενα και καταιγίδες.
Τελικά η προσγείωση μας έγινε ,εν μέσω ραγδαιοτάτης βροχής και σφοδρών μετωπικών ανέμων, ομαλά . Εξω έβρεχε με το κανάτι και γίναμε μούσκεμα μέχρις ότου επιβιβασθούμε στα λεωφορεία για να μας μεταφέρει στην λέσχη αξιωματικών. Ήταν περασμένα μεσάνυκτα . Πετούσαμε κάπου δώδεκα ώρες.
Στη λέσχη των Αζορών αποζημιωθήκαμε με ένα ζεστό γεύμα , φρούτα και καφέ και σε λίγότερο από μια ώρα επιβιβασθήκαμε και πάλι για το δευτερο και μακρύτερο σκέλος προς Βερμούδες. Υπ’ όψιν ότι στο δρομολόγιο αυτό δεν υπήρχε αεροδρόμια κάτω, παρά μόνον ωκεανός. Στο μεταξύ είχε αλλάξει και το πλήρωμα με νέο. Ο παλιός κυβερνήτης εκάθησε στην μπροστινή θέση πλάι μου και πιάσαμε τη συζήτηση . Ηταν ένας σαραντάρης πιλότος, βετεράνος του Β! Π.Π, Σοβαρός, ψύχραιμος επαγγελματίας . Εξ άλλου το είχε αποδείξει λίγο πριν όταν προσγείωσε επιτυχώς αυτό το θηρίο μέσα στην καταιγίδα.
Η Καλυψώ που λεγόταν ‘’Betsy”
Είπα στον κυβερνήτη ότι είχαμε κακό καιρό. Και αυτός μου απήντησε ότι περάσαμε στα κράσπεδα του κυκλώνα ‘Hurricane Betsy’ . Τότε κατάλαβα τι είχε συμβεί. Φτηνά την γλυτώσαμε. Στην εφημερίδα STAR AND STRIPES στην λέσχη διάβασα τα εξής:
Hurricane Betsy:
Category 3 hurricane (SSHS)
Durationn : August 9 – August 20/ Διάρκεια 9-20 Αυγ. 1956
Intensity :120 mph (195 km/h) (1-min), 954 mbar (hPa)
Ισχύς 120 μίλια / όρα(195 χλμ/ώρα, βαρομετρικό χαμηλό 954(μιλιμπάρ)
As an Azores-Bermuda high moved northeastward and cold air aloft entered the Tropics, strong divergence led to the formation of Tropical Storm Betsy on August 9 in the tropical Atlantic. It moved westward, and rapidly intensified to a 120 mph (190 km/h) major hurricane on August 10. Betsy moved through the Lesser Antilles on the August 11, causing major damage to Guadeloupe, and weakened as it moved northwestward. The hurricane hit Puerto Rico on the August 12, and after causing heavy flooding while crossing, re-strengthened to a 110 mph (180 km/h) hurricane. Betsy crossed the Bahamas, turned northeastward, and became extratropical on August 18 over the North Atlantic. Betsy was responsible for $35.88 million (1956 dollars) in damage and 27 fatalities
Ώστε ακόμη κρατάει μίσος σε μας τους Έλληνες η Καλυψώ για την απώλεια του Οδυσσέα; Σκεφτόμουνα ! Παλιά βύθιζε τα πλοία και χαιρόταν να βλέπει τους ναυαγούς να χαροπαλεύουν με τα κύματα. Τώρα χτυπάει και τα αεροπλάνα. Μήπως ακόμη θυμάται την έχθρα του Περσέως και προς χάριν του μας έκανε αυτή την λαχτάρα ; Εξ άλλου πρέπει να του χρωστάει υποχρέωση –όπως και στους Έλληνες – που από θνητή που ήταν την έκαναν αθάνατη . (Ητο κόρη του Φόρκυνος και της Κητούς. Αυθεντική Ελληνίδα κι’ αυτή ) Αλλά φαίνεται ότι η Ατροπός τξς χάλασε τα σχέδια. Η πρώτη Μοίρα, η Λάχεση έριξε το λαχνό με το ταξίδι μας στην Αμερική με εκείνο το αεροπλάνο , εκείνη την εποχή, από εκείνο το δρομολόγιο. Η Κλωθώ προχώρησε πιο πέρα και έφερε τον κυκλώνα ‘Betsy ‘ ενάντια στο αεροπλάνο μας. Όμως η καλή Ατροπός δεν το ενέκρινε και δεν το έκανε αναπότρεπτο ατύχημα. Αν λοιπόν έχεις τύχη διάβαινε που λέγανε παλιά .. και ριζικό περπάτει. Όχι δεν πιστεύουν οι Έλληνες στο κισμέτ. Και αυτό μας το αποδεικνύει η Ατροπός που μπορεί να αποτρέψει το κακό. Βέβαια «συν Αθηνά και χείρα κίνει».
Είδα τον κυβερνήτη δίπλα μου αρκετά κουρασμένο . Και εγώ ήμουν κουρασμένος και λαγοκοιμόμουνα . Το αεροπλάνο τώρα πετούσε στην ουρά του κυκλώνα μέσα σε σύννεφα , αλλά ο καιρός είχε σαφώς βελτιωθεί και περάσαμε μια σχετικά ήρεμη νύχτα στο αεροσκάφος . Όμως ο παλιός κυβερνήτης δεν έλεγε να κλείσει μάτι. Τον ρώτησα γιατί δεν κοιμάται ; Μου απάντησε ότι ποτέ δεν κοιμάται στο αεροπλάνο. Προφανώς έχει κι' αυτός τις ανησυχίες του. Ίσως να μην εμπιστευόταν τους άλλους στο πηδάλιο; Μπορεί να σκεφτόταν τη γυναίκα του και τα παιδιά του… Ποιος ξέρει τις σκέψεις των ανθρώπων;
Τον ρωτώ: Γιατί φωτίζατε τα φτερά με τον προβολέα; Αυτό ήταν η μεγαλύτερη μου ανησυχία μου απαντά. Φοβόμουν να μην παγώσουν. Και μου εξήγησε ότι μέσα στις καταιγίδες , λόγω απότομης μεταβολής της θερμοκρασίας και της πιέσεως δημιουργείται στα φτερά παγοποίηση. Αυτή καταστρέφει τη μορφή των πτερύγων και εμποδίζει να λειτουργήσουν τα πτερύγια . Αυτό είναι αιτία που έχει οδηγήσει σε πτώση πολλά αεροπλάνα μέσα σε θύελλες και όχι το σπάσιμο των φτερών.
Στα λημέρια του Χριστόφορου Κολόμβου
Αργότερα πήραμε 2-3 σήματα "προσδεθείτε και μην καπνίζετε" αλλά ήδη είχαμε συνηθίσει στις αναταράξεις . Αυτές πάνω από το τρίγωνο των Βερμούδων μας φαίνονταν αμελητέες. Δεν είναι δυνατόν να πλεύσεις σε αυτή την περιοχή και να μην θυμηθείς τον θαλασσοπόρο Χριστόφορο Κολόμβο(Cristóbal Colón) ο οποίος το 1492 είχε πλεύσει σ’ αυτά τα νερά και ανακάλυψε για Δευτέρα φορά την Αμερική, διότι την πρώτη φορά την ανακάλυψαν Έλληνες και πάλι (Αργοναύτες) μερικές χιλιάδες χρόνια πριν. Όμως το κατεστημένο μας παραμυθιάζει με ψέματα: Ψέμα ότι ο Χριστόφορος Κολόμβος ήταν ισπανός. Ηταν Έλληνας καπετάνιος από τη Χίο, του οποίου ο πατέρας πήγε οικογενειακώς στη Γενοβα-όπως συνηθίζουν να ξενητεύονται οι Χιώτες. Εν συνεχεία, ο νεαρός καπετάνιος κι’ αυτός (Χριστόφορος Κολόμβος) κατετάγη στο στόλο του βασιλιά της Ισπανίας. Το ίδιο ψέμα λένε όταν ονομάζουν τον Ελ Γκρέκο , ισπανό ζωγράφο. Ναι το είδα στο Μουσείο Τέχνης του Σικάγου. Και οι αθεόφοβοι διαψεύδονται από τον ίδιο που διαλαλεί ότι είναι Έλληνας(Greco). Τι άλλο να τους πει; Όσον αφορά τον Χριστόφορο Κολόμβο , το δηλώνει με την υπογραφή του . Τα αρχικά του ονόματος του τα γράφει με Ελληνικά γράμματα Χρ και συνεχίζει λατινικά. Πράγματι υπάρχει ακόμη οικογένεια Κολόμβου στη Χίο, όπως υπάρχει και σε άλλα μέρη. Για παράδειγμα ο καλός φίλος στρατηγός Νικόλαος Κολόμβας ή Κολόμβος από το Μεσολόγγι ( Εμείς τα παιδιά του 1940, μολονότι περάσαμε τον Β! Παγκόσμιο Πόλεμο , την Κατοχή και τον Εμφύλιο και ουσιαστικά βγήκαμε με σοβαρές ελλείψεις από τα σχολεία, εν τούτοις πήραμε μια ελληνοπρεπή παιδεία , αγάπη προς την Πατρίδα, σεβασμό προς το Έθνος και τον άνθρωπο, αγάπη για τη ζωή και για τον Αγώνα. Την δια βίου μάθηση, που δήθεν προβάλλει τώρα η Νέα Τάξη, εμείς την κάναμε θετική πράξη και συμπληρώσαμε τις ελλείψεις μας είτε αυτοδίδακτοι, είτε μετέπειτα στα στρατιωτικά σχολεία, άλλοι στα πανεπιστήμια, ή και στο μέγα πανεπιστήμιο της ζωής. Διότι τηρούσαμε το ρηθέν από τον Σωκράτη «γηράσκω αεί διδασκόμενος» Αντίθετα η Νέα Τάξη προβαίνει στην μαζοποίηση του ανθρώπου, στην πολτοποίηση της συνειδήσεως , ώστε να κάνει το άτομο νούμερο , καταναλωτικό όν και ένα τίποτα.
Βερμούδες : ένας επίγειος παράδεισος
Πετάξαμε ημέρα πάνω στα γαλαζοπράσινα νησιά των Βερμούδων με τον παράξενο βυθό που θαρρείς ότι είσαι σε πισίνα. Το 12ωρο ταξίδι μας από Αζόρες στις Βερμούδες έπαιρνε τέλος . Σε λίγο προσγειωθήκαμε ομαλά στο αεροδρόμιο των Βερμούδων. Οι Βερμούδες είναι νησιωτική χώρα στον Ατλαντικό Ωκεανό, με έκταση 53 km² και πληθυσμό 67.837 κατοίκους, με βάση εκτιμήσεις του 2009. Το όνομα της πρωτεύουσας είναι Χάμιλτον. Είναι υπερπόντιο έδαφος του Ηνωμένου Βασιλείου. Εκεί είχε ένα θαυμάσιο καιρό, ούτε κρύο, ούτε ζέστη. Ένοιωσα σαν να βρισκόμουν στον παράδεισο . Παντού εξωτικά λουλούδια, ανθισμένα δένδρα και καταπράσινα λιβάδια, όμορφα σπίτια και μεγάλα ξενοδοχεία, ωραιότατα τουριστικά πλοία και πλωτά σκάφη . Κάτι που τότε έλλειπε από την κατεστραμμένη από τον πόλεμο Ελλάδα. Τόπος ακριβός , τουριστικός τόπος πολυτελείας για υψηλά πορτοφόλια . Στη ανοικτή λέσχη αξιωματικών δοκιμάσαμε για πρώτη φορά τα άγνωστά τότε « grape froot» . Τα νομίσαμε για υπερφυσικά λεμόνια και τα στύψαμε στην ομελέττα. Αλλά σε λίγο καταλάβαμε ότι κάτι δεν πήγαινε καλά. Τότε αντιληφθήκαμε την γκάφα μας. Οι άλλοι το έτρωγαν με το κουτάλι. Νέος κόσμος , νέα ήθη! Ακόμη δεν είχαμε αμερικανοποιηθεί. Με το γυρισμό είχαμε πλήρως αμερικανοποιηθεί και το θεωρούσαμε τιμή μας . Που να ξέραμε τα ζωντόβολα…Στερνή μου γνώση…. Επρεπε να …χρεοκοπήσουμε για να αποκτήσουμε αυτογνωσία.
Αμέρικα, Αμέρικα!! Επί τέλους στις ΗΠΑ
Αφού επιθεωρήθηκε και ανεφοδιάσθηκε το αεροσκάφος επιβιβασθήκαμε και απογειωθήκαμε για το τελευταίο σκέλος του ταξιδιού μας. Προορισμός το Τσάρλεστον της Νότια Καρολίνα(South Carolina ). Αδημονία πότε θα πατήσουμε στην Αμερική. Ούτε ο Κολόμβος δεν είχε τόση. Μετά 8ωρη πτήση τελικά προσγειωθήκαμε την επομένη το πρωί στην εκεί αεροπορική βάση. Ηταν η Τρίτη ημέρα του ταξιδιού μας στο αεροπλάνο, το οποίο είχε γίνει κατοικία μας.
Το Τσάρλεστον και οι φυλετικές διακρίσεις
Το Charleston παραμένει αναλλοίωτο , σαν να μην κύλισε ο χρόνος από την εποχή που ιδρύθηκαν οι ΗΠΑ: λιθόστρωτα δρομάκια , ιππήλατες άμαξες , λάμπες αερίου για φωτισμό , δενδροστοιχίες και πολλές εκκλησίες με τα καμπαναριά τους, όλα παραδοσιακά και νοσταλγικά του περασμένου καλού καιρού. Αυτό πέρασε πολέμους , κυκλώνες , σεισμούς και βγήκε νικητής, σαν τις γυναίκες που παρά την ηλικία τους διαθέτουν χάρη, αποφασιστικότητα και γοητεία. Η ιστορία της περιοχής αρχίζει από το 1663 , από την εποχή του Καρόλου του 2ου της Αγγλίας . Αυτός δώρισε την περιοχή της Καρολίνας-όπως οναμάσθηκε προς τιμήν του-στον 8ον από τους πιό έμπιστους φίλους του , Lord's Proprietors, μετά την περίοδο του Κρόμβελ. Η πόλη του Charleston ιδρύθηκε το 1670 στις όχθες του ποταμού Ashley River , και ονομάσθηκε τότε Charles Towne . Αργότερα μετακινήθηκε στην ακτή, στο Oyster Point, από τον Anthony Ashley-Cooper . Είναι μεγάλος λιμένας και πρωτεύουσα της Πολιτείας της Νότιας Καρολίνας. Charleston ονομάσθηκε το 1683. Η γνωστή από τον ομώνυμο χορό πόλη του ‘Charleston’ είναι μια πόλη με μικτό πληθυσμό(λευκόύς και νέγρους) . Ηταν η εποχή του καπνίσματος, αλλά και των φυλετικών διακρίσεων. Χωρίς να έχουμε ενημερωθεί για την κατάσταση εκεί φθάσαμε στο κέντρο της πόλεως με το λεωφορείο και εν συνεχεία πεζοπορώντας περιπλανηθήκαμε στην πόλη. Όμως για κακή μας τύχη πέσαμε σε περιοχή μαύρων και τότε αντιληφθήκαμε τι σημαίνουν φυλετικές διακρίσεις. Δεν ίσχυαν μόνο για τους λευκούς προς τους μαύρους αλλά και των μαύρων εναντίον των λευκών. Τότε για καλή μας τύχη μια αστυνομική περίπολος μας σταμάτησε –προφανώς αντελήφθη ότι είμαστε ξένοι από την ενδυμασία μας- και μας συνέστησε διακριτικά να φύγουμε από εκεί διότι κινδύνευε η ασφάλεια μας. Ηταν η πρώτη ψυχρολουσία στον Νέο Κόσμο. Ποιος να φανταζόταν ότι σήμερα αντιμετωπίζουμε το ίδιο ή και χειρότερο πρόβλημα στην πατρίδα μας ; Ότι κινδυνεύουμε να εισδύσουμε στην κεντρικότερη πλατεία των Αθηνών ,στην Ομόνοια και σε πολλές άλλες γειτονιές του ιστορικού κέντρου; Ο Πολυπολιτισμός στην πράξη απέτυχε οικτρά. Τον επόμενο χρόνο κατά την επιστροφή μας ακολουθήσαμε το δρομολόγιο Τσάρλεστον- Βερμούδες-Καζαμπλάνκα –Λιβύη –Αθήνα. Τούτη τη φορά η Μέδουσα Γοργόνα μας χαμογελούσε με χάρη και μας κατευόδωσε φιλόξενα. Αργότερα που επισκέφθηκα τη Χερσόνησο του Γιουκατάν στο Μεξικό την συνάντησα απολιθωμένη στους ναούς των Ινκας και Ατζέκων. Όμως τούτη τη φορά ήξερα ότι η Μέδουσα Γοργόνα ήταν κι’ αυτή γνήσια Ελληνίδα που ξενιτεύτηκε με τους ναυτικούς μας σ’ αυτή τη παράξενη, αλλά και όμορφη θάλασσα , που διαθέτει αρκετά Ελληνικά τοπονύμια (όπως τα νησιά: Άνδρος , Μαραθών) Ο Περσέας δεν πήγε μία και μόνο φορά σε κείνα τα μέρη . Πολλές γενιές Ελλήνων πήγαν σε κείνα τα μέρη και κατοικούν μονίμως εκεί . Δυστυχώς η μαμά –Ελλάς τους έχει ξεχάσει , χωρίς όμως αυτοί να την ξεχνούν. Κάθε φορά που ο γιός μου που ζεί και προκόβει στην Αμερική, όταν φθάνει στο αεροδρόμιο πάντα με παίρνει τηλέφωνο πριν πετάξει. Αντιλαμβάνομαι ότι θέλει να του ευχηθώ σιωπηρώς το «καλό ταξίδι». Γνωρίζει ότι έχω γλυτώσει αρκετές φορές από του χάρου τα δόντια: 1/ Σαν παιδί όταν κάθισα στον προφυλακτήρα ενός στρατιωτικού Γερμανικού τράμ και με απείλησαν με τα πιστόλια η Γκεστάπο να με σκοτώσουν . Προτίμησα να πέσω εν κινήσει και γλύτωσα. 2/ Στο αεροπλάνο για τη Σιγκαπούρη που έπιασε ο κινητήρας του φωτιά 3/ Όταν μας χτύπησε κεραυνός στο αεροσκάφος της Ολυμπιακής και 4/ Με την Betsy. Και ποιος ξέρει και πόσες άλλες φορές χωρίς να το αντιληφθώ; Φαίνεται ότι έχω φιλίες με την Ατραπό . Έτσι μπορώ να την προσκαλώ και να μεσιτεύω και για λογαριασμό άλλων. Καλά ταξίδια λοιπόν στους ναυτιλομένους και αεροναυτιλομένους ανά την υδρόγειο. Ας τους προστατεύει η Αθηνά με την ασπίδα της, που φέρει τη Μέδουσα. Σύμβολο σύνεσης, αλλά και θάρρους και διακινδύνευσης .
*Αμφικτύων είναι ο Υποστράτηγος ε.α Κωνσταντίνος Χρ. Κωνσταντινίδης-Συγγραφεύς-Ποιητής, μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών
http://amphiktyon.blogspot.com/
Πτήση στην Ατλαντίδα και στο Τρίγωνο των Βερμούδων
Το απόγευμα της 18 Αυγ. 1956 επιβιβαζόμουν στο τετρακινητήριο ελικοφόρο αεροπλάνο Super ‘G’ Constalation του Αμερικανικού Ναυτικού στην αεροπορική βάση Wheelus Airbase στη Λιβύη, με προορισμό τις ΗΠΑ. Η αεροπορική αυτή βάση είναι ο σημερινός κεντρικός αερολιμένας της Τρίπολης με το όνομα "Mitiga International Airport"-. Ηταν η πρώτη φορά που θα επισκεπτόμουν την μεγάλη υπερδύναμη , η οποία τα χρόνια εκείνα βρισκόταν στο απόγειο της δόξης, ισχύος και ευμάρειας, σε ένα κόσμο που ήταν παντελώς κατεστραμμένος από τον 2ον Παγκόσμιο Πόλεμο. Σκοπός της μετάβασης μου εκπαιδευτικός. Η πτήση μας ήτο Τρίπολη-Αζόρες-Βερμούδες-Τσάρλεστον της Νοτίου Καρολίνας. Εκείθεν, εγώ και ένας ακόμη Έλληνας αξιωματικός, θα μεταβαίναμε σιδηροδρομικώς στο Fortmonmouth, New Jersey, για να παρακολουθήσουμε ετήσια εκπαίδευση σε συστήματα Διαβιβάσεων-Επικοινωνιών του Signal Corp. Στην Τρίπολη-Λιβύη, που ήτο τότε υπό αμερικανικό έλεγχο, είχαμε ταξιδεύσει με μικρό στρατιωτικό αεροπλάνο . Εκεί παραμείναμε επί μία εβδομάδα στην αεροπορική βάση Wheelus Airbase μέχρι ότου επιβιβασθούμε στο αεροπλάνο της γραμμής για τις ΗΠΑ . Βέβαια από τότε –που ήτο ακόμη βασιλεύς ο Ιντρίς-οι Λίβυοι έδειχναν τα αντιαμερικανικά τους αισθήματα και πετροβολούσαν τα αμερικανικά αυτοκίνητα, που περνούσαν από τις συνοικίες πριν εισέλθουν στην Τρίπολη.
Η πτήση πάνω από την Μεσόγειο ήτο ονειρεμένη και απολαυστική , καθώς ο καιρός ήτο καλός και ο μεσογειακός ήλιος εκτυφλωτικός . Το σούρουπο μας βρήκε πάνω από την Πορτογαλία . Πετάξαμε πάνω από την ωραία Λισσαβώνα η οποία είχε ανάψει μερικά νωχελικά φώτα σαν να ήθελε να κάνει το νυκτερινό της μακιγιάζ. Εκεί κάναμε το μέγα άλμα από την ξηρά προς τον Ατλαντικό ωκεανό. Το φως του ηλίου σε λίγο είχε χαθεί. Η ιδέα του Ωκεανού με τα θηρία, τα μεγάλα βάθη και τις διηγήσεις των ναυτικών είχαν αφήσει στο υποσυνείδητο μας τα στίγματα του. Δεν ήτο μικρό πράγμα να πετάς πάνω από τον αχανή Ατλαντικό μέσα στη νύχτα. Ηταν και το πρώτο βάπτισμα σε πτήση πάνω στον ωκεανό-δεν το κρύβω-και είχα κάποιο ενδόμυχο φόβο. Κάποια στιγμή θυμήθηκα την ιστορία του Περσέα και της Μέδουσας Γοργόνας, που μας είχε αναπτύξει, σαν παραμύθι, η δασκάλα μας στο Δημοτικό σχολείο της Κυπαρισσίας .
Δρασκελώντας τον ωκεανό οιώθεις σαν να έχει κάποιο μαγνήτη που σε τραβάει στο βυθό και ψάχνεις να βρεις στα πυχτά του σκοτάδια τον πάτο. Ενώ είναι γεγονός ότι οι πτήσεις πάνω στη θάλασσα είναι ομαλότερες από την ξηρά, εν τούτοις σε επηρεάζει αρνητικά η πτήση πάνω από θάλασσα. Βέβαια η πορεία που ακολουθούσαμε- κατά μήκος του Ισημερινού-ήτο κατά πολύ μακρύτερη και ίσως επικινδυνότερη , ιδιαιτέρως με τα βραδυκίνητα ελικοφόρα αεροπλάνα της εποχής . Κατά μήκος του Ισημερινού δεν υπήρχαν κάτω τα πολυάριθμα αεροδρόμια και τα αεροναυτιλιακά βοηθήματα που υπάρχουν στο βόρειο Ατλαντικό , όπου συνηθίζουν να πετούν το πλείστον των πολιτικών αεροπλάνων. Η διάρκεια της πτήσης από τον Ισημερινό για ένα ελικοφόρο αεροπλάνο διαρκούσε με τους ενδιάμεσους σταθμούς άνω των 32 ωρών .
Και ενώ αυτά σκεφτόμουν ένας ναύτης αεροσυνοδός μας προσέφερε μέσα σε στρατιωτικό δίσκο ξηρά τροφή. Καθώς είχαμε πεινάσει αυτό ήτο για μας κολατσιό . Σκεφτόμουν να ζητήσω και δεύτερο , αλλά ντράπηκα μήπως με πούνε πεινάλα. Υπήρχε βλέπετε και το εθνικό φιλότιμο. Παρόλο που είχα θέση στο παράθυρο δεν έβλεπα τίποτα κάτω καθώς η μαυρίλα του ωκεανού έσμιγε απόλυτα με την μαυρίλα του αφέγγαρου ουρανού στο απόλυτο σκοτάδι. Μόνο τα φλάς του αεροσκάφους αναβόσβηναν ασταμάτητα και έδιναν το στίγμα μας μέσα στο απέραντο χάος του ωκεανού. Σκεφτόμουν ότι 20.000 πόδια κάτω από τα πόδια μας ενδέχεται κάποια ποντοπόρα Ελληνικά πλοία στην γραμμή πορείας μας έπιαναν το φάρο μας. Ηταν κι’ αυτό μια επαφή με την πατρίδα, διότι ο Έλληνας θεωρεί το πλοίο μας, όπως και το αεροπλάνο, Ελληνικό έδαφος.
Η Πτήση άρχισε να χαλάει
Η πτήση ως τότε ήτο ομαλή καθώς και οι 4 κινητήρες του μεγάλου για τα μέτρα της εποχής αεροσκάφους λειτουργούσαν ιδανικά καίτοι ο θόρυβος τους ήτο μεγάλος . Ο χτύπος της καρδιάς μου και ο αρμονικός βόμβος των κινητήρων είχαν συντονισθεί απόλυτα και ούτε μιά στιγμή δεν πέρασε να μην παρακολουθώ-ακόμη και στην ενύπνια εγρήγορση- σαν ο εντεταλμένος μηχανικός την ομαλή λειτουργία των κινητήρων.
Όλα έβαιναν καλώς μέχρι τη στιγμή που είδα από μακριά ένα φεγγοβόλημα , κάτι σαν αστραπή. Αμέσως μου ήλθε στη σκέψη το θηρίο του ωκεανού η Μέδουσα –Γοργόνα. Φαίνεται ότι βγήκε να μας προϋπαντήσει , είπα μέσα μου.
Άσυναίσθητα υπέθεσα ότι κάπου μακριά συμβαίνει καταιγίδα. Εμάς δεν μας πιάνει και δεν έχουμε λόγο να φοβηθούμε. Εξ άλλου οι πιλότοι της Αμερικανικής αεροπορίας είναι αξιότατοι , εμπειρότατοι και καλώς εκπαιδευμένοι ώστε να αποφεύγουν τον κακό καιρό. Διότι τα ελικοφόρα αεροπλάνα ήσαν αναγκασμένα να ίπτανται το μέγιστον 20-25.000 πόδια και αδυνατούσαν να πετάξουν σε μεγάλα ύψη των 40.000 ποδών , όπως συμβαίνει τώρα με τα σύγχρονα αεριωθούμενα. Τούτο όμως σημαίνει ότι πετούσαν μέσα στην καταιγίδα .
Γι’ αυτό κατά κανόνα την παρέκαμπταν . Με το ρολόι μου πλησίαζαν μεσάνυχτα και οι αστραπές έρχονταν όλο πιό κοντά , και μας πλησίαζαν. Σε λίγο τις βλέπαμε να ελίσσονται σαν τεράστια φωτεινά φίδια στον νυκτερινό ουρανό. Βροντές βέβαια δεν ακούγαμε λόγω του θορύβου των κινητήρων.
Η Καλυψώ μας υποδεχόταν απειλητικά
Τότε πήραμε την εντολή να φορέσουμε τα σωσίβια μας , που όπως μας είπαν ήταν μιά βασική επιχειρησιακή διαδικασία (standing operating procedure) ή SOP όπως λέμε στο Στρατό, όπως συμβαίνει άλλωστε και στα πολιτικά αεροσκάφη με την επίδειξη των σωστικών μέσων. Τότε δεν σας κρύβω ότι ανησύχησα. Γιατί αυτή τη στιγμή; Αλλά πάλι η δύναμη θελήσεως και η συναίσθηση ότι οι πιλότοι μας γνωρίζουν καλά τη δουλειά τους επιβλήθηκαν στο φόβο.
Εξ άλλου τα αμερικανάκια ούτε καν ενοχλήθηκαν . Νωχελικά μασούσαν την τσίχλα τους. Σε λίγο είχαμε ανταμώσει την καταιγίδα και μας κτυπούσε ανελέητα από κάθε μεριά. Το σκάφος σκαμπανέβαινε σαν καρυδότσουφλο στο πέλαγος. Τα φλάς στα ακροπτέρυγα μόλις και μετά βίας έβγαζαν ένα αχνό φως που προσπαθούσε να διαπεράσει το πηχτό σύννεφο της καταιγίδας. Κάπου-κάπου ένας προβολέας έπεφτε ερευνητικά στα φτερά σαν να ήθελε κάτι να εξετάσει, πότε το δεξί και πότε το αριστερό. Ευτυχώς που βλέπαμε και αυτά, που δήλωναν ότι ακόμη τα φτερά είναι κολλημένα και βρίσκονται ακόμη στη θέση τους . Σε τέτοιες στιγμές γίνεσαι ένα με το μέσον, με το πλοίο, αλλά περισσότερο με το αεροπλάνο, που δεν έχεις δυνατότητα διαφυγής.
Το αεροπλάνο μας έρμαιο του Κυκλώνα «Betsy»
Η βυθισμένη ήπειρος της Ατλαντίδας μας έστελνε απειλητικά μηνύματα. Μήπως μας έμελλε να πάμε στον βυθό-5.000 μ. βάθος- για να ανακαλύψουμε τα μυστικά της ; Πάντως εγώ δεν είχα στο νού μου να πεθάνω. Πάντα υπάρχει κάποιο παραθυράκι διαφυγής, αρκεί να μην δειλιάσεις εκείνο το κρίσιμο δευτερόλεπτο και να κάνεις τις σωστές κινήσεις για να σωθείς.
Τώρα το μέλημα μου έφυγε από τους κινητήρες και πήγε στα φτερά. Φοβόμουν μην ξεκολλήσει κανένα φτερό, καθώς τα έβλεπα να σείονται σαν πλατανόφυλλα στη δυνατή θύελλα. Αλλά πάλι επειδή μου άρεσε η αεροπορία είχα μυηθεί σε πολλά μυστικά του αεροπλάνου και ήξερα ότι αν δεν εσείοντο τα φτερά θα κινδύνευαν να κοπούν από τις αναταράξεις. Είδατε ποτέ να σπάσει το φτερό του πουλιού που είναι ελαστικό; Αντίθετα σπάει το γυαλί που είναι σκληρό.
Το σκάφος χοροπηδούσε , κουτρουβαλούσε και έπεφτε σε χάσματα ή κενά αέρος και ανεβαίνοντας έβγαιναν κυριολεκτικά τα έντερα μας από στόμα. Αν κρατιόταν ακόμη εν πτήσει , ασφαλώς το χρωστάγαμε στην μαεστρία του κυβερνήτη.
Οι κεραυνοί και οι αστραπές περνούσαν δίπλα μας και σκεφτόμουν ένα ακόμη κίνδυνο , μήπως μας διαλύσει κάποια μεγάλη εκκένωση στατικού ηλεκτρισμού; Αλλά πάλι παρηγορούμουν ότι όλα τα αεροπλάνα έχουν ακίδες στα φτερά-τα αλεξικέραυνα- που διώχνουν τα φορτία από το σκάφος, χωρίς να του προξενήσουν βλάβη. (Όμως μερικές δεκαετίες αργότερα μας χτύπησε- σε αεροσκάφος της Ολυμπιακής- κεραυνός πάνω από το αεροδρόμιο της Βιέννης και τραντάχτηκε ολόκληρο το σκάφος, ωσάν να έπεσε επάνω του βόμβα . Όλοι παγώσαμε. Υποθέσαμε ότι εκείνο το λεπτό ήταν το τελευταίο. Ηταν βλέπετε η εποχή της αεροπειρατείας και φοβηθήκαμε τη βόμβα του αεροπειρατή . Όμως η πτήση συνεχιζόταν ομαλά και ησυχάσαμε. Ευτυχώς ο κεραυνός περιορίσθηκε να κάψει την λυχνία του αριστερού φτερού)
Το αεροπλάνο μας είχε μπει στη φάση της προσγείωση και τα φαινόμενα συνεχίζονταν αμείωτα. Κατεβαίναμε αλλά με φούλ τους κινητήρες. Πού πηγαίναμε μόνον ο κυβερνήτης εκείνη την στιγμή ήξερε , αν ήταν κι’ αυτός σίγουρος. Γιατί μέσα στις θύελλες ζαλίζονται και αποσυντονίζονται και τα όργανα πλεύσεως (πυξίδες, ραδιοβοηθήματα κ.α) Πάντως όλα έδειχναν ότι προσεγγίζαμε στην αμερικανική αεροπορική βάση των Αζορών . Εμείς βέβαια δεν βλέπαμε κάτω το παραμικρό. Και να σκεφθεί κανείς ότι το νησί είναι η κορυφή ενός βουνού που γλύτωσε πιθανόν από την μεγάλη γεωλογική καταστροφή που βύθισε την Ατλαντίδα . Στην κορυφή του βουνού υπάρχει ο κώνος ενός εν ενεργεία ηφαιστείου. Λές να κολλήσουμε σε κάποια απόκρημνη πλαγιά του , όπως είχε γίνει με εκείνο το μοιραίο ατύχημα στον Υμμητό πριν χρόνια;
Τώρα η αγωνία μου επικεντρωνόταν αν θα βρει μέσα σ' αυτή τη θύελλα το αεροδρόμιο για να προσγειωθεί. Και πάλι θα ήταν ομαλή η προσγείωση; Εμείς δεν βλέπαμε τίποτα παρά μόνον αστραπές και σκαμπανεβάζαμε μέσα σε πυκνά καταιγιδοφόρα νέφη. Αλλά και πάλι γνώριζα ότι είχαν όργανα πλεύσεως και GCΑ (Ground Controlled Approach) Αυτό είναι μιά υπηρεσία στα αεροδρόμια για να κατευθύνει ασφαλώς τα αεροπλάνα κατά την προσγείωση. Αλλά και αν από κάποια κακή τύχη πέφταμε υπήρχε έστω και μικρή πιθανότης να γλυτώσω τον σκοτωμό και τον πνιγμό χάρις στο σωσίβιο και τότε κάποιο από τα εκατοντάδες Ελληνικά πλοία που πλέουν σε εκείνες τις άξενες θάλασσες θα με μάζευε είτε ζωντανό , είτε το κουφάρι μου και θα το πήγαινε στην πατρίδα. Τι σου είναι ο άνθρωπος; Από υπέρβαση σε υπέρβαση. Πάντα μου έδινε θάρρος το παράδειγμα των Αργοναυτών οι οποίοι σε πανάρχαιους χρόνους διέσχιζαν με πλοία τους εκείνες τις άξενες θάλασσες . Και εγώ φοβόμουν σε ένα μεγαθήριο των αιθέρων με όλα τα μέσα της σύγχρονης τεχνολογίας; Τότε άρχισα να ετοιμάζομαι να πατήσω στα παραδείσια νησιά των Αζορών , που αν το ξεστόμιζα λίγα χρόνια πριν, θα με περνούσαν για τρελό. Για δέσιμο στο Δρομοκαίτιον ο τύπος.
Αζόρες: Προσγείωση μέσα στη θύελλα
Οι Αζόρες (Πορτογαλικά: Açores, Νησιά των Γυπών) είναι ομάδα νησιών της Πορτογαλίας και αποτελούν το δυτικότερο σημείο της Ευρωπαϊκής ηπέιρου. Έχουν έκταση 2.335 τετραγωνικά χιλιόμετρα πληθυσμό 242.000 κατοίκους. Τα 10 κυρίως νησιά που αποτελούν τις Aζόρες βρίσκονται στο βόρειο Ατλαντικό Ωκεανό και είναι τα νησιά Σάντα Μαρία, Σάου Μιγκέλ, Φαγιάλ, Φλόρες, Κόρβου, Σάου Ζόρζε, Φορμίγκος, Τερσέιρα, Πίκου και Γκρασιόζα. Είναι ηφαιστειογενή νησιά με συχνούς σεισμούς, κλίμα υγρό και θερμό με μέση ετήσια θερμοκρασία τους 18οC. Εκεί συμβαίνουν συχνά φαινόμενα και καταιγίδες.
Τελικά η προσγείωση μας έγινε ,εν μέσω ραγδαιοτάτης βροχής και σφοδρών μετωπικών ανέμων, ομαλά . Εξω έβρεχε με το κανάτι και γίναμε μούσκεμα μέχρις ότου επιβιβασθούμε στα λεωφορεία για να μας μεταφέρει στην λέσχη αξιωματικών. Ήταν περασμένα μεσάνυκτα . Πετούσαμε κάπου δώδεκα ώρες.
Στη λέσχη των Αζορών αποζημιωθήκαμε με ένα ζεστό γεύμα , φρούτα και καφέ και σε λίγότερο από μια ώρα επιβιβασθήκαμε και πάλι για το δευτερο και μακρύτερο σκέλος προς Βερμούδες. Υπ’ όψιν ότι στο δρομολόγιο αυτό δεν υπήρχε αεροδρόμια κάτω, παρά μόνον ωκεανός. Στο μεταξύ είχε αλλάξει και το πλήρωμα με νέο. Ο παλιός κυβερνήτης εκάθησε στην μπροστινή θέση πλάι μου και πιάσαμε τη συζήτηση . Ηταν ένας σαραντάρης πιλότος, βετεράνος του Β! Π.Π, Σοβαρός, ψύχραιμος επαγγελματίας . Εξ άλλου το είχε αποδείξει λίγο πριν όταν προσγείωσε επιτυχώς αυτό το θηρίο μέσα στην καταιγίδα.
Η Καλυψώ που λεγόταν ‘’Betsy”
Είπα στον κυβερνήτη ότι είχαμε κακό καιρό. Και αυτός μου απήντησε ότι περάσαμε στα κράσπεδα του κυκλώνα ‘Hurricane Betsy’ . Τότε κατάλαβα τι είχε συμβεί. Φτηνά την γλυτώσαμε. Στην εφημερίδα STAR AND STRIPES στην λέσχη διάβασα τα εξής:
Hurricane Betsy:
Category 3 hurricane (SSHS)
Durationn : August 9 – August 20/ Διάρκεια 9-20 Αυγ. 1956
Intensity :120 mph (195 km/h) (1-min), 954 mbar (hPa)
Ισχύς 120 μίλια / όρα(195 χλμ/ώρα, βαρομετρικό χαμηλό 954(μιλιμπάρ)
As an Azores-Bermuda high moved northeastward and cold air aloft entered the Tropics, strong divergence led to the formation of Tropical Storm Betsy on August 9 in the tropical Atlantic. It moved westward, and rapidly intensified to a 120 mph (190 km/h) major hurricane on August 10. Betsy moved through the Lesser Antilles on the August 11, causing major damage to Guadeloupe, and weakened as it moved northwestward. The hurricane hit Puerto Rico on the August 12, and after causing heavy flooding while crossing, re-strengthened to a 110 mph (180 km/h) hurricane. Betsy crossed the Bahamas, turned northeastward, and became extratropical on August 18 over the North Atlantic. Betsy was responsible for $35.88 million (1956 dollars) in damage and 27 fatalities
Ώστε ακόμη κρατάει μίσος σε μας τους Έλληνες η Καλυψώ για την απώλεια του Οδυσσέα; Σκεφτόμουνα ! Παλιά βύθιζε τα πλοία και χαιρόταν να βλέπει τους ναυαγούς να χαροπαλεύουν με τα κύματα. Τώρα χτυπάει και τα αεροπλάνα. Μήπως ακόμη θυμάται την έχθρα του Περσέως και προς χάριν του μας έκανε αυτή την λαχτάρα ; Εξ άλλου πρέπει να του χρωστάει υποχρέωση –όπως και στους Έλληνες – που από θνητή που ήταν την έκαναν αθάνατη . (Ητο κόρη του Φόρκυνος και της Κητούς. Αυθεντική Ελληνίδα κι’ αυτή ) Αλλά φαίνεται ότι η Ατροπός τξς χάλασε τα σχέδια. Η πρώτη Μοίρα, η Λάχεση έριξε το λαχνό με το ταξίδι μας στην Αμερική με εκείνο το αεροπλάνο , εκείνη την εποχή, από εκείνο το δρομολόγιο. Η Κλωθώ προχώρησε πιο πέρα και έφερε τον κυκλώνα ‘Betsy ‘ ενάντια στο αεροπλάνο μας. Όμως η καλή Ατροπός δεν το ενέκρινε και δεν το έκανε αναπότρεπτο ατύχημα. Αν λοιπόν έχεις τύχη διάβαινε που λέγανε παλιά .. και ριζικό περπάτει. Όχι δεν πιστεύουν οι Έλληνες στο κισμέτ. Και αυτό μας το αποδεικνύει η Ατροπός που μπορεί να αποτρέψει το κακό. Βέβαια «συν Αθηνά και χείρα κίνει».
Είδα τον κυβερνήτη δίπλα μου αρκετά κουρασμένο . Και εγώ ήμουν κουρασμένος και λαγοκοιμόμουνα . Το αεροπλάνο τώρα πετούσε στην ουρά του κυκλώνα μέσα σε σύννεφα , αλλά ο καιρός είχε σαφώς βελτιωθεί και περάσαμε μια σχετικά ήρεμη νύχτα στο αεροσκάφος . Όμως ο παλιός κυβερνήτης δεν έλεγε να κλείσει μάτι. Τον ρώτησα γιατί δεν κοιμάται ; Μου απάντησε ότι ποτέ δεν κοιμάται στο αεροπλάνο. Προφανώς έχει κι' αυτός τις ανησυχίες του. Ίσως να μην εμπιστευόταν τους άλλους στο πηδάλιο; Μπορεί να σκεφτόταν τη γυναίκα του και τα παιδιά του… Ποιος ξέρει τις σκέψεις των ανθρώπων;
Τον ρωτώ: Γιατί φωτίζατε τα φτερά με τον προβολέα; Αυτό ήταν η μεγαλύτερη μου ανησυχία μου απαντά. Φοβόμουν να μην παγώσουν. Και μου εξήγησε ότι μέσα στις καταιγίδες , λόγω απότομης μεταβολής της θερμοκρασίας και της πιέσεως δημιουργείται στα φτερά παγοποίηση. Αυτή καταστρέφει τη μορφή των πτερύγων και εμποδίζει να λειτουργήσουν τα πτερύγια . Αυτό είναι αιτία που έχει οδηγήσει σε πτώση πολλά αεροπλάνα μέσα σε θύελλες και όχι το σπάσιμο των φτερών.
Στα λημέρια του Χριστόφορου Κολόμβου
Αργότερα πήραμε 2-3 σήματα "προσδεθείτε και μην καπνίζετε" αλλά ήδη είχαμε συνηθίσει στις αναταράξεις . Αυτές πάνω από το τρίγωνο των Βερμούδων μας φαίνονταν αμελητέες. Δεν είναι δυνατόν να πλεύσεις σε αυτή την περιοχή και να μην θυμηθείς τον θαλασσοπόρο Χριστόφορο Κολόμβο(Cristóbal Colón) ο οποίος το 1492 είχε πλεύσει σ’ αυτά τα νερά και ανακάλυψε για Δευτέρα φορά την Αμερική, διότι την πρώτη φορά την ανακάλυψαν Έλληνες και πάλι (Αργοναύτες) μερικές χιλιάδες χρόνια πριν. Όμως το κατεστημένο μας παραμυθιάζει με ψέματα: Ψέμα ότι ο Χριστόφορος Κολόμβος ήταν ισπανός. Ηταν Έλληνας καπετάνιος από τη Χίο, του οποίου ο πατέρας πήγε οικογενειακώς στη Γενοβα-όπως συνηθίζουν να ξενητεύονται οι Χιώτες. Εν συνεχεία, ο νεαρός καπετάνιος κι’ αυτός (Χριστόφορος Κολόμβος) κατετάγη στο στόλο του βασιλιά της Ισπανίας. Το ίδιο ψέμα λένε όταν ονομάζουν τον Ελ Γκρέκο , ισπανό ζωγράφο. Ναι το είδα στο Μουσείο Τέχνης του Σικάγου. Και οι αθεόφοβοι διαψεύδονται από τον ίδιο που διαλαλεί ότι είναι Έλληνας(Greco). Τι άλλο να τους πει; Όσον αφορά τον Χριστόφορο Κολόμβο , το δηλώνει με την υπογραφή του . Τα αρχικά του ονόματος του τα γράφει με Ελληνικά γράμματα Χρ και συνεχίζει λατινικά. Πράγματι υπάρχει ακόμη οικογένεια Κολόμβου στη Χίο, όπως υπάρχει και σε άλλα μέρη. Για παράδειγμα ο καλός φίλος στρατηγός Νικόλαος Κολόμβας ή Κολόμβος από το Μεσολόγγι ( Εμείς τα παιδιά του 1940, μολονότι περάσαμε τον Β! Παγκόσμιο Πόλεμο , την Κατοχή και τον Εμφύλιο και ουσιαστικά βγήκαμε με σοβαρές ελλείψεις από τα σχολεία, εν τούτοις πήραμε μια ελληνοπρεπή παιδεία , αγάπη προς την Πατρίδα, σεβασμό προς το Έθνος και τον άνθρωπο, αγάπη για τη ζωή και για τον Αγώνα. Την δια βίου μάθηση, που δήθεν προβάλλει τώρα η Νέα Τάξη, εμείς την κάναμε θετική πράξη και συμπληρώσαμε τις ελλείψεις μας είτε αυτοδίδακτοι, είτε μετέπειτα στα στρατιωτικά σχολεία, άλλοι στα πανεπιστήμια, ή και στο μέγα πανεπιστήμιο της ζωής. Διότι τηρούσαμε το ρηθέν από τον Σωκράτη «γηράσκω αεί διδασκόμενος» Αντίθετα η Νέα Τάξη προβαίνει στην μαζοποίηση του ανθρώπου, στην πολτοποίηση της συνειδήσεως , ώστε να κάνει το άτομο νούμερο , καταναλωτικό όν και ένα τίποτα.
Βερμούδες : ένας επίγειος παράδεισος
Πετάξαμε ημέρα πάνω στα γαλαζοπράσινα νησιά των Βερμούδων με τον παράξενο βυθό που θαρρείς ότι είσαι σε πισίνα. Το 12ωρο ταξίδι μας από Αζόρες στις Βερμούδες έπαιρνε τέλος . Σε λίγο προσγειωθήκαμε ομαλά στο αεροδρόμιο των Βερμούδων. Οι Βερμούδες είναι νησιωτική χώρα στον Ατλαντικό Ωκεανό, με έκταση 53 km² και πληθυσμό 67.837 κατοίκους, με βάση εκτιμήσεις του 2009. Το όνομα της πρωτεύουσας είναι Χάμιλτον. Είναι υπερπόντιο έδαφος του Ηνωμένου Βασιλείου. Εκεί είχε ένα θαυμάσιο καιρό, ούτε κρύο, ούτε ζέστη. Ένοιωσα σαν να βρισκόμουν στον παράδεισο . Παντού εξωτικά λουλούδια, ανθισμένα δένδρα και καταπράσινα λιβάδια, όμορφα σπίτια και μεγάλα ξενοδοχεία, ωραιότατα τουριστικά πλοία και πλωτά σκάφη . Κάτι που τότε έλλειπε από την κατεστραμμένη από τον πόλεμο Ελλάδα. Τόπος ακριβός , τουριστικός τόπος πολυτελείας για υψηλά πορτοφόλια . Στη ανοικτή λέσχη αξιωματικών δοκιμάσαμε για πρώτη φορά τα άγνωστά τότε « grape froot» . Τα νομίσαμε για υπερφυσικά λεμόνια και τα στύψαμε στην ομελέττα. Αλλά σε λίγο καταλάβαμε ότι κάτι δεν πήγαινε καλά. Τότε αντιληφθήκαμε την γκάφα μας. Οι άλλοι το έτρωγαν με το κουτάλι. Νέος κόσμος , νέα ήθη! Ακόμη δεν είχαμε αμερικανοποιηθεί. Με το γυρισμό είχαμε πλήρως αμερικανοποιηθεί και το θεωρούσαμε τιμή μας . Που να ξέραμε τα ζωντόβολα…Στερνή μου γνώση…. Επρεπε να …χρεοκοπήσουμε για να αποκτήσουμε αυτογνωσία.
Αμέρικα, Αμέρικα!! Επί τέλους στις ΗΠΑ
Αφού επιθεωρήθηκε και ανεφοδιάσθηκε το αεροσκάφος επιβιβασθήκαμε και απογειωθήκαμε για το τελευταίο σκέλος του ταξιδιού μας. Προορισμός το Τσάρλεστον της Νότια Καρολίνα(South Carolina ). Αδημονία πότε θα πατήσουμε στην Αμερική. Ούτε ο Κολόμβος δεν είχε τόση. Μετά 8ωρη πτήση τελικά προσγειωθήκαμε την επομένη το πρωί στην εκεί αεροπορική βάση. Ηταν η Τρίτη ημέρα του ταξιδιού μας στο αεροπλάνο, το οποίο είχε γίνει κατοικία μας.
Το Τσάρλεστον και οι φυλετικές διακρίσεις
Το Charleston παραμένει αναλλοίωτο , σαν να μην κύλισε ο χρόνος από την εποχή που ιδρύθηκαν οι ΗΠΑ: λιθόστρωτα δρομάκια , ιππήλατες άμαξες , λάμπες αερίου για φωτισμό , δενδροστοιχίες και πολλές εκκλησίες με τα καμπαναριά τους, όλα παραδοσιακά και νοσταλγικά του περασμένου καλού καιρού. Αυτό πέρασε πολέμους , κυκλώνες , σεισμούς και βγήκε νικητής, σαν τις γυναίκες που παρά την ηλικία τους διαθέτουν χάρη, αποφασιστικότητα και γοητεία. Η ιστορία της περιοχής αρχίζει από το 1663 , από την εποχή του Καρόλου του 2ου της Αγγλίας . Αυτός δώρισε την περιοχή της Καρολίνας-όπως οναμάσθηκε προς τιμήν του-στον 8ον από τους πιό έμπιστους φίλους του , Lord's Proprietors, μετά την περίοδο του Κρόμβελ. Η πόλη του Charleston ιδρύθηκε το 1670 στις όχθες του ποταμού Ashley River , και ονομάσθηκε τότε Charles Towne . Αργότερα μετακινήθηκε στην ακτή, στο Oyster Point, από τον Anthony Ashley-Cooper . Είναι μεγάλος λιμένας και πρωτεύουσα της Πολιτείας της Νότιας Καρολίνας. Charleston ονομάσθηκε το 1683. Η γνωστή από τον ομώνυμο χορό πόλη του ‘Charleston’ είναι μια πόλη με μικτό πληθυσμό(λευκόύς και νέγρους) . Ηταν η εποχή του καπνίσματος, αλλά και των φυλετικών διακρίσεων. Χωρίς να έχουμε ενημερωθεί για την κατάσταση εκεί φθάσαμε στο κέντρο της πόλεως με το λεωφορείο και εν συνεχεία πεζοπορώντας περιπλανηθήκαμε στην πόλη. Όμως για κακή μας τύχη πέσαμε σε περιοχή μαύρων και τότε αντιληφθήκαμε τι σημαίνουν φυλετικές διακρίσεις. Δεν ίσχυαν μόνο για τους λευκούς προς τους μαύρους αλλά και των μαύρων εναντίον των λευκών. Τότε για καλή μας τύχη μια αστυνομική περίπολος μας σταμάτησε –προφανώς αντελήφθη ότι είμαστε ξένοι από την ενδυμασία μας- και μας συνέστησε διακριτικά να φύγουμε από εκεί διότι κινδύνευε η ασφάλεια μας. Ηταν η πρώτη ψυχρολουσία στον Νέο Κόσμο. Ποιος να φανταζόταν ότι σήμερα αντιμετωπίζουμε το ίδιο ή και χειρότερο πρόβλημα στην πατρίδα μας ; Ότι κινδυνεύουμε να εισδύσουμε στην κεντρικότερη πλατεία των Αθηνών ,στην Ομόνοια και σε πολλές άλλες γειτονιές του ιστορικού κέντρου; Ο Πολυπολιτισμός στην πράξη απέτυχε οικτρά. Τον επόμενο χρόνο κατά την επιστροφή μας ακολουθήσαμε το δρομολόγιο Τσάρλεστον- Βερμούδες-Καζαμπλάνκα –Λιβύη –Αθήνα. Τούτη τη φορά η Μέδουσα Γοργόνα μας χαμογελούσε με χάρη και μας κατευόδωσε φιλόξενα. Αργότερα που επισκέφθηκα τη Χερσόνησο του Γιουκατάν στο Μεξικό την συνάντησα απολιθωμένη στους ναούς των Ινκας και Ατζέκων. Όμως τούτη τη φορά ήξερα ότι η Μέδουσα Γοργόνα ήταν κι’ αυτή γνήσια Ελληνίδα που ξενιτεύτηκε με τους ναυτικούς μας σ’ αυτή τη παράξενη, αλλά και όμορφη θάλασσα , που διαθέτει αρκετά Ελληνικά τοπονύμια (όπως τα νησιά: Άνδρος , Μαραθών) Ο Περσέας δεν πήγε μία και μόνο φορά σε κείνα τα μέρη . Πολλές γενιές Ελλήνων πήγαν σε κείνα τα μέρη και κατοικούν μονίμως εκεί . Δυστυχώς η μαμά –Ελλάς τους έχει ξεχάσει , χωρίς όμως αυτοί να την ξεχνούν. Κάθε φορά που ο γιός μου που ζεί και προκόβει στην Αμερική, όταν φθάνει στο αεροδρόμιο πάντα με παίρνει τηλέφωνο πριν πετάξει. Αντιλαμβάνομαι ότι θέλει να του ευχηθώ σιωπηρώς το «καλό ταξίδι». Γνωρίζει ότι έχω γλυτώσει αρκετές φορές από του χάρου τα δόντια: 1/ Σαν παιδί όταν κάθισα στον προφυλακτήρα ενός στρατιωτικού Γερμανικού τράμ και με απείλησαν με τα πιστόλια η Γκεστάπο να με σκοτώσουν . Προτίμησα να πέσω εν κινήσει και γλύτωσα. 2/ Στο αεροπλάνο για τη Σιγκαπούρη που έπιασε ο κινητήρας του φωτιά 3/ Όταν μας χτύπησε κεραυνός στο αεροσκάφος της Ολυμπιακής και 4/ Με την Betsy. Και ποιος ξέρει και πόσες άλλες φορές χωρίς να το αντιληφθώ; Φαίνεται ότι έχω φιλίες με την Ατραπό . Έτσι μπορώ να την προσκαλώ και να μεσιτεύω και για λογαριασμό άλλων. Καλά ταξίδια λοιπόν στους ναυτιλομένους και αεροναυτιλομένους ανά την υδρόγειο. Ας τους προστατεύει η Αθηνά με την ασπίδα της, που φέρει τη Μέδουσα. Σύμβολο σύνεσης, αλλά και θάρρους και διακινδύνευσης .
*Αμφικτύων είναι ο Υποστράτηγος ε.α Κωνσταντίνος Χρ. Κωνσταντινίδης-Συγγραφεύς-Ποιητής, μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών
http://amphiktyon.blogspot.com/
Η ΠΕΡΙΠΛΑΝΗΣΗ ΤΟΥ ΟΔΥΣΣΕΑ ΣΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
Η ΠΕΡΙΠΛΑΝΗΣΗ ΤΟΥ ΟΔΥΣΣΕΑ ΣΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
Η Μερτζ στην Κεφαλληνία στο ανάκτορο του Οδυσσέα
Ο Οδυσσεύς ήτο βασιλεύς της Κεφαλληνίας και όχι της Ιθάκης όπως συνηθίζεται να λέγεται. Στο συμπέρασμα αυτό κατέληξε η Μερτζ και άλλοι ιστορικοί ερευνητές της Κεφαλληνίας –Ιθάκης. Επίσης απέκτησε τέκνα –όπως λέγει η παράδοση –εκ της Κίρκης και από την Καλυψώ . Τούτο είναι αδιάψευστη μαρτυρία ότι παρέμεινε εκεί επί αρκετό διάστημα κοντά στις γυναίκες-βασίλισσες . Μια άλλη μαρτυρία είναι ότι ουδέποτε τον ελάτρευαν στην Ιθάκη ως ήρωα.
Η Μέρτζ ταξίδευσε και έμεινε επι 20 μερον στην Κεφαλληνία και βρήκε και το μέρος που τον άφησαν οι Φαίακες έναντι του Αργοστολίου, όπου ανεκάλυψε και ερείπια του ανακτόρου του. Τούτο βέβαια ακόμη δεν έχει ξεκαθαρισθεί, διότι και η Ιθάκη ερίζει την ύπαρξη ανακτόρου του Οδυσσέως, χωρίς ακόμη να υπάρχουν αδιάσειστες μαρτυρίες περί τούτου. Κατ’ άλλους στην αρχαιότητα η Κεφαλληνία ονομάζετο Ιθάκη. Πιστεύεται ότι μεταξύ της 3ης και 2ης Χιλιετίας προ εποχής μας επήλθε σύγχυση στα ονόματα των νήσων της Δυτικής ακτής της Ελλάδος , συμπεριλαμβανομένης και αυτής της Ιθάκης , που αργότερα περαπλάνησε τους φιλολόγους και αρχαιολόγους κατά την εξέταση της θέσεως των νήσων. Παρόμοιες αλλαγές τοπωνυμίων συμβαίνουν άλλωστε συχνότατα , ακόμη και στις μέρες μας . Να σημειωθεί ότι ο Όμηρος κατατάσσει την Ιθάκη 4η σε σχέση με τα λοιπά νησιά της περιοχής , πράγμα που εδημιούργησε πολλά προβλήματα. Τα ονόματα είναι προϊόν των γεωγράφων της Σχολής της Μιλήτου(5ος αι. π. Χ. ) Ιδρυτής της ήτο ο Θαλής, όπου εργάσθηκαν και οι Αναξίμανδρος και Εκαταίος . Αυτοί δεν γνωρίζουμε αν καθιέρωσαν τα σωστά ονόματα στους χάρτες που κυκλοφόρησαν τότε και έκτοτε ισχύουν. Τέτοια σφάλματα οδήγησαν τους μετέπειτα να αμφισβητήσουν την καταγραμμένη προϊστορία ως μυθολογία, με όλο το κακό που προξένησαν στην αποκάλυψη της αληθείας .
Η Κεφαλληνία είναι η αρχαία Ιθάκη
Κατά την Μερτζ η Ιθάκη δεν δικαιολογεί τον μεγάλο πλούτο που αναφέρει ο Όμηρος στην κατοχή του βασιλιά Οδυσσέα(κοπάδια, κτήματα,σιτηρά κλπ) Όμως εμείς δεν μπορούμε να αγνοήσουμε την Οδύσσεια , κατά την οποίαν η Ιθάκη ήτο η πατρίς του πολυμήχανου ήρωος , του επινοητού του Δουρείου Ίππου , που έκρινε το νικηφόρον τέλος του Τρωικού πολέμου.
Το Δουλίχιον προφανώς ήτο μία από τις μεγαλύτερες νήσους του συμπλέγματος με πλούτο και πολλούς κατοίκους που εξεστράτευσε στην Τροία με 40 μαύρα πλοία, ενώ τα υπόλοιπα υπό τον Οδυσσέα ήσαν μόνον 12 (Ιλιάς Β’ 625) Ακόμη από το Δουλίχιον ήλθαν να νυμφευθούν την Πηνελόπη 52 πρίγκιπες , πράγμα που δείχνει μεγάλο πλούτο. Μέχρι σήμερον δεν έχει εξακριβωθεί που βρίσκεται αυτό το μέρος αυτό, αν και μερικοί το συνδέουν με την Κέρκυρα η οποία διαθέτει αυτά που γράφει ο Όμηρος για το Δουλίχιον. Τρία ονόματα αναφέρει η Οδύσσεια για τα δύο νησιά , την Κεφαλλονιά και Ιθάκη(ήτοι :Κεφαλλήνες, Σάμη και Ιθάκη) μολονότι ο ποιητής αναφέρεται στους Κεφαλλήνας, αλλά δεν αναφέρεται στην Κεφαλληνία σαν νήσο . Εκτιμάται κατόπιν μελέτης ότι έχουμε να κάνουμε με δύο νησιά ήτοι τη Σάμη και Ιθάκη και Κεφαλληνία ήτο το σύμπλεγμα των νήσων της περιοχής και οι κάτοικοι της Κεφαλλήνες. Κατά συνέπεια η σημερινή Κεφαλληνία ήτο η Ιθάκη του Ομήρου και η σημερινή Ιθάκη ήτο η Σάμη της Οδύσσειας. Επομένως δικαιώνονται αυτοί που λένε ότι η Ιθάκη του Ομήρου είναι η Κεφαλληνία και όχι η σημερινή Ιθάκη. Κάποτε έγινε αλλαγή ονοματοθεσίας , αλλά τότε ο Όμηρος είχε πεθάνει και δεν πρόλαβε να κάνει την διόρθωση της Οδύσσειας, αλλά και οι μεταγενέστεροι δεν ενδιαφέρθηκαν να προβούν στην διευκρίνιση αναφορικά με τις αλλαγές. Τούτο επιβεβαιώνεται με την αναφορά ότι η Ιθάκη ήτο η δυτικότερη νήσος ενώ το Δουλίχιον , η Σάμη και η Ζάκυνθος στα ανατολικά. Μιά άλλη μαρτυρία είναι ότι η Κεφαλληνία διακρίνεται από πολύ μακριά κάτι που δεν συμβαίνει με την Ιθάκη, διότι ο Αίνος με 1700 μ. φαίνεται από παντού. Ετσι μπόρεσε να την διακρίνει ο Οδυσσέας. Πάντως η Μερτζ ανακεφαλαιώνοντας καταλήγει στην άποψη ότι : «Μόνον η σημερινή Κεφαλληνία ανταποκρίνεται γεωγραφικώς εις την Ομηρική διήγηση περί της Ιθάκης»
Οι Έλληνες… αγνώμονες προς την κ. Μερτζ
Και εμείς να πούμε ότι φαινόμενον ερευνητού των αρχαίων πολιτισμών σαν την Μερτζ είναι σπάνιο, ίσως δε και το μοναδικό στο είδος του. Και αντί οι Έλληνες αρχαιολόγοι να εντοπίσουν τις προσπάθειες τους στο μέρος που τους υπέδειξε η αρχαιολόγος για την ανεύρεση του ανακτόρου του Οδυσσέα, αυτοί ψάχνουν στην Ιθάκη, νησίδα που δεν ανταποκρίνεται ούτε γεωγραφικά, αλλά ούτε και από πλευράς μεγαλείου ενός βασιλιά, σαν τον Οδυσσέα. Η γυναίκα αυτή μη φεισθείσα κόπων , μόχθων , χρημάτων, κινδύνων και χρόνου , επί σειρά ετών περιπλανήθηκε άλλοτε με πλοίο και άλλοτε με άλλα μέσα, στους τόπους που πέρασε ο Οδυσσέας, επί τη βάσει αδιάσειστων γεωγραφικών και αστρονομικών στοιχείων και άλλων δεδομένων και τελικά κατόρθωσε να βρει τα ίχνη του και να χαράξει επακριβώς την πορεία του . Και ενώ η ανακάλυψη της αυτή ανεγνωρίσθη διεθνώς- παρά την λυσσώδη αντίδραση των γνωστών κύκλων- και έγινε αποδεκτή από την διεθνή κοινότητα σε συνέδρια κλπ, αγνοήθηκε και απερρίφθη στην ίδια την πατρίδα του Οδυσσέα , την Ελλάδα. Γιατί συμβαίνει αυτό;
Διότι οι εντόπιοι και ξένοι κύκλοι μολονότι γνωρίζουν ότι η μελέτη είναι σωστή και αδιάσειστη και ότι οι Έλληνες σε πανάρχαια χρόνια διέδωσαν το Ελληνικό Πνεύμα και τον Πολιτισμό ανά την υδρόγειο, δεν θέλουν να επιμηκύνουν την Ελληνική Ιστορία πέραν της κλασικής εποχής. Εάν οι Εβραίοι Σιωνιστές είχαν τέτοια κληρονομιά θα είχαν αιχμαλωτίσει πνευματικά τον κόσμο. Εδώ με τις ψευδολογίες της Βίβλου υπέταξαν στον πνευματικό ζυγό τους λευκούς κάνοντας τους χριστιανούς , ενώ τους τριτοκοσμικούς του αραβικού κόσμου τους έκαναν μουσουλμάνους.
Ας πάμε όμως ακολούθως στην περιπλάνηση του Οδυσσέα στον Ατλαντικό ωκεανό.
Η Περιπλάνηση του Οδυσσέα στον Ατλαντικό Ωκεανό
Περί το 1450 π.Χ , πιθανώς΄όμως και παλαιότερον λαοί της Ανατολικής Μεσογείου με επίκεντρο την Κρήτη και το Αιγαίο είχαν μυηθεί στα ωκεανοπόρα ταξίδια ανοικτών θαλασσών . Όμως είναι εξακριβωμένο ότι πολλούς αιώνες πριν οι Ελληνικά Πελασγικά φύλα είχαν εγκαινιάσει ποντοπόρα ταξίδια στην Αμερική και αυτό το βασίζουμε σε παλαιότερους πολιτισμούς της εποχής του 14ου αι. π.Χ που βρέθηκαν εκεί και φέρουν τη σφραγίδα τους. Δεν υπάρχει αμφισβήτηση ότι οι Ελληνες νησιώτες και στεριανοί που περιβρέχονται από τη θάλασσα είχαν άσβεστο πάθος να διαπλεύσουν τον πόντο και να επικοινωνήσουν μεταξύ των νησιών με τους γείτονες τους . Επομένως δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ήσαν οι πρώτοι θαλασσοπόροι , δεδομένου ότι τα βουνά τους παρείχαν υψίκορμα δένδρα για κατασκευή στέρεων πλοίων να ταξιδεύουν με ασφάλεια στα πελάγη . Όταν έμαθαν να πλέουν το πρώτον εξερεύνησαν τη θάλασσα τους τη Μεσόγειο και εν συνεχεία ξανοίχτηκαν στους ωκεανούς. Οι πρώτοι θαλασσοπόροι ενδέχεται να ήσαν Ίβηρες εκ του Πόντου ή Ετρούσκοι και το πιο πιθανόν Μινωίτες Κρήτες που ήσαν οι θαλασσοκράτορες . Όλοι ανήκαν σε πανάρχαια Πελασγικά φύλα που είχαν κοινό γνώρισμα την αγάπη προς τα ταξίδια , τον βιοπορισμό και την όρεξη του ειδέναι .
Αυτή η αρχαία «Έξοδος» πιθανόν να προεκλήθη λόγω της διαρκώς αυξανομένης ελλείψεως τροφών στην ορεινή μας χώρα, και λόγω της συνεχούς αυξήσεως του πληθυσμού των αστικών κέντρων . Το γεγονός τούτο ανάγκαζε τα νεώτερα μέλη των οικογενειών να μεταναστεύουν ή να βρίσκουν διέξοδο και επάγγελμα στη θάλασσα, είτε σαν μεταφορείς , είτε σαν μετανάστες σε ξένους τόπους. Ίσως έτσι να εξηγούνται και οι «σκοτεινοί χρόνοι» μετά τον Τρωικό πόλεμο , δηλαδή να έγινε ομαδική μετανάστευση πληθυσμών από την πατρίδα τους προς την Ανατολήν, Βορράν , Νότον και Δύση για καλύτερη τύχη, καλλιεργήσιμες εκτάσεις , βοσκοτόπια , χρυσό και άλλα μέταλλα που είχαν τότε κάνει την εμφάνιση τους. Αποτέλεσμα αυτής της αθρόας μεταναστεύσεως Ελληνικών πληθυσμών ανά την υδρόγειο να άφησε τα υπολείμματα του Ελληνικού Πολιτισμού σε όλα τα μέρη πέριξ των ωκεανών (ευρήματα κτιριακά, γλωσσικά, καλλιτεχνικά, τεχνικά κλπ) στην Αμερική, Πολυνησία, Ανατολή, Κεντρική Ασία, Ειρηνικό και Ινδικό Ωκεανό , καθώς και στην Βόρεια Ευρώπη( Γαλλία , Ελβετία, Σκανδιναβία, Βρετανία, Ιρλανδία, Σκωτία κ.α. Και ως είναι φυσικόν όταν μεταναστεύει ένας λαός από την πατρίδα του , ο πολιτισμός μεταφέρεται σε άλλους τόπους, διότι φεύγουν τα πιο δραστήρια μέλη της κοινωνίας και ιδίως οι νέοι. Η χειρίστη συνήθεια της αποκρύψεως των κινήσεων των αρχαίων θαλασσοπόρων δεν άφησε μαρτυρίες για τις μεταναστεύσεις . Αυτές τις συμπεραίνουμε μόνον εκ των υπολειμμάτων του Αιγαιατικού πολιτισμού που άφησαν. Αυτές προέρχονται από τις μελέτες Ανθρωπολόγων, Αρχαιολόγων , Γεωλόγων , Παλαιοντολόγων , Αστρονόμων , Γλωσσολόγων και επιστημόνων ερευνητών. Στις νέες τους πατρίδες έζησαν ειρηνικά με τους εντοπίου και συν τω χρόνω αφομοιώθησαν από τους πολυπληθέστερους γηγενείς. Στο μεταξύ είχαν δώσει τον υψηλότερο πολιτισμό που μετέφεραν από τις πατρίδες τους προς όφελος της νέας τους πατρίδας. Αιφνιδιαστικά όμως εξηφανίσθησαν εκείνοι οι πολιτισμοί , χωρίς ακόμη να γνωρίζουμε την ακριβή αιτία της απότομης εξαφάνισης τους. Μόνον από τον Πλάτων στον «Κριτία» γνωρίζουμε αυτά που είπαν οι αρχαίοι Αιγύπτιοι ιερείς στον Σόλωνα για τους πανάρχαιους Έλληνες και την Ατλαντίδα. Πρώτοι είναι οι Ορφικοί, τους οποίους όμως αγνοεί η Μερτζ και αναφέρει μόνον της Οδύσσεια.
Τα γεγονότα που αναφέρει η Οδύσσεια συνέβησαν 500 χρόνια προ της εποχής που ο Όμηρος συνέθεσε το αθάνατο έπος του. Να σημειωθεί ότι τούτο είναι το μοναδικό γραπτό ποίημα της Προϊστορίας, αφού οι πάντες αγνοούσαν τους Ορφικούς Υμνους. Την εποχή του Ομήρου ήτο γνωστή στους Έλληνες η Αστρονομία , διότι αυτή τους επέτρεπε την ναυσιπλοΐα σε ανοικτές θάλασσες, αλλά και στη Γεωργία και ήτο γνωστή πολύ πριν την γνωρίσουν οι Βαβυλώνιοι και οι Αιγύπτιοι.(όρα «ΤΑ ΟΡΦΙΚΑ» του Ιωάννη Πασσά, «Το Αρχαίο Ελληνικό Πνεύμα », «Λαοί της Ανατολής» και το «Σύμπαν» Όπως προείπαμε οι Έλληνες είχαν μεγάλη περιέργεια για την φύση αλλά μεγάλη αγάπη περί τα ναυτικά . Έτσι συσσώρευσαν πλήθος γνώσεων για τη φύση(μετεωρολογία, αστρονομία, ωκεανογραφία, γεωγραφία , ναυπηγική κλπ) καθώς και ναυσιπλοΐα και ναυτική τέχνη ώστε να ταξιδεύουν από ενωρίς -και πρίν από άλλους λαούς -σε ανοιχτές θάλασσες και ωκεανούς. Τούτο καταδεικνύεται από την μεγάλης κλίμακος αποβατική ενέργεια κατά της Τροίας από τα πλέον μεμακρυσμένα σημεία του Ελληνικού κόσμου.
Να σημειώσουμε ότι η Οδύσσεια καταγράφει περί τα 90 σημεία που ανταποκρίνονται στην γεωγραφία, αστρονομία, ωκεανογραφία(θαλάσσια ρεύματα , όρμοι , λιμένες, νήσοι, κλπ) πηγές, ορυχεία , ηφαίστεια , πουλιά, στενά , πλημμύρες , τρικυμίες , καταιγίδες κ.α επί τη βάσει των οποίων η ερευνήτρια Μερτζ αποτύπωσε στο χάρτη με ακρίβεια το ταξίδι του Οδυσσέως. Τα ως άνω φαινόμενα όπως τα περιγράφει η Οδύσσεια δεν συναντώνται σε πολλά μέρη. Θα ακολουθήσουμε χρονολογικά το ταξίδι του και όχι με βάση την διήγηση της Οδύσσειας.
Γράφει ο Όμηρος:
«Περιμένετε να ακούσετε την ιστορίαν μου και την θλιβερήν καταστροφήν που μου όρισεν ο Δίας , όταν επέστρφα εις την πατρίδα από την Τροίαν . Από το Ιλιον ο άνεμος με έφερε εις τους Κίκονας και από εκεί εις τον Ισμαρον όπου κατέστρεψε πολιτείαν και ανθρώπους»(Οδύσσεια. ι’ 37-40)
Ο Οδυσσέας στη χώρα των Κικόνων
Προφανώς τα πλοίο του Οδυσσέως έφεραν οι βόρειοι άνεμοι στη Θράκη , στον Ισμαρο , στη χώρα των Κικόνων.
Ο Οδυσσέας στη χώρα των Λωτοφάγων
Από εκεί οι βόρειοι άνεμοι τα οδήγησαν κατά μήκος των Ελληνικών ακτών στο ακρωτήριο Μαλέας και στη συνέχεια τα έφεραν, μετά από περιπλάνηση εννέα ημερών, στις Λιβυκές ακτές, στη χώρα των Λωτοφάγων. Στο διάστημα αυτό πέρασαν σφοδρή θαλασσοταραχή, καταιγίδες , θύελλες που εκινδύνευσαν σοβαρά να βυθισθούν
Από την Λιβύη πλέοντες προς βορράν με σκοπό να φθάσει στην Ιθάκη , βρέθηκε στη χώρα των Κυκλώπων και προσεγγίζουν τη σπηλιά του Πολυφήμου. Εδώ προφανώς ο Όμηρος εννοεί την Σικελία και τον φυσικό λιμένα των Συρακουσών , όπου υπήρχε η περίφημη πηγή της Ορτυγίας που έφερε τα ύδατα προς το εσωτερικό του λιμανιού.
Ο Οδυσσέας στη χώρα των Κυκλώπων
«Και αντικρύζαμε καπνόν από τα μέρη των Κυκλώπων ακούοντες τον θόρυβον που προκαλούσαν τα ποίμνια των αιγών και των προβάτων των… Εκεί άνδρας θεόρατος έζη μονάχος βόσκων μόνος τα πρόβατα του εις απόκρυμνα μέρη χωρίς να έχει συναναστροφήν με κανέναν , παρά μόνος του διασκέδαζε την μοναξιά του . Ητο τέρας θεόρατον που δεν ομοίαζε με άνθρωπον που τρέφεται με άρτον , αλλά με κατάφυτον κορυφήν όρους που διεκρίνετο από τα άλλα υψηλά όρη»(Οδύσσεια ι’ 166-192)
Η διήγηση του Ομήρου για τον Πολύφημο και την πέριξ περιοχήν δεν μας αφήνει αμφιβολία ότι έβλεπε το ηφαίστειο της Αίτνα που κάπνιζε . Η φωνή δε που ακούετο ήτο η βοή του ηφαιστείου.
«Επήγαμε αμέσως εις τον σπήλαιον μα εκεί δεν είδαμε τον Κύκλωπα διότι ήτο έξω εις τας βοσκάς με τα ποίμνια του. Μόλις εισήλθαμε εκεί εξετάσαμε τι υπάρχει εντός του σπηλαίου . Και όταν ήλθε ο Κύκλωπας , απευθυνόμενος πρώτος εγώ εις αυτόν , του είπα: « Και εμείς που βρεθήκαμε εδώ σε παρακαλούμε τώρα να μας προσφέρεις φιλοξενία και κάποιαν χάριν να μας κάνεις , όπως συνηθίζεται για τους ξένους . Δείξε σεβασμόν ω δυνατέ , και προς τους Θεούς και εμείς ως ικέτες ευρισκόμεθα ενώπιον σου. Ξένους και ικέτες αγαπά ο Ζευς να προστατεύει , ο Θεός των ξένων των ιερών που πάντοτε μαζί των πηγαίνει» Τοιουτοτρόπως ωμίλησα και εκείνος με κακίαν μου απήντησεν αποτόμως : «¨Η ανόητος είσαι ξένε μου ή ήλθες από πολύ μακρυά και μου λές να υπολογίζω και να φοβάμαι τους Θεούς . Αλλά τον Δία δε τον υπολογίζουν οι Κύκλωπες , ούτε τους άλλους Θεούς διότι είμαστε ανώτεροι των» (Οδύσσεια ι’ 216-276)
Η αλληγορική μορφή του λόγου του Πολυφήμου φανερώνει ότι τα ηφαίστεια δεν έχουν θεό και δεν υπακούουν ούτε στους ανθρώπινους , ούτε στους θεϊκούς νόμους, ούτε παίρνουν από παρακάλια . Η δύναμη της φύσεως εντός του ηφαιστείου είναι ανωτέρα πάντων. Το ένα μάτι του Κύκλωπα ήτο το μάτι του ηφαιστείου , το δάκρυ είναι η ερυθρά λάβα , ενώ γίγαντες είναι τα υψηλά όρη της Σικελίας. Ο Κύκλωπας στην προσπάθεια του να πείσει τον Οδυσσέα να επιστρέψει του υπέσχετο δώρα , προφανώς το έφορο έδαφος που δημιουργούν πέριξ τα ηφαίστεια με την εκτόξευση της λάβας και της τέφρας. Η αλληγορία του Ομήρου είναι πολύ κατατοπιστική για την δράση του ηφαιστείου στην περιοχή αυτή.
Ο Οδυσσέας στο Στενό της Σκύλλας και Χάρυβδης
Κατά την διάβαση του στενού της Μεσσήνης προς την ξηράν , το υψηλόν δηλαδή περίφραγμα από τους βράχους που προεξέχουν από την σειράν, ο Όμηρος αναφέρει ότι δεν πρόκειται για κάποιον θνητόν αλλά διά υψηλόν όρος. Αυτός ο περίεργος σχηματισμός του βράχου , γνωστού με το όνομα «Χείρα του Θεού» υψώνεται εις το άκρον της οροσειράς μεμονωμένος , θεαματικός , απρόσιτος. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το Στενό αυτό είναι η Σκύλλα και η Χάρυβδη. Τουλάχιστον έτσι ενομίζετο ως πρόσφατα. Όμως στο σημείο αυτό δεν υπάρχουν παλίρροιες , ούτε καμία δίνη βγάζει θαλάσσιο ύδωρ με την δύναμη της Χάρυβδης , όπως περιγράφει ο Όμηρος. Το Στενό είναι ανοικτό και από τις δύο άκρες του και τοιουτοτρόπως είναι δυνατή η διέλευση μικρών πλοίων και πορθμείων μεταξύ Μεσσήνης και Ρηγίου(Ρέτζιο)
«Εις της Αιολίας την νήσον ήλθαμε τότε, όπου έζη ο Αίολος ο υιός του Ιππότου, αγαπημένος των Θεών» (Οδύσσεια κ’ 1-9)
Ο Αίολος-θεός και φύλαξ των ανέμων- κατά τα φαινόμενα είναι το όρος Στρομπολι που συγκεντρώνει τους ανέμους και οδήγησε τα πλοία του Οδυσσέως στα ‘6’ μικρά νησάκια, τα οποία αλληγορεί ο Όμηρος με τους έξη υιούς του Αιόλου. Μετά το Στρομπολι ο Οδυσσέας έπλευσε στα παράλια της Σικελίας , εμποδιζόμενος να πλεύσει αλλού λόγω των ισχυρών αντιθέτων ανέμων που έπνεαν από το στενό της Μεσσήνης. Όταν ευρίσκετο πλέον στο άκρον της νήσου , οι πνέοντες δυτικοί άνεμοι κατά τους υπολογισμούς του θα τον έφερναν ανατολικώς στην Ιθάκη εις διάστημα εννέα ημερών.
Ο Αίολος τον σπρώχνει προς Δυσμάς
« Τότε εγώ εξουθενωμένος έπεσα να κοιμηθώ , εγώ που δεν άφηνα κανένα εις το τιμόνι του πλοίου, αλλά ο ίδιος ήθελα δια να οδηγήσω γρηγορότερον το πλοίον εις την πατρίδα. Τότε όλοι οι σύντροφοι μου ήρχισαν να συζητούν μεταξύ των πως πιθανώς χρυσόν να περιέχει το σάκος που μου είχε δώσει ο Αίολος ως δώρον…. Και τότε έλυσαν τον ασκόν και αμέσως ήρχισαν να πνέουν κάθε είδους άνεμοι και ανεμοστρόβιλος που μας περέσυρεν μακρυά από την πατρίδα..» (Οδύσσεια κ’ 31-55)
«Επί έξη ημέρες επλέαμε νύχτα και ημέραν και την εβδόμην εφθάσαμε εις το ωραίον κάστρον της Λάμου , εις την υψηλήν Τηλέπυλον την χώραν των Λαιστριγόνων…»(Οδύσσεια κ’ 70-82)
Ο Οδυσσέας στις Στήλες του Ηρακλέους στην Αλγεθίρα
Εκείθεν το ρεύμα τους έφερε προς Δυσμάς και δεδομένου ότι εκωπηλάτουν επί 6 ημερόνυχτα με μέσην ωριαία ταχύτητα έξη μίλια την ώρα ή 150 μίλια την ημέραν, την εβδόμην ημέραν , τα πλοία θα είχαν καλύψει 1050 περίπου μίλια , αλλά περίπου τόση είναι και η απόσταση από τις Αιολικές νήσους(νήσος Αλικούνι) έως τις Ηράκλειες Στήλες(Γιβραλτάρ) Και πράγματι ο Ομηρος μας δίνει αλληγορικά την θέση αυτή λέγοντας ότι ο «Κρατών αυτό το βάρος(την υδρόγειο) ο Ατλας ….μέσω των νεφών και του σκότους η Νύκτα και η Ημέρα πλησιάζουν χαιρετίζουσαι η μία την άλλην». Κατά παρόμοιο τρόπο και ο Παρμενίδης περιγράφει τις Ηράκλειες Στήλες: «Εκεί ευρίσκονται οι πύλες του δρόμου της Νυκτός και της Ημέρας…Ένα ανώφλιον τας κρατεί εκ των άνω και ένα λίθινον κατώφλιον εκ των κάτω.. .»
Προφανώς , το ανώφλιον είναι το σύννεφο που δημιουργεί σκοτεινιά υπεράνω του βράχου του Γιβραλτάρ και το κατώφλιον ο βράχος από κάτω. Αυτός είναι ο συμβολισμός της Νυκτός , ενώ στο νότιον άκρον στην αφρικανική πλευρά , επικρατεί ηλιοφάνεια και συμβολίζεται με την Ημέραν
Ο Οδυσσέας στον Κόλπο της Αλγεθίρας
Όταν διήλθε τα στενά του Γιβραλτάρ τα πλοία του Οδυσσέα κατευθύνθηκαν στον παρακείμενο κόλπο της Αλγεθίρας για αφ’ ενός για να ξεκουρασθούν και αφ’ ετέρου για να συλλέξουν πληροφορίες και να να εφοδιασθούν με εφόδια πριν αποπλεύσουν προς δυσμάς προς τον Ωκεανόν. Ιδού πως περιγράφει ο Ομηρος τον κόλπο της Αλγεθίρας:
«δύο υψηλοί βράχοι προβάλλουν από τα δύο μέρη του κόλπου» , ο οποίος πράγματι βλέπει προς τα νοτιοανατολικά , ενώ ο άνεμος και το ρεύμα που προέρχονται από τον Ατλαντικόν , λόγω του υψηλού υφάλου που σχηματίζει βραχίονα πέριξ του κόλπου, δεν επηρεάζουν καθόλου την εντός του κόλπου θάλασσαν , όπου επικρατεί πάντοτε γαλήνη και νηνεμία . Ο καπνός δε που αναφέρεται ότι ανέβαινεν από την ξηράν δεν είναι παρά το αναβρασθέν ανωτέρω νέφος, το οποίον ανεβαίνει ως ατμός από την θερμήν ξηράν
Ο Οδυσσέας στη χώρα των Λαιστριγόνων
« Οι Λαιστριγόνες μας επετέθησαν αναρίθμητοι από παντού μόλις μας αντελήφθησαν και ομοίαζον με γίγαντες και όχι με ανθρώπους» (Οδύσσεια κ’ 70-82)
«Οι τερατώδεις Λαιστριγόνες , όπως και οι Κύκλωπες, λέγονται περισσότερο γίγαντες παρά άνθρωποι και δεν ήσαν παρά οι κορυφές των ορέων που ευρίσκονται πίσω από το Γιβραλτάρ . Οι δε μεγάλοι βράχοι οι οποίοι περιγράφονται εις την Οδύσσειαν να τινάζονται στον αέρα και να πίπτουν , πιθανότατα αποσπώντο από τα όρη λόγω των συχνών σεισμών ή και των βροχών της περιοχής. Ο Οδυσσεύς συνεχίζων τις περιπέτειες του εβγήκεν εις την ανοικτή θάλασσαν μέσω του Στενού του Γιβραλτάρ και ακολούθως έφθασεν εις την νήσον της Κίρκης.
Ο Οδυσσέας στο νησί της Κίρκης
Η νήσος της Κίρκης, ή Αία , είναι η σημερινή Ισπανική Μαδέρα. Όπως περιγράφει ο Ομηρος γύρω από την νήσον υπήρχον πολλές δασώδεις περιοχές με δρυς (βελανηδιές) και άλλα υψηλά δένδρα. Εκεί επικρατεί υπερβολική υγρασία , η ατμόσφαιρα είναι θερμή με κλίμα τροπικό και σχηματίζεται ομίχλη που καλύπτει το φως του ηλίου . Στην κορυφή υπήρχε το ανάκτορο της Κίρκης, γνωστόν σήμερον ως μέγαρον Κιουράλ.
Η Κίρκη ήτο θυγάτηρ του Ηλίου και της Περσηίδος ή του Υπερίονος και της Αστερόπης ή του Αιήτου και της Εκάτης και αδελφή της Μήδειας. Λέγεται ότι υπήρξαν δύο Κίρκες , η πρώτη δε ήτο σύγχρονος των Αργοναυτών. Η Κίρκη είχε κάλλος αμήχανον , το μεν πρόσωπο αυτής έλαμπεν ως ο Ήλιος, η δε κώμη της ως το πυρ και εκίνει εις έκτασιν και αμβλυωπίαν τους ωρώντας. Ητο κατασκευαστής των θανατηφόρων φαρμάκων εκ των βοτάνων από το Κιρκαίον πεδίον της Κολχίδος. Την τέχνη είχε εκμάθει εκ της μητρός της Εκάτης. Ητο γυναίκα του βασιλιά της Σαρματίας.
Όπως ανεφέρθη ο Ωκεανός ήτο ποταμός ο οποίος περικυκλώνει τη Γη και απεικονίζετο στους χάρτες της Ομηρικής εποχής να περιτρέχει το έξω χείλος ενός στρογγυλού δίσκου, προφανώς είναι το Κόλπειον Ρεύμα( Golf Stream) ο φυσικός ποταμός του Ατλαντικού.
Όταν έφθασε εκεί ο Οδυσσεύς έστειλε 22 συντρόφους του προς αυτήν .Αυτοί ελθόντες προς τας θύρας του παλατίου ακωλύτως έμειναν εκστατικοί , ακούοντες την μελωδίαν αυτής. Οι δε φύλακες λύκοι και λέοντες εδέχθησαν αυτούς φιλικά .
«Εις τα ανάκτορα οι υπηρέτριες εφρόντιζαν για το συγύρισμα , τέσσερες δε είχαν την επιμέλεια των , οι οποίες κατήγοντο από δένδρα , και ιερούς ποταμούς που εννώνόνται με την θάλασσα» (Οδύσσεια κ’ 348-351 )
Οι τέσσαρες Νύμφες είναι οι τέσσαρες ποταμοί οι οποίοι πηγάζουν από την κορυφή του Μεγάλου Κιουράλ.
Η Καλοπέραση μεταμόρφωσε τους ναύτες σε Χοίρους
Η Κίρκη τους κέρασε οίνον γλυκόν , τυρόν και μέλι τα οποία τους μεταμόρφωσαν σε χοίρους. Ακούσας ο Ευρύλοχος τις φωνές τους ειδοποιεί τον Οδυσσέα , ο οποίος προσέτρεξε σε βοήθεια αυτών, αφού είχε λάβει προηγουμένως το αντιφάρμακο από τον Ερμή για την αντιμετώπιση της. Έπειτα δε πατάξασα αυτόν δια της ράβδου είπεν «άπελθε και σύ εις την μάνδραν των χοίρων». Τότε ο Οδυσσεύς έβγαλε το ξίφος και ώρμησε εναντίον της και η Κίρκη άρχισε να τον ικετεύει να της χαρίσει τη ζωή. Όταν πληροφορήθηκε ότι ήταν ο πολυμήχανος Οδυσσεύς τον κολάκευσε ερωτικώς και επέτυχε να τον κρατήσει μαζί της. Της ζήτησε δε να μεταμορφώσει τους συντρόφους της για να καθίσει στο γεύμα που είχε παρασκευάσει προς τιμήν , πράγμα που εγένετο.
«Και παραμείναμε διασκεδάζοντες ένα ολόκληρο χρόνο . Όμως η Κίρκη εις τον Οδυσσέα και τους συντρόφους του είπε ακόμη : « Εις της Περσεφόνης της σκληρής και του Αδου τα βασίλεια θα πάτε δια να ακούσετε δια το μέλλον από τον Θηβαίον Τειρεσίαν τον τυφλόν μάντιν του οποίου τα λογικά ακόμη διετηρούντο..» (Οδύσσεια κ’ 467-495)
Ακούσας αυτούς τους λόγους της Κίρκης ο Οδυσσέας εθρήνησε, διότι εγνώριζε ότι κανείς ποτέ θνητός δεν επέστρεψεν από αυτό το ταξίδι. Η Κίρκη όμως του υπεσχέθη:
Ο Οδυσσέας αρρωσταίνει από Μαλάρια
«…Όταν θα φυσήξει μίαν φορά ο βορράς το πλοίον θα οδηγηθεί εκεί . Αλλά μόλις διαβείς τον βαθύ Ωνκεανό και φθάσεις εις την αγρίαν όχθην και τα δάση της Περσεφόνης με τις άκαρπες ιτιές και τις υψηλές λεύκες , εκεί θα αράξεις το πλοίο σου στου Ωκεανού την άκρην και να κινήσεις να πας εις την αραχνιασμένη κατοικίαν του Αδου..» (Οδύσσεια κ’ 507-515)
Και η Οδύσσεια συνεχίζει: Μετά την θυσία άρχισαν να έρχονται οι ψυχές των νεκρών μεταξύ των οποίων και της μητέρας του , με την οποίαν όμως δεν ηδυνήθη να μιλήσει . Τέλος οι ψυχές εχάθηκαν πάλιν προς τον Αδην και ο Οδυσσεύς εξαντλημένος εσάλπαρε εκ νέου στην ανοικτή θάλασσα
Γεωγραφικώς το αλληγορικό αυτό επεισόδιο του ταξιδιού του Οδυσσέως στις Πύλες του Αδου , δύναται να τοποθετηθεί από την Μαδέρα στην καμπούρα της Αφρικής , όπου το Γκόλφ Στρήμ πλησιάζει την ακτή. Ο Οδυσσέας εθρήνησε διότι κανένας θνητός δεν εγύρισε ποτέ από το θλιβερό αυτό ταξίδιον . Στην μυθολογίαν οι Πύλες του Αδου συμβολίζουν τον θάνατον . Ο Ομηρος δια της αλληγορίας αυτής προφανώς ήθελε να δηλώσει ότι ο Οδυσσεύς ήτο πολύ άρρωστος και επομένως δεν ήτο μακριά από τον θάνατον, εφ’ όσον μάλιστα έφθασε προ των Πυλών του Αδου και είδε και την μητέρα του και άλλους νεκρούς. Η αλληγορία ότι είχε στραμμένη την κεφαλή προς τον Ωκεανό και άφησε πίσω το σκότος, και ο θάνατος δεν τον αντελήφθη δείχνει τον μεγάλο κίνδυνο που πέρασε. Όπως θα λέγαμε τώρα πέρασε από του Χάρου το στόμα. Όταν πλέεις προς δυσμάς αφήνεις πίσω το σκότος και βαδίζεις προς το φως διότι ο ηλιος κινείται εξ ανατολών προς δυσμάς.
Ο Οδυσσέας πάει στον Αδη και ξαναγυρίζει
Ο Οδυσσέας πράγματι βρισκόταν σε αθλία κατάσταση με υψηλό πυρετό . Τούτο συμπεραίνεται από την φράση ότι τον έλουζε ο Πυριφλεγέθων ποταμός . Και ασφαλώς θα είχε και παραληρήματα μέσα από τα οποία είδε τους νεκρούς στον Αδη. Και είναι φυσικό να αρρωστήσει κανείς σε εκείνα τα τροπικά κλίματα με τα ανωφελή κουνούπια και την μεγάλη υγρασία που επικρατεί εκεί. Κατά τα φαινόμενα επρόκειτο για ελονοσία η οποία ανεβάζει υπερβολικά τον πυρετό με κρυάδες και μετά φέρνει φοβερή εξάντληση.
[Μας θέριζε προπολεμικώς η Ελονοσία. Εμείς οι ηλικιωμένοι γνωρίζουμε την ασθένεια αυτή εξ απαλών ονύχων διότι κυριολεκτικώς μας ταλανιζε προπολεμικά. Ιδιαίτερα ορισμένες ελώδεις περιοχές της χώρας εμαστίζοντο από ελονοσία , μεταξύ δε αυτών και η δυτική Πελοπόννησος όπου πέρασα τα παιδικά μου χρόνια στην Κυπαρισσία της Μεσσηνίας. Εκτός από τα τοπικά κουνούπια των ελώδών περιοχών , έρχονταν με το τραίνο από την λίμνη Καϊάφα και της Αγουλινίτσας σμήνη κουνουπιών που έλκονταν από τα φώτα της ατμομηχανής και των βαγονιών του τραίνου και επιτίθονταν στους κατοίκους και ιδιαιτέρως στα παιδιά. Έτσι κάθε καλοκαίρι που πολλαπλασιάζονταν τα κουνούπια τα περισσότερα παιδιά προσβαλλόμαστε από την καταραμένη αυτή νόσο. Κάναμε υψηλό πυρετό που συνήθως διαρκούς τρεις ημέρες και μετά έπεφτε αλλα στο μεταξύ μας είχει λιανίσει κυριολεκτικώς τα κόκαλα και το ήπαρ. Τώρα βάλτε και την πείνα της Κατοχής και την μόνιμη αφαγία και αδυναμία μας , συν και την ελονοσία και το άθροισμα ήταν εφιαλτικό . Είμαστε τα οστά τα γεγυμνωμένα. Τότε το μοναδικό φάρμακο ήσαν οι ατεμπρίνες, κάτι κίτρινα χάπια που ήσαν-ελλείψει άλλου φαρμάκου – αποτελεσματικά. Αλλά αυτά τα χάπια- χωρίς να ξέρω τις λοιπές τους παρενέργειες- μας έκαναν κατακίτρινους σαν το λεμόνι και επέτειναν την χλωμάδα εκ της ελονοσίας. Τότε βλέπετε δεν υπήρχαν ούτε αποτελεσματικά εντομοκτόνα , ούτε εντομοαπωθητικά , αλλά ούτε και είχαμε την πρόνοια να βάλουμε κουνουπιέρες , οι οποίες σχετική προστασία προσέφεραν μόνον κατά τον ύπνο. Κάναμε κάποιο εντομοκτόνο το οποίο ονομάζαμε «φλιτι», αλλά μάλλον ήτο ακίνδυνο στα κουνούπια για να μην πω ότι τα έτρεφε. Μετά τον πόλεμο οδηγηθήκαμε από την Σκύλλα στην Χάρυβδη. Δηλαδή από την Ελονοσία των κουνουπιών στο φοβερό και τρομερό DDT , το οποίον εξολόθρευσε μεν τα κουνούπια αλλά παρ’ ολίγον να εξολοθρεύσει και εμάς εν τη αγνοία μας. Ασφαλώς όμως άφησε μονίμως γενετικές βλάβες στο DNA μας , όπως αργότερα πληροφορήθηκαν οι λαοί από τους ειδικούς και διατάχθηκε η κατάργηση του ολοσχερώς από κάθε χρήση στον πλανήτη ]
Κατά την διήγηση της Οδύσσειας , ο Οδυσσέας μετά την προσβολή του από ελονοσία έγινε χλωμός σαν το λάδι, ένδειξη της ασθένειας . Επειδή έχω ταξιδεύσει στην περιοχή της Σενεγάλης , στο Ντακάρ(Δυτική Αφρική) , ακόμη και σήμερον υπάρχουν ανωφελείς κώνωπες και δεν έχει εξαλειφθεί η ελονοσία . Κατά τον Ομηρον ο Οδυσσέας είχε το μοναδικό για θνητό προνόμοιο να δει δύο φορές το θάνατο . Η Κίρκη του προείπε τον κίνδυνο. Πως όμως γνώριζε την εξέλιξη της ασθένειας του; Ασφαλώς σαν εντόπια θα εγνώριζε ότι για ένα άτομο που για πρώτη φορά επροσβάλλετο από τη νόσο-και επομένως δεν είχε αντισώματα- η κατάσταση του θα ήτο σοβαρή. Όμως ενδέχεται να του έδωσε και το αντίδοτο της ελονοσίας που θα τον γλύτωνε από τον Αδη.
Το πλοίο του Οδυσσέως στις Σειρήνες
Ο Ομηρος περιγράφει εκτενώς τον τρόπον με τον οποίον η Κίρκη προείπεν εις τον Οδυσσέα το μοιραίον τέλος των συντρόφων του και πως ήταν πεπρωμένον να υποφέρουντα πάνδεινα . Ακόμη τους είπε πως θα αντιστέκονταν εις τον πειρασμόν του μαγευτικού τραγουδιού των Σειρήνων , πως θα προχωρήσουν έως ότου άνω φθάσουν εις τους υψηλούς βράχους όπου επάνω των με μανίαν κτυπούν τα κύματα , πως θα πέσουν εις τα αρπακτικά δαιμονικά τέρατα, την Σκύλλαν και την Χάρυβδυν , πως ο Οδυσσεύς τελικά θα ξεπεράσει όλους αυτούς τους κινδύνους και πως θα φθάσει εις τον ασφαλή λιμένα της Θρηνακίας , όπου βρίσκονταν οι βόες (βώδια) του Ηλίου. Όμως αν πειράξουν τους βόες αυτούς η Κίρκη προείπεν ότι τραγική θα είναι η μοίρα των συντρόφων του και του πλοίου του. Ο μόνος που θα επιζήσει θα είναι ο Οδυσσεύς αλλά η επιστοφή του , ο νόστος του , ο γυρισμός θα είναι αργός και άτυχος (Οδύσσεια κ’ 165-189)
«Εκεί που αυτά τους έλεγον το ωραίον πλοίον έφθασε εις των δύο Σειρήνων την νήσον, ωθούμενον από τον ούρειον άνεμον . Αμέσως σταμάτησεν ο άνεμος και λαμπρά γαλήνη ηπλώθη εις την θάλασσαν..» (Οδύσσεια κ’ 165-169)
Ως γνωστόν η νήσος Μαδέρα ευρίσκεται εντός του Γκόλφ Στρημ το οποίον οδηγεί προς δυσμάς προς την Αμερικανική ηπειρο. Οι επικρατούντες άνεμοι ακολουθούν το ρεύμα του Κόλπου και το πλοίον οδηγείτο μόνον του στην ανοικτή θάλασσα προς τις Αντίλλες , Πόρτο Ρίκο , Σάντο Ντομίγκο (Αγιος Δομίνικος) προς την Αιτήν και Κούβαν. Ο πειρασμός των νήσων των Σειρήνων ήτο μεγάλος , όπως και ο πειρασμός των κουρασμένων πληρωμάτων να μείνουν εκεί και να απολαύσουν τα πανέμορφα ,ανθοστόλιστα αυτά νησιά.
Ο Όμηρος περιέγραψε αλάνθαστα το ταξίδι
Όταν έφθασε εκεί ο Οδυσσεύς λέγει ότι συνήντησε νεκράν γαλήνη , γεγονός που μας παραπέμπει στη Θάλασσα των Σαργασών .Στο σημείο αυτό ο Οδυσσεύς θα έπρεπε να εκλέξει μεταξύ δύο κατευθύνσεων :
1/ Ανάμεσα στους απότομους βράχους
2/ Ανάμεσα από την Σκύλλαν και Χάρυβδην
Ο καπετάν Οδυσσέας προτίμησε τον δρόμον του Γκόλφ Στρημ.
Το ρεύμα που κυλάει από την Φλώριδα προς το Γκόλφ Στρημ βορείως της Κούβας προφανώς έφερε τον Οδυσσέα προς την ακτήν από όπου ανέφερεν ότι είδε πυκνόν καπνόν και πελώρια κύματα. Ο καπνός είναι η πυκνή ομίχλη επάνω στα Μεγάλα Υψώματα , τα δε πελώρια κύματα ή παλίρροια που σπάει στην βραχώδη παραλία του Μαίην. Το πλοίον ακολουθών την παραλίαν και παραπλέον τους βράχους και προσπαθών να κρατήσει το πλοίον του μακριά από την ομίχλη των Μεγάλων Υψωμάτων , ο Οδυσσεύς έφθασε στον κόλπο του Φόντυ , όπου ζούσαν η Σκύλλα και Χάρυβδη , μία από την κάθε πλευρά.
Πρόκειται για ένα από τα επιβλητικότερα και εκπληκτικότερα φαινόμενα της φύσεως . Πρόκειται για την υψηλότερη παλίρροια στον κόσμο. Η αλμηρή θάλασσα προκαλεί αφρούς που φθάνουν πολλά μέτρα πάνω από τους βράχους. Σε μια πλευρά της Χάρυβδης υπάρχουν βράχοι και σπήλαια όπου κατοικούν διάφορα ζώα της θάλασσας. Στο ακρωτήρι Cape Split γίνεται πιο στενός ο βυθός μένει ακάλυπτος . Για τους ωκεανολόγους και ναυτικούς που γνωρίζουν την περιοχή η περιγραφή του Ομήρου συμφωνεί πλήρως όχι μόνον με το τοπίο, αλλά και με το μοναδικό φαινόμενο χωρίς να έχει πληροφορίες από αυτόπτες μάρτυρες. Τα στενά της Μεσσήνης που έχουν μόνον ένα ευρύ άνοιγμα και ελαχίστη παλίρροια ποτέ δεν θα παρεκίνουν τον Ομηρο να το περιγράψει με τόση λεπτομέρεια.
«Αυτάρ έπεί πέτρας φύγομεν δεινήν τε Χάρυβδιν Σκύλλην τ΄αυτίκ έπειτα θεού ές αμύνονα νήσον ικόμεθ’ ένθα δ’ έσαν καλαί βόες ευρυμέτωποι πολλά δε ίφια μήλ’ Υπερίονος Ηελίοιο..»( μ’ 260-263)
(Μετάφραση:Κι’ αν τη φοβεράν Χάρυβδην , την Σκύλλαν και τους βράχους όταν εφύγομεν εις την ολόχαρον νήσον εφθάσαμεν του Ηλίου . Εκεί ήσαν οι ωραίοι βόες με το ευρύ μέτωπον και τα πρόβατα του Υπερίονος Ηλίου..)
Ο Οδυσσεύς στη νήσο με τα Βώδια του Ηρακλέους
Λόγω της άπνοιας έμειναν στο νησί αυτό ένα ολόκληρο μήνα . Όμως οι σύντροφοι του Οδυσσέα παρά την ρητή εντολή του και την προφητεία της Κίρκης να μην πειράξουν τα βώδια του Ηρακλέους εκείνοι τα έσφαξαν . Όταν το αντελήφθη ο Οδυσσεύς έβγαλε κραυγή φρίκης, αλλά το κακό είχε γίνει. Αφού παρέπλευσε την νήσον του ακρωτηρίου Μπρετόν , θύελλες από την δύση άρπαξαν το πλοίο και το παρέσυρα στο σημείο όπου το ψυχρό ρεύμα αν από τον βορρά συναντά το θερμόν του Γκόλφ Στρήμ. Σε εκείνο το σημείο συναντάται η μ εγαλύτερη αναταραχή από την σύγκρουση δύο θαλασσίων ρευμάτων , γεγονός που έχει γίνει πρόξενος πολλών ναυαγίων. Ακριβώς στο σημείον αυτό η θύελλα κατέστρεψε το πλοίο του Οδυσσέα και έπνιξε τους συντρόφους του , όπως είχε προβλέψει η Κίρκη. Ο πολυμήχανος Οδυσσεύς έδεσε μαζί τα κατάρτια και τα σχοινιά στην τρόπιδα του πλοίου και παρασυρόμενος από το ρεύμα του Λαμπραντόρ έφθασε και πάλι στη Νέα Σκωτία ,εντός του κόλπου Φόντυ. Αναμετρήθηκε δια δευτέραν φοράν με την Χάρυβδην όταν είχε παλίρροια και τα ύδατα κατευθύνονταν προς τον πορθμόν . Στο σημείον εκείνο σκάλωσε σε ένα δένδρο που κολυμπούσε στο νερό λόγω της παλίρροιας . Πάντα ταύτα αποτελούν αδιάσειστη απόδειξη για την αλήθεια της Οδύσσειας. Τότε η άμπωτις ξαναγύρισε το πλοίο προς τα πίσω, αφού ξήλωσε του σκάφους , το οποίον έπλεε αναποδογυρισμένο. Το ρεύμα παρέσυρε τη σχεδία στην ανοικτή θάλασσα .
« Επί εννέα ημέρες επλανώμην , και την δεκάτην νίκτα με έφεραν οι θεοί στην Ωγυγίαν, όπου έχει το καταφύγιο της η Καλυψώ, με τα ωραία μαλλιά , η θεά που με αγαπούσε και με εφρόντιζε» (μ’ 260-263)
Το ρεύμα έξω από το Φούντυ παρέσυρε τον Οδυσσέα στην ανοιχτή θάλασσα στην κυκλική τροχία του Κόλπειου Ρεύματος πέραν του Cape Samble.
Ο Οδυσσέας στο νησί της Καλυψούς
Από εκεί ο ναυαγός Οδυσσέας παρεσύρετο από το ρεύμα και τελικα εξόκειλε σε μια παραλία της νήσου. Από εκεί παρασυρόμενος από το Ρεύμα με μια ταχύτητα 4,25 κόμβων την ώραν , εντός 10 ημερών είχε διανύσει απόσταση 1100 περίπου μιλίων που είναι περίπου η απόσταση μεταξύ του Samble και των Αζορών. Ο Όμηρος υπαινισόμενος την καταπληκτική ωραιώτητα της, όσον και το φόβο που επροκάλει η Καλυψώ, αναφέρετο στις κλιματολογικές συνθήκες, διότι άλλοτε ο καιρός εκεί είναι ιδεώδης και άλλοτε επικρατούν σφοδρές θύελλες που εμποδίζουν την προσάραξη ακόμη και των μεγάλων πλοίων στους λιμένας. Αυτή η περιοχή είναι ηφαιστειώδης.
Κατόπιν συνομιλίας των θεών , ο Δίας έστειλε τον αγγελιοφόρον Ερμή στην γραφικοτάτη νήσο για να αναγγείλει στην Καλυψώ τις αποφάσεις των θεών. [Εδώ ο αναγνώστης ας προσέξει ότι ο Δίας δεν στέλνει την απόφαση του μόνον, αλλά την «συλλογική απόφαση των θεών» , η οποία ελήφθη κατόπιν διαλόγου και όχι μεονομερώς. Τούτο είναι ένδειξη της δημοκρατικής αντιλήψεως της Ελληνικής πατρώας θρησκείας σε σχέση με την Ιουδαιοχριστιανική του αυταρχικού Γιαχβέ.]
Στην νήσο Ωγυγίαν ο Οδυσσέας παρέμεινε επτά χρόνια και ηρέμησε από τις ταλαιπωρίες της περιπλανήσεως του. Ο Ομηρος αναφέρει ότι ο Ερμής κατευθυνόμενος στην Ωγυγίαν ανεπαύθη στις κορυφές της Πιερίας , που στην προκειμένη περίπτωση είναι οι κορυφές των Πυρηναίων κατά μήκος των βορείων ακτών της Ισπανίας προς τον Ατλαντικόν, γνωστόν ως Corvis Marinis” που μεταφράζεται ως «Θαλασσοκουρούνες». Και πράγματι ο Ομηρος αναφέρει ότι ο Ερμής είδε φωλιές γερακιών και θαλασσίων κουρουνών . Επίσης στην Ωγυγίαν στο σπήλαιον της Καλυψούς υπήρχαν τέσσαρες κρήνες που έστελναν τα ύδατα τους σε διάφορες κατευθύνσεις.
Ο Ερμής μεταφέρει μήνυμα του Διός στην Καλυψώ
[ Και ασφαλώς ξεκινώντας από το ανάκτορο του Θεών στον Όλυμπο δεν θα ήτο κουρασμένος ώστε να αναπαυθεί στις κορυφές της Πιερίας που είναι οι πρόποδες του Ολύμπου. Άρα κάπου μακριά πήγαινε και κουρασμένος έκανε σταθμό για ανάπαυση. Το ερώτημα όμως που ανακύπτει με τις κινήσεις των θεών είναι διαρκώς το ίδιο. Δηλαδή με τι μέσα εκάλυπταν τόσο μεγάλες αποστάσεις σε τόσο λόγο χρόνο; Τι μέσα χρησιμοποιούσαν τότε; Πλωτά πάντως μάλλον πρέπει να αποκλεισθούν. Επομένως δεν μένει άλλο μέσον εκτός της αεροπορικής κινήσεως. Όμως δεν ήτο ανάγκη να έχουν αεροπλάνα , αν είχαν αποκτήσει την δυνατότητα της δημιουργίας αβαρίας και ατομικής κίνησης τους με κάποια φορητή μηχανή αντιβαρύτητος ]
Πράγματι στην νήσο Santo Miguel θεαματικοί θερμοπίδακες και πηγές εκτινάσσουν τα ύδατα των σε μια εύφορη πεδιάδα πλησίον του Φαρνάς. Επομένως ταιριάζουν απόλυτα δύο στοιχεία ήτοι ‘τα πτηνά’ και οι ‘πηγές’ βρίσκονται στο ακριβές σημείο.
Ο Οδυσσέας πήρε σήμα αναχωρήσεως του
Μετά την επίσκεψη του Ερμή η Καλυψώ ανακοίνωσε στον Οδυσσέα ότι μπορεί να αναχωρήσει για την πατρίδα, αλλά ταυτόχρονα του επεσήμανε και τους κινδύνους του ταξιδιού του. Του υπεσχέθη ακόμη ούρειον άνεμον και του έδωσε προμήθειες για το ταξίδι του. [Προφανώς η Καλυψώ διέθετε τους μετεωρολόγους της και έδωσαν τα προγνωστικά καιρού στον Οδυσσέα προ του απόπλου] . Γνώστες του Γκόλφ Στρημ που δεν αλλάζει από χρόνο σε χρόνο , αλλά παραμένει αιώνιο έβαλαν τον Οδυσσέα στο ρεύμα και με ευνοϊκόν άνεμον έπλεε προς τις Αντίλλες. Την 18ην ημέραν είδε ξηρά. Η απόσταση Αζορών –Αιτής είναι περίπου 2.800 μίλια. Το ρεύμα θα τον έφερνε με 150 μίλια την ημέρα, οπότε με ένα δυνατό ούριο άνεμο θα διήνυε κατά μέσον όρο και 165 μίλια την ημέρα. Επομένως ο χρόνος των 18 ημερών ανταποκρίνεται στις ως άνω αποστάσεις . Ο Ομηρος εις αυτό το σημείο αναφέρει φθινόπωρο. Αν όμως ήτο φθινόπωρον τότε εκεί επικρατούν φοβερές καταιγίδες , οπότε θα είχε καταστραφεί το πλοίο του και ο ίδιος θα είχε πνιγεί . Οι άνεμοι που πνέουν εκεί σε περίοδο καταιγίδος είναι 180 μίλια την ώρα , τόσο ισχυροί που παρασύρουν το κάθε τι στο πέρασμα τους. Το κυκλωνικό σύστημα που πέρασε πάνω από το πλοίο του Οδυσσέα ήτο μια απερίγραπτη εμπειρία για τον θαλασσόλυκο της σχετικά ήρεμης Μεσογείου Θαλάσσης. Επομένως και ο Οδυσσεύς είχε την κακή τύχη να χάσει το πλοίο του και κατόρθωσε να βγει στην ακτή και να σωθεί πάνω σε μία σανίδα.
Ο Οδυσσεύς στη Χώρα των Φαιάκων
Απομακρύνθηκε από τον τόπο της θύελλας και κωπηλατώντας μετά από τρεις ημέρες έφθασε στην ακτή. Πιθανόν τα ρεύματα τον παρέσυραν μεταξύ του Προσηνέμου Περάσματος (Windward Passage) και των νοτίων ακτών της Κούβας, δηλαδή μεταξύ Μεξικού και Κούβας. Η γαλήνη που επικρατεί στον Κόλπο του Μεξικού θα του επέτρεψε να κολυμβήσει σε προς τα βόρεια σε ένα προφυλαγμένο λιμάνι, όπου από το στόμιο ενός ποταμού έφθανε στην ξηρά. Κατά την Μέρτζ τούτο πιθανόν να τοποθετείται εις τον Κόλπον Coast μεταξύ τής Φλώριδας και του Μισσισσιπη και εκεί συνήντησε την Ναυσικά , την θυγατέρα του Αλκίνοου , βασιλέως των Φαιάκων. Αυτή του έδωσε ρούχα και τον προσεκάλεσε στο ανάκτορο του πατρός της . Η σχετική εκτενής περιγραφή του Ομήρου συμφωνεί πλήρως με την ομώνυμη πόλη του που περιγράφει ο Πλάτων στον «Κριτίαν» Ο Οδυσσεύς ανήλθε στο ανάκτορον όπου εκάθηντο εις το γεύμα οι Αρχοντες των Φαιάκων . Ο Αλκίνοος και η βασίλισσα Αρήτη εθαμβώθηκαν από την παρουσίαν του ξένου , ο οποίος αμέσως παρεκάλεσε να τον βοηθήσουν να επιστρέψει στην πατρίδα του.
Το αποχαιρετιστήριο γεύμα του Αλκινόου στον Οδυσσέα
Ο Αλκίνοος συγκαλέσας δια τον σκοπόν αυτόν το συμβούλιο των ευγενών , ετοίμασε την συνοδείαν του Οδυσσέως. Προηγουμένως όμως είχε πληροφορηθεί από τον ίδιο τον ήρωα για την καταγωγή του και τις περιπέτειες που υπέστη κατά την περιπλάνηση του στην ταραγμένη θάλασσα. Ενώ όμως ετοιμάζοντο για την επιστροφή στην Ιθάκη , ο Αλκίνοος οργάνωσε αποχαιρετηστήριον εορτήν , εις την οποίαν προσεκλήθη και ο τυφλός τραγουδιστής Δημόδοκος , που αφηγήθη πολλά από τα γεγονότα του Τρωικού Πολέμου.
Με καταπληκτικήν ποιητική ικανότητα ο Ομηρος δίδει λεπτομερείς νπεριγραφές μέσω των διηγήσεων του Δημοδόκου διαφόρων αστρονομικών φαινομένων , όπως την κίνηση των πλανητών κατά την περιστροφήν των γύρω από τον Ηλιον με διαφορετική ταχύτητα και ακόμη με ποίον τρόπον ο Αρης έφθασε στην Αφροδίτη, πως ο Ηλιος ειδοποίησε τον Κρόνον που με την σειρά του ειδοποίησε την Αφροδίτην και τον Αρην και πως ο Ερμής έφυγε με μεγάλην ταχύτητα . Ο Ομηρος περιγράφων τους Ερωτες και τις περιπέτειες των θεών, κάνει σημαντικότατες αστρονομικές παρατηρήσεις και δίδει μίαν σαφεστάτην εικόνα των επιστημονικών γνώσεων των αρχαίων Ελλήνων
Αποχαιρετήσας το βασιλικό ζεύγος ο Οδυσσεύς κατευθύνθηκε προς το πλοίον , επιβιβάσθηκε σ’ αυτό με τους άνδρες του και έλαβε έκαστος την θέση του . Καθώς όμως άρχισαν να κυλούν , ύπνος βαθύς συνεπήρε τον ταλαιπωρημένο ήρωα . Επιστρέφων από τη Σχερία τη χώρα των Φαιάκων , ο Οδυσσεύς διά του στενού της Φλώριδας έφθασε στον Ατλαντικόν παρασυρόμενος από το Γκολφ Στρήμ . Ακολουθών ανατολικώς τον μέγα κυκλικόν δρόμον έχων αρεστερά του την Μεγάλην Αρκτον , που σ’ αυτό το σημείον δεν βυθίζεται ποτέ κάτω από τον ορίζοντα , έφθασε τελικώς μετά από ένα μακρύ ήρεμο ταξίδι στην Ιθάκη από την οποίαν απουσίαζε επί δέκα έτη.
Χρήσιμες οι αστρονομικές οδηγίες της Καλυψούς
Η Καλυψώ είχε πει στον Οδυσσέα να έχει κατά την επιστροφή την Μεγάλη Άρκτον αριστερά . Αυτή και μόνον η οδηγία είναι απόδειξη του πλού του Οδυσσέα στον Ατλαντικό και όχι όπως έλεγαν μέχρι τούδε οι αγράμματοι στη Μαύρη Θάλασσα. Αυτή η οδηγία ανταποκρίνεται πλήρως για το ταξίδιον από τη Σχερία των Φαιάκων στην Ιθάκη. Αλλά και τα ρεύματα του Ατλαντικού όπως και σήμερον σημειώνονται στους χάρτες , ανταποκρίνονται στην πορείαν που με τόσον αριστοτεχνικό τρόπο εσχεδιαγράφησε ο Ομηρος , ο οποίος υπολογίζει με θαυμαστήν ακρίβεια και την διάρκεια αυτών των ρευμάτων. Επίσης θαυμαστή είναι η συνάντηση με τα φυσικά φαινόμενα , η Καλυψώ, τα Ηφαίστεια, η Ημέρα και η Νύκτα στο Γιβλαρτάρ, οι Σειρήνες, η Σκύλλα και η Χάρυβδη στο Φόντυ, τα πουλιά και οι πηγές των Αζορών, προκαλούν το ενδιαφέρον των μελετητών , που έκπληκτοι ανακαλύπτουν σήμερον ότι πολλές γεωγραφικές , αστρονομικές, μετεωρολογικές, ωκεανογραφικές παρατηρήσεις του Ομήρου , οι οποίες έγιναν προ 3.000 ετών και πλέον , ισχύουν και σήμερον, με ελάχιστες διαφορές.
Να σημειώσουμε ότι η προειδοποίηση της Κίρκης προς τον Οδυσσέα για τις περιπέτειες της «Αργούς» στα Στενά της Σκύλλας και Χάρυβδης είναι ένδειξη ότι οι Ελληνες Αργοναύτες είχαν γνώση από προηγούμενα ταξίδια για το δύσκολο πέρασμα αυτών των στενών .
Επομένως το ταξίδι του Ιάσωνος προηγείται του Οδυσσέως αρκετές γενιές , διότι οι ήρωες που συνόδευσαν τον Ιάσωνα εις την «Αργώ» ήσαν προγενέστεροι των πολεμιστών της Τροίας. Τούτο τεκμαίρεται από τα «ΟΡΦΙΚΑ», «Το Αρχαίο Ελληνικό Πνεύμα», το «Σύμπαν» και από την «Εγκυκλοπαίδεια ΗΛΙΟΣ»
Με βάση τα μέχρι σήμερον στοιχεία , τα δύο αυτά ηρωικά Έπη του ποιητού αποτελούν τα αρχαιότερα γραπτά μνημεία της Ελληνικής Γραμματείας
Η Μερτζ στην Κεφαλληνία στο ανάκτορο του Οδυσσέα
Ο Οδυσσεύς ήτο βασιλεύς της Κεφαλληνίας και όχι της Ιθάκης όπως συνηθίζεται να λέγεται. Στο συμπέρασμα αυτό κατέληξε η Μερτζ και άλλοι ιστορικοί ερευνητές της Κεφαλληνίας –Ιθάκης. Επίσης απέκτησε τέκνα –όπως λέγει η παράδοση –εκ της Κίρκης και από την Καλυψώ . Τούτο είναι αδιάψευστη μαρτυρία ότι παρέμεινε εκεί επί αρκετό διάστημα κοντά στις γυναίκες-βασίλισσες . Μια άλλη μαρτυρία είναι ότι ουδέποτε τον ελάτρευαν στην Ιθάκη ως ήρωα.
Η Μέρτζ ταξίδευσε και έμεινε επι 20 μερον στην Κεφαλληνία και βρήκε και το μέρος που τον άφησαν οι Φαίακες έναντι του Αργοστολίου, όπου ανεκάλυψε και ερείπια του ανακτόρου του. Τούτο βέβαια ακόμη δεν έχει ξεκαθαρισθεί, διότι και η Ιθάκη ερίζει την ύπαρξη ανακτόρου του Οδυσσέως, χωρίς ακόμη να υπάρχουν αδιάσειστες μαρτυρίες περί τούτου. Κατ’ άλλους στην αρχαιότητα η Κεφαλληνία ονομάζετο Ιθάκη. Πιστεύεται ότι μεταξύ της 3ης και 2ης Χιλιετίας προ εποχής μας επήλθε σύγχυση στα ονόματα των νήσων της Δυτικής ακτής της Ελλάδος , συμπεριλαμβανομένης και αυτής της Ιθάκης , που αργότερα περαπλάνησε τους φιλολόγους και αρχαιολόγους κατά την εξέταση της θέσεως των νήσων. Παρόμοιες αλλαγές τοπωνυμίων συμβαίνουν άλλωστε συχνότατα , ακόμη και στις μέρες μας . Να σημειωθεί ότι ο Όμηρος κατατάσσει την Ιθάκη 4η σε σχέση με τα λοιπά νησιά της περιοχής , πράγμα που εδημιούργησε πολλά προβλήματα. Τα ονόματα είναι προϊόν των γεωγράφων της Σχολής της Μιλήτου(5ος αι. π. Χ. ) Ιδρυτής της ήτο ο Θαλής, όπου εργάσθηκαν και οι Αναξίμανδρος και Εκαταίος . Αυτοί δεν γνωρίζουμε αν καθιέρωσαν τα σωστά ονόματα στους χάρτες που κυκλοφόρησαν τότε και έκτοτε ισχύουν. Τέτοια σφάλματα οδήγησαν τους μετέπειτα να αμφισβητήσουν την καταγραμμένη προϊστορία ως μυθολογία, με όλο το κακό που προξένησαν στην αποκάλυψη της αληθείας .
Η Κεφαλληνία είναι η αρχαία Ιθάκη
Κατά την Μερτζ η Ιθάκη δεν δικαιολογεί τον μεγάλο πλούτο που αναφέρει ο Όμηρος στην κατοχή του βασιλιά Οδυσσέα(κοπάδια, κτήματα,σιτηρά κλπ) Όμως εμείς δεν μπορούμε να αγνοήσουμε την Οδύσσεια , κατά την οποίαν η Ιθάκη ήτο η πατρίς του πολυμήχανου ήρωος , του επινοητού του Δουρείου Ίππου , που έκρινε το νικηφόρον τέλος του Τρωικού πολέμου.
Το Δουλίχιον προφανώς ήτο μία από τις μεγαλύτερες νήσους του συμπλέγματος με πλούτο και πολλούς κατοίκους που εξεστράτευσε στην Τροία με 40 μαύρα πλοία, ενώ τα υπόλοιπα υπό τον Οδυσσέα ήσαν μόνον 12 (Ιλιάς Β’ 625) Ακόμη από το Δουλίχιον ήλθαν να νυμφευθούν την Πηνελόπη 52 πρίγκιπες , πράγμα που δείχνει μεγάλο πλούτο. Μέχρι σήμερον δεν έχει εξακριβωθεί που βρίσκεται αυτό το μέρος αυτό, αν και μερικοί το συνδέουν με την Κέρκυρα η οποία διαθέτει αυτά που γράφει ο Όμηρος για το Δουλίχιον. Τρία ονόματα αναφέρει η Οδύσσεια για τα δύο νησιά , την Κεφαλλονιά και Ιθάκη(ήτοι :Κεφαλλήνες, Σάμη και Ιθάκη) μολονότι ο ποιητής αναφέρεται στους Κεφαλλήνας, αλλά δεν αναφέρεται στην Κεφαλληνία σαν νήσο . Εκτιμάται κατόπιν μελέτης ότι έχουμε να κάνουμε με δύο νησιά ήτοι τη Σάμη και Ιθάκη και Κεφαλληνία ήτο το σύμπλεγμα των νήσων της περιοχής και οι κάτοικοι της Κεφαλλήνες. Κατά συνέπεια η σημερινή Κεφαλληνία ήτο η Ιθάκη του Ομήρου και η σημερινή Ιθάκη ήτο η Σάμη της Οδύσσειας. Επομένως δικαιώνονται αυτοί που λένε ότι η Ιθάκη του Ομήρου είναι η Κεφαλληνία και όχι η σημερινή Ιθάκη. Κάποτε έγινε αλλαγή ονοματοθεσίας , αλλά τότε ο Όμηρος είχε πεθάνει και δεν πρόλαβε να κάνει την διόρθωση της Οδύσσειας, αλλά και οι μεταγενέστεροι δεν ενδιαφέρθηκαν να προβούν στην διευκρίνιση αναφορικά με τις αλλαγές. Τούτο επιβεβαιώνεται με την αναφορά ότι η Ιθάκη ήτο η δυτικότερη νήσος ενώ το Δουλίχιον , η Σάμη και η Ζάκυνθος στα ανατολικά. Μιά άλλη μαρτυρία είναι ότι η Κεφαλληνία διακρίνεται από πολύ μακριά κάτι που δεν συμβαίνει με την Ιθάκη, διότι ο Αίνος με 1700 μ. φαίνεται από παντού. Ετσι μπόρεσε να την διακρίνει ο Οδυσσέας. Πάντως η Μερτζ ανακεφαλαιώνοντας καταλήγει στην άποψη ότι : «Μόνον η σημερινή Κεφαλληνία ανταποκρίνεται γεωγραφικώς εις την Ομηρική διήγηση περί της Ιθάκης»
Οι Έλληνες… αγνώμονες προς την κ. Μερτζ
Και εμείς να πούμε ότι φαινόμενον ερευνητού των αρχαίων πολιτισμών σαν την Μερτζ είναι σπάνιο, ίσως δε και το μοναδικό στο είδος του. Και αντί οι Έλληνες αρχαιολόγοι να εντοπίσουν τις προσπάθειες τους στο μέρος που τους υπέδειξε η αρχαιολόγος για την ανεύρεση του ανακτόρου του Οδυσσέα, αυτοί ψάχνουν στην Ιθάκη, νησίδα που δεν ανταποκρίνεται ούτε γεωγραφικά, αλλά ούτε και από πλευράς μεγαλείου ενός βασιλιά, σαν τον Οδυσσέα. Η γυναίκα αυτή μη φεισθείσα κόπων , μόχθων , χρημάτων, κινδύνων και χρόνου , επί σειρά ετών περιπλανήθηκε άλλοτε με πλοίο και άλλοτε με άλλα μέσα, στους τόπους που πέρασε ο Οδυσσέας, επί τη βάσει αδιάσειστων γεωγραφικών και αστρονομικών στοιχείων και άλλων δεδομένων και τελικά κατόρθωσε να βρει τα ίχνη του και να χαράξει επακριβώς την πορεία του . Και ενώ η ανακάλυψη της αυτή ανεγνωρίσθη διεθνώς- παρά την λυσσώδη αντίδραση των γνωστών κύκλων- και έγινε αποδεκτή από την διεθνή κοινότητα σε συνέδρια κλπ, αγνοήθηκε και απερρίφθη στην ίδια την πατρίδα του Οδυσσέα , την Ελλάδα. Γιατί συμβαίνει αυτό;
Διότι οι εντόπιοι και ξένοι κύκλοι μολονότι γνωρίζουν ότι η μελέτη είναι σωστή και αδιάσειστη και ότι οι Έλληνες σε πανάρχαια χρόνια διέδωσαν το Ελληνικό Πνεύμα και τον Πολιτισμό ανά την υδρόγειο, δεν θέλουν να επιμηκύνουν την Ελληνική Ιστορία πέραν της κλασικής εποχής. Εάν οι Εβραίοι Σιωνιστές είχαν τέτοια κληρονομιά θα είχαν αιχμαλωτίσει πνευματικά τον κόσμο. Εδώ με τις ψευδολογίες της Βίβλου υπέταξαν στον πνευματικό ζυγό τους λευκούς κάνοντας τους χριστιανούς , ενώ τους τριτοκοσμικούς του αραβικού κόσμου τους έκαναν μουσουλμάνους.
Ας πάμε όμως ακολούθως στην περιπλάνηση του Οδυσσέα στον Ατλαντικό ωκεανό.
Η Περιπλάνηση του Οδυσσέα στον Ατλαντικό Ωκεανό
Περί το 1450 π.Χ , πιθανώς΄όμως και παλαιότερον λαοί της Ανατολικής Μεσογείου με επίκεντρο την Κρήτη και το Αιγαίο είχαν μυηθεί στα ωκεανοπόρα ταξίδια ανοικτών θαλασσών . Όμως είναι εξακριβωμένο ότι πολλούς αιώνες πριν οι Ελληνικά Πελασγικά φύλα είχαν εγκαινιάσει ποντοπόρα ταξίδια στην Αμερική και αυτό το βασίζουμε σε παλαιότερους πολιτισμούς της εποχής του 14ου αι. π.Χ που βρέθηκαν εκεί και φέρουν τη σφραγίδα τους. Δεν υπάρχει αμφισβήτηση ότι οι Ελληνες νησιώτες και στεριανοί που περιβρέχονται από τη θάλασσα είχαν άσβεστο πάθος να διαπλεύσουν τον πόντο και να επικοινωνήσουν μεταξύ των νησιών με τους γείτονες τους . Επομένως δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ήσαν οι πρώτοι θαλασσοπόροι , δεδομένου ότι τα βουνά τους παρείχαν υψίκορμα δένδρα για κατασκευή στέρεων πλοίων να ταξιδεύουν με ασφάλεια στα πελάγη . Όταν έμαθαν να πλέουν το πρώτον εξερεύνησαν τη θάλασσα τους τη Μεσόγειο και εν συνεχεία ξανοίχτηκαν στους ωκεανούς. Οι πρώτοι θαλασσοπόροι ενδέχεται να ήσαν Ίβηρες εκ του Πόντου ή Ετρούσκοι και το πιο πιθανόν Μινωίτες Κρήτες που ήσαν οι θαλασσοκράτορες . Όλοι ανήκαν σε πανάρχαια Πελασγικά φύλα που είχαν κοινό γνώρισμα την αγάπη προς τα ταξίδια , τον βιοπορισμό και την όρεξη του ειδέναι .
Αυτή η αρχαία «Έξοδος» πιθανόν να προεκλήθη λόγω της διαρκώς αυξανομένης ελλείψεως τροφών στην ορεινή μας χώρα, και λόγω της συνεχούς αυξήσεως του πληθυσμού των αστικών κέντρων . Το γεγονός τούτο ανάγκαζε τα νεώτερα μέλη των οικογενειών να μεταναστεύουν ή να βρίσκουν διέξοδο και επάγγελμα στη θάλασσα, είτε σαν μεταφορείς , είτε σαν μετανάστες σε ξένους τόπους. Ίσως έτσι να εξηγούνται και οι «σκοτεινοί χρόνοι» μετά τον Τρωικό πόλεμο , δηλαδή να έγινε ομαδική μετανάστευση πληθυσμών από την πατρίδα τους προς την Ανατολήν, Βορράν , Νότον και Δύση για καλύτερη τύχη, καλλιεργήσιμες εκτάσεις , βοσκοτόπια , χρυσό και άλλα μέταλλα που είχαν τότε κάνει την εμφάνιση τους. Αποτέλεσμα αυτής της αθρόας μεταναστεύσεως Ελληνικών πληθυσμών ανά την υδρόγειο να άφησε τα υπολείμματα του Ελληνικού Πολιτισμού σε όλα τα μέρη πέριξ των ωκεανών (ευρήματα κτιριακά, γλωσσικά, καλλιτεχνικά, τεχνικά κλπ) στην Αμερική, Πολυνησία, Ανατολή, Κεντρική Ασία, Ειρηνικό και Ινδικό Ωκεανό , καθώς και στην Βόρεια Ευρώπη( Γαλλία , Ελβετία, Σκανδιναβία, Βρετανία, Ιρλανδία, Σκωτία κ.α. Και ως είναι φυσικόν όταν μεταναστεύει ένας λαός από την πατρίδα του , ο πολιτισμός μεταφέρεται σε άλλους τόπους, διότι φεύγουν τα πιο δραστήρια μέλη της κοινωνίας και ιδίως οι νέοι. Η χειρίστη συνήθεια της αποκρύψεως των κινήσεων των αρχαίων θαλασσοπόρων δεν άφησε μαρτυρίες για τις μεταναστεύσεις . Αυτές τις συμπεραίνουμε μόνον εκ των υπολειμμάτων του Αιγαιατικού πολιτισμού που άφησαν. Αυτές προέρχονται από τις μελέτες Ανθρωπολόγων, Αρχαιολόγων , Γεωλόγων , Παλαιοντολόγων , Αστρονόμων , Γλωσσολόγων και επιστημόνων ερευνητών. Στις νέες τους πατρίδες έζησαν ειρηνικά με τους εντοπίου και συν τω χρόνω αφομοιώθησαν από τους πολυπληθέστερους γηγενείς. Στο μεταξύ είχαν δώσει τον υψηλότερο πολιτισμό που μετέφεραν από τις πατρίδες τους προς όφελος της νέας τους πατρίδας. Αιφνιδιαστικά όμως εξηφανίσθησαν εκείνοι οι πολιτισμοί , χωρίς ακόμη να γνωρίζουμε την ακριβή αιτία της απότομης εξαφάνισης τους. Μόνον από τον Πλάτων στον «Κριτία» γνωρίζουμε αυτά που είπαν οι αρχαίοι Αιγύπτιοι ιερείς στον Σόλωνα για τους πανάρχαιους Έλληνες και την Ατλαντίδα. Πρώτοι είναι οι Ορφικοί, τους οποίους όμως αγνοεί η Μερτζ και αναφέρει μόνον της Οδύσσεια.
Τα γεγονότα που αναφέρει η Οδύσσεια συνέβησαν 500 χρόνια προ της εποχής που ο Όμηρος συνέθεσε το αθάνατο έπος του. Να σημειωθεί ότι τούτο είναι το μοναδικό γραπτό ποίημα της Προϊστορίας, αφού οι πάντες αγνοούσαν τους Ορφικούς Υμνους. Την εποχή του Ομήρου ήτο γνωστή στους Έλληνες η Αστρονομία , διότι αυτή τους επέτρεπε την ναυσιπλοΐα σε ανοικτές θάλασσες, αλλά και στη Γεωργία και ήτο γνωστή πολύ πριν την γνωρίσουν οι Βαβυλώνιοι και οι Αιγύπτιοι.(όρα «ΤΑ ΟΡΦΙΚΑ» του Ιωάννη Πασσά, «Το Αρχαίο Ελληνικό Πνεύμα », «Λαοί της Ανατολής» και το «Σύμπαν» Όπως προείπαμε οι Έλληνες είχαν μεγάλη περιέργεια για την φύση αλλά μεγάλη αγάπη περί τα ναυτικά . Έτσι συσσώρευσαν πλήθος γνώσεων για τη φύση(μετεωρολογία, αστρονομία, ωκεανογραφία, γεωγραφία , ναυπηγική κλπ) καθώς και ναυσιπλοΐα και ναυτική τέχνη ώστε να ταξιδεύουν από ενωρίς -και πρίν από άλλους λαούς -σε ανοιχτές θάλασσες και ωκεανούς. Τούτο καταδεικνύεται από την μεγάλης κλίμακος αποβατική ενέργεια κατά της Τροίας από τα πλέον μεμακρυσμένα σημεία του Ελληνικού κόσμου.
Να σημειώσουμε ότι η Οδύσσεια καταγράφει περί τα 90 σημεία που ανταποκρίνονται στην γεωγραφία, αστρονομία, ωκεανογραφία(θαλάσσια ρεύματα , όρμοι , λιμένες, νήσοι, κλπ) πηγές, ορυχεία , ηφαίστεια , πουλιά, στενά , πλημμύρες , τρικυμίες , καταιγίδες κ.α επί τη βάσει των οποίων η ερευνήτρια Μερτζ αποτύπωσε στο χάρτη με ακρίβεια το ταξίδι του Οδυσσέως. Τα ως άνω φαινόμενα όπως τα περιγράφει η Οδύσσεια δεν συναντώνται σε πολλά μέρη. Θα ακολουθήσουμε χρονολογικά το ταξίδι του και όχι με βάση την διήγηση της Οδύσσειας.
Γράφει ο Όμηρος:
«Περιμένετε να ακούσετε την ιστορίαν μου και την θλιβερήν καταστροφήν που μου όρισεν ο Δίας , όταν επέστρφα εις την πατρίδα από την Τροίαν . Από το Ιλιον ο άνεμος με έφερε εις τους Κίκονας και από εκεί εις τον Ισμαρον όπου κατέστρεψε πολιτείαν και ανθρώπους»(Οδύσσεια. ι’ 37-40)
Ο Οδυσσέας στη χώρα των Κικόνων
Προφανώς τα πλοίο του Οδυσσέως έφεραν οι βόρειοι άνεμοι στη Θράκη , στον Ισμαρο , στη χώρα των Κικόνων.
Ο Οδυσσέας στη χώρα των Λωτοφάγων
Από εκεί οι βόρειοι άνεμοι τα οδήγησαν κατά μήκος των Ελληνικών ακτών στο ακρωτήριο Μαλέας και στη συνέχεια τα έφεραν, μετά από περιπλάνηση εννέα ημερών, στις Λιβυκές ακτές, στη χώρα των Λωτοφάγων. Στο διάστημα αυτό πέρασαν σφοδρή θαλασσοταραχή, καταιγίδες , θύελλες που εκινδύνευσαν σοβαρά να βυθισθούν
Από την Λιβύη πλέοντες προς βορράν με σκοπό να φθάσει στην Ιθάκη , βρέθηκε στη χώρα των Κυκλώπων και προσεγγίζουν τη σπηλιά του Πολυφήμου. Εδώ προφανώς ο Όμηρος εννοεί την Σικελία και τον φυσικό λιμένα των Συρακουσών , όπου υπήρχε η περίφημη πηγή της Ορτυγίας που έφερε τα ύδατα προς το εσωτερικό του λιμανιού.
Ο Οδυσσέας στη χώρα των Κυκλώπων
«Και αντικρύζαμε καπνόν από τα μέρη των Κυκλώπων ακούοντες τον θόρυβον που προκαλούσαν τα ποίμνια των αιγών και των προβάτων των… Εκεί άνδρας θεόρατος έζη μονάχος βόσκων μόνος τα πρόβατα του εις απόκρυμνα μέρη χωρίς να έχει συναναστροφήν με κανέναν , παρά μόνος του διασκέδαζε την μοναξιά του . Ητο τέρας θεόρατον που δεν ομοίαζε με άνθρωπον που τρέφεται με άρτον , αλλά με κατάφυτον κορυφήν όρους που διεκρίνετο από τα άλλα υψηλά όρη»(Οδύσσεια ι’ 166-192)
Η διήγηση του Ομήρου για τον Πολύφημο και την πέριξ περιοχήν δεν μας αφήνει αμφιβολία ότι έβλεπε το ηφαίστειο της Αίτνα που κάπνιζε . Η φωνή δε που ακούετο ήτο η βοή του ηφαιστείου.
«Επήγαμε αμέσως εις τον σπήλαιον μα εκεί δεν είδαμε τον Κύκλωπα διότι ήτο έξω εις τας βοσκάς με τα ποίμνια του. Μόλις εισήλθαμε εκεί εξετάσαμε τι υπάρχει εντός του σπηλαίου . Και όταν ήλθε ο Κύκλωπας , απευθυνόμενος πρώτος εγώ εις αυτόν , του είπα: « Και εμείς που βρεθήκαμε εδώ σε παρακαλούμε τώρα να μας προσφέρεις φιλοξενία και κάποιαν χάριν να μας κάνεις , όπως συνηθίζεται για τους ξένους . Δείξε σεβασμόν ω δυνατέ , και προς τους Θεούς και εμείς ως ικέτες ευρισκόμεθα ενώπιον σου. Ξένους και ικέτες αγαπά ο Ζευς να προστατεύει , ο Θεός των ξένων των ιερών που πάντοτε μαζί των πηγαίνει» Τοιουτοτρόπως ωμίλησα και εκείνος με κακίαν μου απήντησεν αποτόμως : «¨Η ανόητος είσαι ξένε μου ή ήλθες από πολύ μακρυά και μου λές να υπολογίζω και να φοβάμαι τους Θεούς . Αλλά τον Δία δε τον υπολογίζουν οι Κύκλωπες , ούτε τους άλλους Θεούς διότι είμαστε ανώτεροι των» (Οδύσσεια ι’ 216-276)
Η αλληγορική μορφή του λόγου του Πολυφήμου φανερώνει ότι τα ηφαίστεια δεν έχουν θεό και δεν υπακούουν ούτε στους ανθρώπινους , ούτε στους θεϊκούς νόμους, ούτε παίρνουν από παρακάλια . Η δύναμη της φύσεως εντός του ηφαιστείου είναι ανωτέρα πάντων. Το ένα μάτι του Κύκλωπα ήτο το μάτι του ηφαιστείου , το δάκρυ είναι η ερυθρά λάβα , ενώ γίγαντες είναι τα υψηλά όρη της Σικελίας. Ο Κύκλωπας στην προσπάθεια του να πείσει τον Οδυσσέα να επιστρέψει του υπέσχετο δώρα , προφανώς το έφορο έδαφος που δημιουργούν πέριξ τα ηφαίστεια με την εκτόξευση της λάβας και της τέφρας. Η αλληγορία του Ομήρου είναι πολύ κατατοπιστική για την δράση του ηφαιστείου στην περιοχή αυτή.
Ο Οδυσσέας στο Στενό της Σκύλλας και Χάρυβδης
Κατά την διάβαση του στενού της Μεσσήνης προς την ξηράν , το υψηλόν δηλαδή περίφραγμα από τους βράχους που προεξέχουν από την σειράν, ο Όμηρος αναφέρει ότι δεν πρόκειται για κάποιον θνητόν αλλά διά υψηλόν όρος. Αυτός ο περίεργος σχηματισμός του βράχου , γνωστού με το όνομα «Χείρα του Θεού» υψώνεται εις το άκρον της οροσειράς μεμονωμένος , θεαματικός , απρόσιτος. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το Στενό αυτό είναι η Σκύλλα και η Χάρυβδη. Τουλάχιστον έτσι ενομίζετο ως πρόσφατα. Όμως στο σημείο αυτό δεν υπάρχουν παλίρροιες , ούτε καμία δίνη βγάζει θαλάσσιο ύδωρ με την δύναμη της Χάρυβδης , όπως περιγράφει ο Όμηρος. Το Στενό είναι ανοικτό και από τις δύο άκρες του και τοιουτοτρόπως είναι δυνατή η διέλευση μικρών πλοίων και πορθμείων μεταξύ Μεσσήνης και Ρηγίου(Ρέτζιο)
«Εις της Αιολίας την νήσον ήλθαμε τότε, όπου έζη ο Αίολος ο υιός του Ιππότου, αγαπημένος των Θεών» (Οδύσσεια κ’ 1-9)
Ο Αίολος-θεός και φύλαξ των ανέμων- κατά τα φαινόμενα είναι το όρος Στρομπολι που συγκεντρώνει τους ανέμους και οδήγησε τα πλοία του Οδυσσέως στα ‘6’ μικρά νησάκια, τα οποία αλληγορεί ο Όμηρος με τους έξη υιούς του Αιόλου. Μετά το Στρομπολι ο Οδυσσέας έπλευσε στα παράλια της Σικελίας , εμποδιζόμενος να πλεύσει αλλού λόγω των ισχυρών αντιθέτων ανέμων που έπνεαν από το στενό της Μεσσήνης. Όταν ευρίσκετο πλέον στο άκρον της νήσου , οι πνέοντες δυτικοί άνεμοι κατά τους υπολογισμούς του θα τον έφερναν ανατολικώς στην Ιθάκη εις διάστημα εννέα ημερών.
Ο Αίολος τον σπρώχνει προς Δυσμάς
« Τότε εγώ εξουθενωμένος έπεσα να κοιμηθώ , εγώ που δεν άφηνα κανένα εις το τιμόνι του πλοίου, αλλά ο ίδιος ήθελα δια να οδηγήσω γρηγορότερον το πλοίον εις την πατρίδα. Τότε όλοι οι σύντροφοι μου ήρχισαν να συζητούν μεταξύ των πως πιθανώς χρυσόν να περιέχει το σάκος που μου είχε δώσει ο Αίολος ως δώρον…. Και τότε έλυσαν τον ασκόν και αμέσως ήρχισαν να πνέουν κάθε είδους άνεμοι και ανεμοστρόβιλος που μας περέσυρεν μακρυά από την πατρίδα..» (Οδύσσεια κ’ 31-55)
«Επί έξη ημέρες επλέαμε νύχτα και ημέραν και την εβδόμην εφθάσαμε εις το ωραίον κάστρον της Λάμου , εις την υψηλήν Τηλέπυλον την χώραν των Λαιστριγόνων…»(Οδύσσεια κ’ 70-82)
Ο Οδυσσέας στις Στήλες του Ηρακλέους στην Αλγεθίρα
Εκείθεν το ρεύμα τους έφερε προς Δυσμάς και δεδομένου ότι εκωπηλάτουν επί 6 ημερόνυχτα με μέσην ωριαία ταχύτητα έξη μίλια την ώρα ή 150 μίλια την ημέραν, την εβδόμην ημέραν , τα πλοία θα είχαν καλύψει 1050 περίπου μίλια , αλλά περίπου τόση είναι και η απόσταση από τις Αιολικές νήσους(νήσος Αλικούνι) έως τις Ηράκλειες Στήλες(Γιβραλτάρ) Και πράγματι ο Ομηρος μας δίνει αλληγορικά την θέση αυτή λέγοντας ότι ο «Κρατών αυτό το βάρος(την υδρόγειο) ο Ατλας ….μέσω των νεφών και του σκότους η Νύκτα και η Ημέρα πλησιάζουν χαιρετίζουσαι η μία την άλλην». Κατά παρόμοιο τρόπο και ο Παρμενίδης περιγράφει τις Ηράκλειες Στήλες: «Εκεί ευρίσκονται οι πύλες του δρόμου της Νυκτός και της Ημέρας…Ένα ανώφλιον τας κρατεί εκ των άνω και ένα λίθινον κατώφλιον εκ των κάτω.. .»
Προφανώς , το ανώφλιον είναι το σύννεφο που δημιουργεί σκοτεινιά υπεράνω του βράχου του Γιβραλτάρ και το κατώφλιον ο βράχος από κάτω. Αυτός είναι ο συμβολισμός της Νυκτός , ενώ στο νότιον άκρον στην αφρικανική πλευρά , επικρατεί ηλιοφάνεια και συμβολίζεται με την Ημέραν
Ο Οδυσσέας στον Κόλπο της Αλγεθίρας
Όταν διήλθε τα στενά του Γιβραλτάρ τα πλοία του Οδυσσέα κατευθύνθηκαν στον παρακείμενο κόλπο της Αλγεθίρας για αφ’ ενός για να ξεκουρασθούν και αφ’ ετέρου για να συλλέξουν πληροφορίες και να να εφοδιασθούν με εφόδια πριν αποπλεύσουν προς δυσμάς προς τον Ωκεανόν. Ιδού πως περιγράφει ο Ομηρος τον κόλπο της Αλγεθίρας:
«δύο υψηλοί βράχοι προβάλλουν από τα δύο μέρη του κόλπου» , ο οποίος πράγματι βλέπει προς τα νοτιοανατολικά , ενώ ο άνεμος και το ρεύμα που προέρχονται από τον Ατλαντικόν , λόγω του υψηλού υφάλου που σχηματίζει βραχίονα πέριξ του κόλπου, δεν επηρεάζουν καθόλου την εντός του κόλπου θάλασσαν , όπου επικρατεί πάντοτε γαλήνη και νηνεμία . Ο καπνός δε που αναφέρεται ότι ανέβαινεν από την ξηράν δεν είναι παρά το αναβρασθέν ανωτέρω νέφος, το οποίον ανεβαίνει ως ατμός από την θερμήν ξηράν
Ο Οδυσσέας στη χώρα των Λαιστριγόνων
« Οι Λαιστριγόνες μας επετέθησαν αναρίθμητοι από παντού μόλις μας αντελήφθησαν και ομοίαζον με γίγαντες και όχι με ανθρώπους» (Οδύσσεια κ’ 70-82)
«Οι τερατώδεις Λαιστριγόνες , όπως και οι Κύκλωπες, λέγονται περισσότερο γίγαντες παρά άνθρωποι και δεν ήσαν παρά οι κορυφές των ορέων που ευρίσκονται πίσω από το Γιβραλτάρ . Οι δε μεγάλοι βράχοι οι οποίοι περιγράφονται εις την Οδύσσειαν να τινάζονται στον αέρα και να πίπτουν , πιθανότατα αποσπώντο από τα όρη λόγω των συχνών σεισμών ή και των βροχών της περιοχής. Ο Οδυσσεύς συνεχίζων τις περιπέτειες του εβγήκεν εις την ανοικτή θάλασσαν μέσω του Στενού του Γιβραλτάρ και ακολούθως έφθασεν εις την νήσον της Κίρκης.
Ο Οδυσσέας στο νησί της Κίρκης
Η νήσος της Κίρκης, ή Αία , είναι η σημερινή Ισπανική Μαδέρα. Όπως περιγράφει ο Ομηρος γύρω από την νήσον υπήρχον πολλές δασώδεις περιοχές με δρυς (βελανηδιές) και άλλα υψηλά δένδρα. Εκεί επικρατεί υπερβολική υγρασία , η ατμόσφαιρα είναι θερμή με κλίμα τροπικό και σχηματίζεται ομίχλη που καλύπτει το φως του ηλίου . Στην κορυφή υπήρχε το ανάκτορο της Κίρκης, γνωστόν σήμερον ως μέγαρον Κιουράλ.
Η Κίρκη ήτο θυγάτηρ του Ηλίου και της Περσηίδος ή του Υπερίονος και της Αστερόπης ή του Αιήτου και της Εκάτης και αδελφή της Μήδειας. Λέγεται ότι υπήρξαν δύο Κίρκες , η πρώτη δε ήτο σύγχρονος των Αργοναυτών. Η Κίρκη είχε κάλλος αμήχανον , το μεν πρόσωπο αυτής έλαμπεν ως ο Ήλιος, η δε κώμη της ως το πυρ και εκίνει εις έκτασιν και αμβλυωπίαν τους ωρώντας. Ητο κατασκευαστής των θανατηφόρων φαρμάκων εκ των βοτάνων από το Κιρκαίον πεδίον της Κολχίδος. Την τέχνη είχε εκμάθει εκ της μητρός της Εκάτης. Ητο γυναίκα του βασιλιά της Σαρματίας.
Όπως ανεφέρθη ο Ωκεανός ήτο ποταμός ο οποίος περικυκλώνει τη Γη και απεικονίζετο στους χάρτες της Ομηρικής εποχής να περιτρέχει το έξω χείλος ενός στρογγυλού δίσκου, προφανώς είναι το Κόλπειον Ρεύμα( Golf Stream) ο φυσικός ποταμός του Ατλαντικού.
Όταν έφθασε εκεί ο Οδυσσεύς έστειλε 22 συντρόφους του προς αυτήν .Αυτοί ελθόντες προς τας θύρας του παλατίου ακωλύτως έμειναν εκστατικοί , ακούοντες την μελωδίαν αυτής. Οι δε φύλακες λύκοι και λέοντες εδέχθησαν αυτούς φιλικά .
«Εις τα ανάκτορα οι υπηρέτριες εφρόντιζαν για το συγύρισμα , τέσσερες δε είχαν την επιμέλεια των , οι οποίες κατήγοντο από δένδρα , και ιερούς ποταμούς που εννώνόνται με την θάλασσα» (Οδύσσεια κ’ 348-351 )
Οι τέσσαρες Νύμφες είναι οι τέσσαρες ποταμοί οι οποίοι πηγάζουν από την κορυφή του Μεγάλου Κιουράλ.
Η Καλοπέραση μεταμόρφωσε τους ναύτες σε Χοίρους
Η Κίρκη τους κέρασε οίνον γλυκόν , τυρόν και μέλι τα οποία τους μεταμόρφωσαν σε χοίρους. Ακούσας ο Ευρύλοχος τις φωνές τους ειδοποιεί τον Οδυσσέα , ο οποίος προσέτρεξε σε βοήθεια αυτών, αφού είχε λάβει προηγουμένως το αντιφάρμακο από τον Ερμή για την αντιμετώπιση της. Έπειτα δε πατάξασα αυτόν δια της ράβδου είπεν «άπελθε και σύ εις την μάνδραν των χοίρων». Τότε ο Οδυσσεύς έβγαλε το ξίφος και ώρμησε εναντίον της και η Κίρκη άρχισε να τον ικετεύει να της χαρίσει τη ζωή. Όταν πληροφορήθηκε ότι ήταν ο πολυμήχανος Οδυσσεύς τον κολάκευσε ερωτικώς και επέτυχε να τον κρατήσει μαζί της. Της ζήτησε δε να μεταμορφώσει τους συντρόφους της για να καθίσει στο γεύμα που είχε παρασκευάσει προς τιμήν , πράγμα που εγένετο.
«Και παραμείναμε διασκεδάζοντες ένα ολόκληρο χρόνο . Όμως η Κίρκη εις τον Οδυσσέα και τους συντρόφους του είπε ακόμη : « Εις της Περσεφόνης της σκληρής και του Αδου τα βασίλεια θα πάτε δια να ακούσετε δια το μέλλον από τον Θηβαίον Τειρεσίαν τον τυφλόν μάντιν του οποίου τα λογικά ακόμη διετηρούντο..» (Οδύσσεια κ’ 467-495)
Ακούσας αυτούς τους λόγους της Κίρκης ο Οδυσσέας εθρήνησε, διότι εγνώριζε ότι κανείς ποτέ θνητός δεν επέστρεψεν από αυτό το ταξίδι. Η Κίρκη όμως του υπεσχέθη:
Ο Οδυσσέας αρρωσταίνει από Μαλάρια
«…Όταν θα φυσήξει μίαν φορά ο βορράς το πλοίον θα οδηγηθεί εκεί . Αλλά μόλις διαβείς τον βαθύ Ωνκεανό και φθάσεις εις την αγρίαν όχθην και τα δάση της Περσεφόνης με τις άκαρπες ιτιές και τις υψηλές λεύκες , εκεί θα αράξεις το πλοίο σου στου Ωκεανού την άκρην και να κινήσεις να πας εις την αραχνιασμένη κατοικίαν του Αδου..» (Οδύσσεια κ’ 507-515)
Και η Οδύσσεια συνεχίζει: Μετά την θυσία άρχισαν να έρχονται οι ψυχές των νεκρών μεταξύ των οποίων και της μητέρας του , με την οποίαν όμως δεν ηδυνήθη να μιλήσει . Τέλος οι ψυχές εχάθηκαν πάλιν προς τον Αδην και ο Οδυσσεύς εξαντλημένος εσάλπαρε εκ νέου στην ανοικτή θάλασσα
Γεωγραφικώς το αλληγορικό αυτό επεισόδιο του ταξιδιού του Οδυσσέως στις Πύλες του Αδου , δύναται να τοποθετηθεί από την Μαδέρα στην καμπούρα της Αφρικής , όπου το Γκόλφ Στρήμ πλησιάζει την ακτή. Ο Οδυσσέας εθρήνησε διότι κανένας θνητός δεν εγύρισε ποτέ από το θλιβερό αυτό ταξίδιον . Στην μυθολογίαν οι Πύλες του Αδου συμβολίζουν τον θάνατον . Ο Ομηρος δια της αλληγορίας αυτής προφανώς ήθελε να δηλώσει ότι ο Οδυσσεύς ήτο πολύ άρρωστος και επομένως δεν ήτο μακριά από τον θάνατον, εφ’ όσον μάλιστα έφθασε προ των Πυλών του Αδου και είδε και την μητέρα του και άλλους νεκρούς. Η αλληγορία ότι είχε στραμμένη την κεφαλή προς τον Ωκεανό και άφησε πίσω το σκότος, και ο θάνατος δεν τον αντελήφθη δείχνει τον μεγάλο κίνδυνο που πέρασε. Όπως θα λέγαμε τώρα πέρασε από του Χάρου το στόμα. Όταν πλέεις προς δυσμάς αφήνεις πίσω το σκότος και βαδίζεις προς το φως διότι ο ηλιος κινείται εξ ανατολών προς δυσμάς.
Ο Οδυσσέας πάει στον Αδη και ξαναγυρίζει
Ο Οδυσσέας πράγματι βρισκόταν σε αθλία κατάσταση με υψηλό πυρετό . Τούτο συμπεραίνεται από την φράση ότι τον έλουζε ο Πυριφλεγέθων ποταμός . Και ασφαλώς θα είχε και παραληρήματα μέσα από τα οποία είδε τους νεκρούς στον Αδη. Και είναι φυσικό να αρρωστήσει κανείς σε εκείνα τα τροπικά κλίματα με τα ανωφελή κουνούπια και την μεγάλη υγρασία που επικρατεί εκεί. Κατά τα φαινόμενα επρόκειτο για ελονοσία η οποία ανεβάζει υπερβολικά τον πυρετό με κρυάδες και μετά φέρνει φοβερή εξάντληση.
[Μας θέριζε προπολεμικώς η Ελονοσία. Εμείς οι ηλικιωμένοι γνωρίζουμε την ασθένεια αυτή εξ απαλών ονύχων διότι κυριολεκτικώς μας ταλανιζε προπολεμικά. Ιδιαίτερα ορισμένες ελώδεις περιοχές της χώρας εμαστίζοντο από ελονοσία , μεταξύ δε αυτών και η δυτική Πελοπόννησος όπου πέρασα τα παιδικά μου χρόνια στην Κυπαρισσία της Μεσσηνίας. Εκτός από τα τοπικά κουνούπια των ελώδών περιοχών , έρχονταν με το τραίνο από την λίμνη Καϊάφα και της Αγουλινίτσας σμήνη κουνουπιών που έλκονταν από τα φώτα της ατμομηχανής και των βαγονιών του τραίνου και επιτίθονταν στους κατοίκους και ιδιαιτέρως στα παιδιά. Έτσι κάθε καλοκαίρι που πολλαπλασιάζονταν τα κουνούπια τα περισσότερα παιδιά προσβαλλόμαστε από την καταραμένη αυτή νόσο. Κάναμε υψηλό πυρετό που συνήθως διαρκούς τρεις ημέρες και μετά έπεφτε αλλα στο μεταξύ μας είχει λιανίσει κυριολεκτικώς τα κόκαλα και το ήπαρ. Τώρα βάλτε και την πείνα της Κατοχής και την μόνιμη αφαγία και αδυναμία μας , συν και την ελονοσία και το άθροισμα ήταν εφιαλτικό . Είμαστε τα οστά τα γεγυμνωμένα. Τότε το μοναδικό φάρμακο ήσαν οι ατεμπρίνες, κάτι κίτρινα χάπια που ήσαν-ελλείψει άλλου φαρμάκου – αποτελεσματικά. Αλλά αυτά τα χάπια- χωρίς να ξέρω τις λοιπές τους παρενέργειες- μας έκαναν κατακίτρινους σαν το λεμόνι και επέτειναν την χλωμάδα εκ της ελονοσίας. Τότε βλέπετε δεν υπήρχαν ούτε αποτελεσματικά εντομοκτόνα , ούτε εντομοαπωθητικά , αλλά ούτε και είχαμε την πρόνοια να βάλουμε κουνουπιέρες , οι οποίες σχετική προστασία προσέφεραν μόνον κατά τον ύπνο. Κάναμε κάποιο εντομοκτόνο το οποίο ονομάζαμε «φλιτι», αλλά μάλλον ήτο ακίνδυνο στα κουνούπια για να μην πω ότι τα έτρεφε. Μετά τον πόλεμο οδηγηθήκαμε από την Σκύλλα στην Χάρυβδη. Δηλαδή από την Ελονοσία των κουνουπιών στο φοβερό και τρομερό DDT , το οποίον εξολόθρευσε μεν τα κουνούπια αλλά παρ’ ολίγον να εξολοθρεύσει και εμάς εν τη αγνοία μας. Ασφαλώς όμως άφησε μονίμως γενετικές βλάβες στο DNA μας , όπως αργότερα πληροφορήθηκαν οι λαοί από τους ειδικούς και διατάχθηκε η κατάργηση του ολοσχερώς από κάθε χρήση στον πλανήτη ]
Κατά την διήγηση της Οδύσσειας , ο Οδυσσέας μετά την προσβολή του από ελονοσία έγινε χλωμός σαν το λάδι, ένδειξη της ασθένειας . Επειδή έχω ταξιδεύσει στην περιοχή της Σενεγάλης , στο Ντακάρ(Δυτική Αφρική) , ακόμη και σήμερον υπάρχουν ανωφελείς κώνωπες και δεν έχει εξαλειφθεί η ελονοσία . Κατά τον Ομηρον ο Οδυσσέας είχε το μοναδικό για θνητό προνόμοιο να δει δύο φορές το θάνατο . Η Κίρκη του προείπε τον κίνδυνο. Πως όμως γνώριζε την εξέλιξη της ασθένειας του; Ασφαλώς σαν εντόπια θα εγνώριζε ότι για ένα άτομο που για πρώτη φορά επροσβάλλετο από τη νόσο-και επομένως δεν είχε αντισώματα- η κατάσταση του θα ήτο σοβαρή. Όμως ενδέχεται να του έδωσε και το αντίδοτο της ελονοσίας που θα τον γλύτωνε από τον Αδη.
Το πλοίο του Οδυσσέως στις Σειρήνες
Ο Ομηρος περιγράφει εκτενώς τον τρόπον με τον οποίον η Κίρκη προείπεν εις τον Οδυσσέα το μοιραίον τέλος των συντρόφων του και πως ήταν πεπρωμένον να υποφέρουντα πάνδεινα . Ακόμη τους είπε πως θα αντιστέκονταν εις τον πειρασμόν του μαγευτικού τραγουδιού των Σειρήνων , πως θα προχωρήσουν έως ότου άνω φθάσουν εις τους υψηλούς βράχους όπου επάνω των με μανίαν κτυπούν τα κύματα , πως θα πέσουν εις τα αρπακτικά δαιμονικά τέρατα, την Σκύλλαν και την Χάρυβδυν , πως ο Οδυσσεύς τελικά θα ξεπεράσει όλους αυτούς τους κινδύνους και πως θα φθάσει εις τον ασφαλή λιμένα της Θρηνακίας , όπου βρίσκονταν οι βόες (βώδια) του Ηλίου. Όμως αν πειράξουν τους βόες αυτούς η Κίρκη προείπεν ότι τραγική θα είναι η μοίρα των συντρόφων του και του πλοίου του. Ο μόνος που θα επιζήσει θα είναι ο Οδυσσεύς αλλά η επιστοφή του , ο νόστος του , ο γυρισμός θα είναι αργός και άτυχος (Οδύσσεια κ’ 165-189)
«Εκεί που αυτά τους έλεγον το ωραίον πλοίον έφθασε εις των δύο Σειρήνων την νήσον, ωθούμενον από τον ούρειον άνεμον . Αμέσως σταμάτησεν ο άνεμος και λαμπρά γαλήνη ηπλώθη εις την θάλασσαν..» (Οδύσσεια κ’ 165-169)
Ως γνωστόν η νήσος Μαδέρα ευρίσκεται εντός του Γκόλφ Στρημ το οποίον οδηγεί προς δυσμάς προς την Αμερικανική ηπειρο. Οι επικρατούντες άνεμοι ακολουθούν το ρεύμα του Κόλπου και το πλοίον οδηγείτο μόνον του στην ανοικτή θάλασσα προς τις Αντίλλες , Πόρτο Ρίκο , Σάντο Ντομίγκο (Αγιος Δομίνικος) προς την Αιτήν και Κούβαν. Ο πειρασμός των νήσων των Σειρήνων ήτο μεγάλος , όπως και ο πειρασμός των κουρασμένων πληρωμάτων να μείνουν εκεί και να απολαύσουν τα πανέμορφα ,ανθοστόλιστα αυτά νησιά.
Ο Όμηρος περιέγραψε αλάνθαστα το ταξίδι
Όταν έφθασε εκεί ο Οδυσσεύς λέγει ότι συνήντησε νεκράν γαλήνη , γεγονός που μας παραπέμπει στη Θάλασσα των Σαργασών .Στο σημείο αυτό ο Οδυσσεύς θα έπρεπε να εκλέξει μεταξύ δύο κατευθύνσεων :
1/ Ανάμεσα στους απότομους βράχους
2/ Ανάμεσα από την Σκύλλαν και Χάρυβδην
Ο καπετάν Οδυσσέας προτίμησε τον δρόμον του Γκόλφ Στρημ.
Το ρεύμα που κυλάει από την Φλώριδα προς το Γκόλφ Στρημ βορείως της Κούβας προφανώς έφερε τον Οδυσσέα προς την ακτήν από όπου ανέφερεν ότι είδε πυκνόν καπνόν και πελώρια κύματα. Ο καπνός είναι η πυκνή ομίχλη επάνω στα Μεγάλα Υψώματα , τα δε πελώρια κύματα ή παλίρροια που σπάει στην βραχώδη παραλία του Μαίην. Το πλοίον ακολουθών την παραλίαν και παραπλέον τους βράχους και προσπαθών να κρατήσει το πλοίον του μακριά από την ομίχλη των Μεγάλων Υψωμάτων , ο Οδυσσεύς έφθασε στον κόλπο του Φόντυ , όπου ζούσαν η Σκύλλα και Χάρυβδη , μία από την κάθε πλευρά.
Πρόκειται για ένα από τα επιβλητικότερα και εκπληκτικότερα φαινόμενα της φύσεως . Πρόκειται για την υψηλότερη παλίρροια στον κόσμο. Η αλμηρή θάλασσα προκαλεί αφρούς που φθάνουν πολλά μέτρα πάνω από τους βράχους. Σε μια πλευρά της Χάρυβδης υπάρχουν βράχοι και σπήλαια όπου κατοικούν διάφορα ζώα της θάλασσας. Στο ακρωτήρι Cape Split γίνεται πιο στενός ο βυθός μένει ακάλυπτος . Για τους ωκεανολόγους και ναυτικούς που γνωρίζουν την περιοχή η περιγραφή του Ομήρου συμφωνεί πλήρως όχι μόνον με το τοπίο, αλλά και με το μοναδικό φαινόμενο χωρίς να έχει πληροφορίες από αυτόπτες μάρτυρες. Τα στενά της Μεσσήνης που έχουν μόνον ένα ευρύ άνοιγμα και ελαχίστη παλίρροια ποτέ δεν θα παρεκίνουν τον Ομηρο να το περιγράψει με τόση λεπτομέρεια.
«Αυτάρ έπεί πέτρας φύγομεν δεινήν τε Χάρυβδιν Σκύλλην τ΄αυτίκ έπειτα θεού ές αμύνονα νήσον ικόμεθ’ ένθα δ’ έσαν καλαί βόες ευρυμέτωποι πολλά δε ίφια μήλ’ Υπερίονος Ηελίοιο..»( μ’ 260-263)
(Μετάφραση:Κι’ αν τη φοβεράν Χάρυβδην , την Σκύλλαν και τους βράχους όταν εφύγομεν εις την ολόχαρον νήσον εφθάσαμεν του Ηλίου . Εκεί ήσαν οι ωραίοι βόες με το ευρύ μέτωπον και τα πρόβατα του Υπερίονος Ηλίου..)
Ο Οδυσσεύς στη νήσο με τα Βώδια του Ηρακλέους
Λόγω της άπνοιας έμειναν στο νησί αυτό ένα ολόκληρο μήνα . Όμως οι σύντροφοι του Οδυσσέα παρά την ρητή εντολή του και την προφητεία της Κίρκης να μην πειράξουν τα βώδια του Ηρακλέους εκείνοι τα έσφαξαν . Όταν το αντελήφθη ο Οδυσσεύς έβγαλε κραυγή φρίκης, αλλά το κακό είχε γίνει. Αφού παρέπλευσε την νήσον του ακρωτηρίου Μπρετόν , θύελλες από την δύση άρπαξαν το πλοίο και το παρέσυρα στο σημείο όπου το ψυχρό ρεύμα αν από τον βορρά συναντά το θερμόν του Γκόλφ Στρήμ. Σε εκείνο το σημείο συναντάται η μ εγαλύτερη αναταραχή από την σύγκρουση δύο θαλασσίων ρευμάτων , γεγονός που έχει γίνει πρόξενος πολλών ναυαγίων. Ακριβώς στο σημείον αυτό η θύελλα κατέστρεψε το πλοίο του Οδυσσέα και έπνιξε τους συντρόφους του , όπως είχε προβλέψει η Κίρκη. Ο πολυμήχανος Οδυσσεύς έδεσε μαζί τα κατάρτια και τα σχοινιά στην τρόπιδα του πλοίου και παρασυρόμενος από το ρεύμα του Λαμπραντόρ έφθασε και πάλι στη Νέα Σκωτία ,εντός του κόλπου Φόντυ. Αναμετρήθηκε δια δευτέραν φοράν με την Χάρυβδην όταν είχε παλίρροια και τα ύδατα κατευθύνονταν προς τον πορθμόν . Στο σημείον εκείνο σκάλωσε σε ένα δένδρο που κολυμπούσε στο νερό λόγω της παλίρροιας . Πάντα ταύτα αποτελούν αδιάσειστη απόδειξη για την αλήθεια της Οδύσσειας. Τότε η άμπωτις ξαναγύρισε το πλοίο προς τα πίσω, αφού ξήλωσε του σκάφους , το οποίον έπλεε αναποδογυρισμένο. Το ρεύμα παρέσυρε τη σχεδία στην ανοικτή θάλασσα .
« Επί εννέα ημέρες επλανώμην , και την δεκάτην νίκτα με έφεραν οι θεοί στην Ωγυγίαν, όπου έχει το καταφύγιο της η Καλυψώ, με τα ωραία μαλλιά , η θεά που με αγαπούσε και με εφρόντιζε» (μ’ 260-263)
Το ρεύμα έξω από το Φούντυ παρέσυρε τον Οδυσσέα στην ανοιχτή θάλασσα στην κυκλική τροχία του Κόλπειου Ρεύματος πέραν του Cape Samble.
Ο Οδυσσέας στο νησί της Καλυψούς
Από εκεί ο ναυαγός Οδυσσέας παρεσύρετο από το ρεύμα και τελικα εξόκειλε σε μια παραλία της νήσου. Από εκεί παρασυρόμενος από το Ρεύμα με μια ταχύτητα 4,25 κόμβων την ώραν , εντός 10 ημερών είχε διανύσει απόσταση 1100 περίπου μιλίων που είναι περίπου η απόσταση μεταξύ του Samble και των Αζορών. Ο Όμηρος υπαινισόμενος την καταπληκτική ωραιώτητα της, όσον και το φόβο που επροκάλει η Καλυψώ, αναφέρετο στις κλιματολογικές συνθήκες, διότι άλλοτε ο καιρός εκεί είναι ιδεώδης και άλλοτε επικρατούν σφοδρές θύελλες που εμποδίζουν την προσάραξη ακόμη και των μεγάλων πλοίων στους λιμένας. Αυτή η περιοχή είναι ηφαιστειώδης.
Κατόπιν συνομιλίας των θεών , ο Δίας έστειλε τον αγγελιοφόρον Ερμή στην γραφικοτάτη νήσο για να αναγγείλει στην Καλυψώ τις αποφάσεις των θεών. [Εδώ ο αναγνώστης ας προσέξει ότι ο Δίας δεν στέλνει την απόφαση του μόνον, αλλά την «συλλογική απόφαση των θεών» , η οποία ελήφθη κατόπιν διαλόγου και όχι μεονομερώς. Τούτο είναι ένδειξη της δημοκρατικής αντιλήψεως της Ελληνικής πατρώας θρησκείας σε σχέση με την Ιουδαιοχριστιανική του αυταρχικού Γιαχβέ.]
Στην νήσο Ωγυγίαν ο Οδυσσέας παρέμεινε επτά χρόνια και ηρέμησε από τις ταλαιπωρίες της περιπλανήσεως του. Ο Ομηρος αναφέρει ότι ο Ερμής κατευθυνόμενος στην Ωγυγίαν ανεπαύθη στις κορυφές της Πιερίας , που στην προκειμένη περίπτωση είναι οι κορυφές των Πυρηναίων κατά μήκος των βορείων ακτών της Ισπανίας προς τον Ατλαντικόν, γνωστόν ως Corvis Marinis” που μεταφράζεται ως «Θαλασσοκουρούνες». Και πράγματι ο Ομηρος αναφέρει ότι ο Ερμής είδε φωλιές γερακιών και θαλασσίων κουρουνών . Επίσης στην Ωγυγίαν στο σπήλαιον της Καλυψούς υπήρχαν τέσσαρες κρήνες που έστελναν τα ύδατα τους σε διάφορες κατευθύνσεις.
Ο Ερμής μεταφέρει μήνυμα του Διός στην Καλυψώ
[ Και ασφαλώς ξεκινώντας από το ανάκτορο του Θεών στον Όλυμπο δεν θα ήτο κουρασμένος ώστε να αναπαυθεί στις κορυφές της Πιερίας που είναι οι πρόποδες του Ολύμπου. Άρα κάπου μακριά πήγαινε και κουρασμένος έκανε σταθμό για ανάπαυση. Το ερώτημα όμως που ανακύπτει με τις κινήσεις των θεών είναι διαρκώς το ίδιο. Δηλαδή με τι μέσα εκάλυπταν τόσο μεγάλες αποστάσεις σε τόσο λόγο χρόνο; Τι μέσα χρησιμοποιούσαν τότε; Πλωτά πάντως μάλλον πρέπει να αποκλεισθούν. Επομένως δεν μένει άλλο μέσον εκτός της αεροπορικής κινήσεως. Όμως δεν ήτο ανάγκη να έχουν αεροπλάνα , αν είχαν αποκτήσει την δυνατότητα της δημιουργίας αβαρίας και ατομικής κίνησης τους με κάποια φορητή μηχανή αντιβαρύτητος ]
Πράγματι στην νήσο Santo Miguel θεαματικοί θερμοπίδακες και πηγές εκτινάσσουν τα ύδατα των σε μια εύφορη πεδιάδα πλησίον του Φαρνάς. Επομένως ταιριάζουν απόλυτα δύο στοιχεία ήτοι ‘τα πτηνά’ και οι ‘πηγές’ βρίσκονται στο ακριβές σημείο.
Ο Οδυσσέας πήρε σήμα αναχωρήσεως του
Μετά την επίσκεψη του Ερμή η Καλυψώ ανακοίνωσε στον Οδυσσέα ότι μπορεί να αναχωρήσει για την πατρίδα, αλλά ταυτόχρονα του επεσήμανε και τους κινδύνους του ταξιδιού του. Του υπεσχέθη ακόμη ούρειον άνεμον και του έδωσε προμήθειες για το ταξίδι του. [Προφανώς η Καλυψώ διέθετε τους μετεωρολόγους της και έδωσαν τα προγνωστικά καιρού στον Οδυσσέα προ του απόπλου] . Γνώστες του Γκόλφ Στρημ που δεν αλλάζει από χρόνο σε χρόνο , αλλά παραμένει αιώνιο έβαλαν τον Οδυσσέα στο ρεύμα και με ευνοϊκόν άνεμον έπλεε προς τις Αντίλλες. Την 18ην ημέραν είδε ξηρά. Η απόσταση Αζορών –Αιτής είναι περίπου 2.800 μίλια. Το ρεύμα θα τον έφερνε με 150 μίλια την ημέρα, οπότε με ένα δυνατό ούριο άνεμο θα διήνυε κατά μέσον όρο και 165 μίλια την ημέρα. Επομένως ο χρόνος των 18 ημερών ανταποκρίνεται στις ως άνω αποστάσεις . Ο Ομηρος εις αυτό το σημείο αναφέρει φθινόπωρο. Αν όμως ήτο φθινόπωρον τότε εκεί επικρατούν φοβερές καταιγίδες , οπότε θα είχε καταστραφεί το πλοίο του και ο ίδιος θα είχε πνιγεί . Οι άνεμοι που πνέουν εκεί σε περίοδο καταιγίδος είναι 180 μίλια την ώρα , τόσο ισχυροί που παρασύρουν το κάθε τι στο πέρασμα τους. Το κυκλωνικό σύστημα που πέρασε πάνω από το πλοίο του Οδυσσέα ήτο μια απερίγραπτη εμπειρία για τον θαλασσόλυκο της σχετικά ήρεμης Μεσογείου Θαλάσσης. Επομένως και ο Οδυσσεύς είχε την κακή τύχη να χάσει το πλοίο του και κατόρθωσε να βγει στην ακτή και να σωθεί πάνω σε μία σανίδα.
Ο Οδυσσεύς στη Χώρα των Φαιάκων
Απομακρύνθηκε από τον τόπο της θύελλας και κωπηλατώντας μετά από τρεις ημέρες έφθασε στην ακτή. Πιθανόν τα ρεύματα τον παρέσυραν μεταξύ του Προσηνέμου Περάσματος (Windward Passage) και των νοτίων ακτών της Κούβας, δηλαδή μεταξύ Μεξικού και Κούβας. Η γαλήνη που επικρατεί στον Κόλπο του Μεξικού θα του επέτρεψε να κολυμβήσει σε προς τα βόρεια σε ένα προφυλαγμένο λιμάνι, όπου από το στόμιο ενός ποταμού έφθανε στην ξηρά. Κατά την Μέρτζ τούτο πιθανόν να τοποθετείται εις τον Κόλπον Coast μεταξύ τής Φλώριδας και του Μισσισσιπη και εκεί συνήντησε την Ναυσικά , την θυγατέρα του Αλκίνοου , βασιλέως των Φαιάκων. Αυτή του έδωσε ρούχα και τον προσεκάλεσε στο ανάκτορο του πατρός της . Η σχετική εκτενής περιγραφή του Ομήρου συμφωνεί πλήρως με την ομώνυμη πόλη του που περιγράφει ο Πλάτων στον «Κριτίαν» Ο Οδυσσεύς ανήλθε στο ανάκτορον όπου εκάθηντο εις το γεύμα οι Αρχοντες των Φαιάκων . Ο Αλκίνοος και η βασίλισσα Αρήτη εθαμβώθηκαν από την παρουσίαν του ξένου , ο οποίος αμέσως παρεκάλεσε να τον βοηθήσουν να επιστρέψει στην πατρίδα του.
Το αποχαιρετιστήριο γεύμα του Αλκινόου στον Οδυσσέα
Ο Αλκίνοος συγκαλέσας δια τον σκοπόν αυτόν το συμβούλιο των ευγενών , ετοίμασε την συνοδείαν του Οδυσσέως. Προηγουμένως όμως είχε πληροφορηθεί από τον ίδιο τον ήρωα για την καταγωγή του και τις περιπέτειες που υπέστη κατά την περιπλάνηση του στην ταραγμένη θάλασσα. Ενώ όμως ετοιμάζοντο για την επιστροφή στην Ιθάκη , ο Αλκίνοος οργάνωσε αποχαιρετηστήριον εορτήν , εις την οποίαν προσεκλήθη και ο τυφλός τραγουδιστής Δημόδοκος , που αφηγήθη πολλά από τα γεγονότα του Τρωικού Πολέμου.
Με καταπληκτικήν ποιητική ικανότητα ο Ομηρος δίδει λεπτομερείς νπεριγραφές μέσω των διηγήσεων του Δημοδόκου διαφόρων αστρονομικών φαινομένων , όπως την κίνηση των πλανητών κατά την περιστροφήν των γύρω από τον Ηλιον με διαφορετική ταχύτητα και ακόμη με ποίον τρόπον ο Αρης έφθασε στην Αφροδίτη, πως ο Ηλιος ειδοποίησε τον Κρόνον που με την σειρά του ειδοποίησε την Αφροδίτην και τον Αρην και πως ο Ερμής έφυγε με μεγάλην ταχύτητα . Ο Ομηρος περιγράφων τους Ερωτες και τις περιπέτειες των θεών, κάνει σημαντικότατες αστρονομικές παρατηρήσεις και δίδει μίαν σαφεστάτην εικόνα των επιστημονικών γνώσεων των αρχαίων Ελλήνων
Αποχαιρετήσας το βασιλικό ζεύγος ο Οδυσσεύς κατευθύνθηκε προς το πλοίον , επιβιβάσθηκε σ’ αυτό με τους άνδρες του και έλαβε έκαστος την θέση του . Καθώς όμως άρχισαν να κυλούν , ύπνος βαθύς συνεπήρε τον ταλαιπωρημένο ήρωα . Επιστρέφων από τη Σχερία τη χώρα των Φαιάκων , ο Οδυσσεύς διά του στενού της Φλώριδας έφθασε στον Ατλαντικόν παρασυρόμενος από το Γκολφ Στρήμ . Ακολουθών ανατολικώς τον μέγα κυκλικόν δρόμον έχων αρεστερά του την Μεγάλην Αρκτον , που σ’ αυτό το σημείον δεν βυθίζεται ποτέ κάτω από τον ορίζοντα , έφθασε τελικώς μετά από ένα μακρύ ήρεμο ταξίδι στην Ιθάκη από την οποίαν απουσίαζε επί δέκα έτη.
Χρήσιμες οι αστρονομικές οδηγίες της Καλυψούς
Η Καλυψώ είχε πει στον Οδυσσέα να έχει κατά την επιστροφή την Μεγάλη Άρκτον αριστερά . Αυτή και μόνον η οδηγία είναι απόδειξη του πλού του Οδυσσέα στον Ατλαντικό και όχι όπως έλεγαν μέχρι τούδε οι αγράμματοι στη Μαύρη Θάλασσα. Αυτή η οδηγία ανταποκρίνεται πλήρως για το ταξίδιον από τη Σχερία των Φαιάκων στην Ιθάκη. Αλλά και τα ρεύματα του Ατλαντικού όπως και σήμερον σημειώνονται στους χάρτες , ανταποκρίνονται στην πορείαν που με τόσον αριστοτεχνικό τρόπο εσχεδιαγράφησε ο Ομηρος , ο οποίος υπολογίζει με θαυμαστήν ακρίβεια και την διάρκεια αυτών των ρευμάτων. Επίσης θαυμαστή είναι η συνάντηση με τα φυσικά φαινόμενα , η Καλυψώ, τα Ηφαίστεια, η Ημέρα και η Νύκτα στο Γιβλαρτάρ, οι Σειρήνες, η Σκύλλα και η Χάρυβδη στο Φόντυ, τα πουλιά και οι πηγές των Αζορών, προκαλούν το ενδιαφέρον των μελετητών , που έκπληκτοι ανακαλύπτουν σήμερον ότι πολλές γεωγραφικές , αστρονομικές, μετεωρολογικές, ωκεανογραφικές παρατηρήσεις του Ομήρου , οι οποίες έγιναν προ 3.000 ετών και πλέον , ισχύουν και σήμερον, με ελάχιστες διαφορές.
Να σημειώσουμε ότι η προειδοποίηση της Κίρκης προς τον Οδυσσέα για τις περιπέτειες της «Αργούς» στα Στενά της Σκύλλας και Χάρυβδης είναι ένδειξη ότι οι Ελληνες Αργοναύτες είχαν γνώση από προηγούμενα ταξίδια για το δύσκολο πέρασμα αυτών των στενών .
Επομένως το ταξίδι του Ιάσωνος προηγείται του Οδυσσέως αρκετές γενιές , διότι οι ήρωες που συνόδευσαν τον Ιάσωνα εις την «Αργώ» ήσαν προγενέστεροι των πολεμιστών της Τροίας. Τούτο τεκμαίρεται από τα «ΟΡΦΙΚΑ», «Το Αρχαίο Ελληνικό Πνεύμα», το «Σύμπαν» και από την «Εγκυκλοπαίδεια ΗΛΙΟΣ»
Με βάση τα μέχρι σήμερον στοιχεία , τα δύο αυτά ηρωικά Έπη του ποιητού αποτελούν τα αρχαιότερα γραπτά μνημεία της Ελληνικής Γραμματείας
Τα «νοοκίνητα» και «αντιβαρυτικά» πλοία των Φαιάκων: Ένα μυστήριο της ελληνικής μυθολογίας
Η Οδύσσεια, η ιστορία του νόστου του βασιλιά της Ιθάκης Οδυσσέα τον οποίο οι θεοί έκαναν να περιπλανιέται στις θάλασσες για δέκα χρόνια αφού απέπλευσε από την Τροία με προορισμό την ιδιαίτερη πατρίδα του, την νήσο Ιθάκη, είναι ένα από τα κορυφαία λογοτεχνικά έργα της παγκόσμιας αρχαίας λογοτεχνίας.
Είναι όμως ένα κείμενο το οποίο προκαλεί διχασμό των απόψεων όσον αφορά αν δημιουργήθηκε ως μία καθαρά φανταστική ιστορία, ή αν, εκτός από τα μυθολογικά στοιχεία, έχει και πληροφορίες – γεωγραφικής και τεχνολογικής φύσης – που να ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Έτσι άλλοι διαβάζουν την Οδύσσεια απλά ως λογοτεχνία κι άλλοι μελετούν κάθε της στοίχο για να αντλήσουν πληροφορίες και να διεξάγουν έρευνες πάνω σε αυτήν.
Όσοι υποστηρίζουν πως τα λόγια του Ομήρου έχουνε στοιχεία αλήθειας μέσα τους είναι επηρεασμένοι από το γεγονός ότι μέχρι και τα μέσα του 19ου αιώνα, όλοι πίστευαν πως και η Ιλιάδα του Ομήρου ήταν ένα καθαρά φανταστικό παραμύθι.
Το 1873 και το 1876 όμως, ο Ερρίκος Σλήμαν, με τις αρχαιολογικές ανακαλύψεις του στην Τροία και στις Μυκήνες αντίστοιχα, έφερε στο φως αποδείξεις, τόσο για την ύπαρξη των ομηρικών πόλεων στις γεωγραφικές θέσεις όπου ο Όμηρος τις προσδιόριζε, όσο και για τον Τρωικό πόλεμο για τον οποίο μας μιλά η Ιλιάδα.
Με τον ίδιο τρόπο πιστεύουνε πολλοί πως και στην Οδύσσεια, το άλλο του μεγάλο έργο, ο Όμηρος δεν έγραφε μόνο μύθους και φανταστικά στοιχεία, αλλά πως, ένα τμήμα έστω των όσων λέει στην Οδύσσεια, ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Έτσι το νησί των Λωτοφάγων, το νησί των Λαιστρυγόνων, τα νησιά της Κίρκης και της Καλυψώς, το νησί των Φαιάκων και άλλες τοποθεσίες της Οδύσσειας έχουν γίνει αντικείμενα πολλών ερευνών…
Από όλα τα «μυθικά» νησιά της Οδύσσειας – γιατί η Ιθάκη σίγουρα υπάρχει – αυτό το οποίο ίσως ελκύει περισσότερο το ενδιαφέρον του ερευνητή, είναι το νησί των Φαιάκων. Δεν χρειάζεται κανείς να είναι κοινωνιολόγος για να διακρίνει πως η κοινωνία των Φαιάκων είναι η πιο πολιτισμένη από όσες συναντά ο Οδυσσέας στο ταξίδι του για την Ιθάκη· ο λαός των Φαιάκων ζει παίρνοντας ότι χρειάζεται από την θάλασσα και όντας απαλλαγμένος από την βία του πολέμου.
Είναι ένας ναυτικός λαός εργατικός αλλά και γλεντζές που αγαπά την τέχνη (τραγούδι, χορός) και την καλοπέραση και έχει ως έθιμο να βοηθά τους ναυαγούς να γυρίσουν ο καθένας στην πατρίδα του. Θα ‘λεγε κανείς ότι η κοινωνία των Φαιάκων αποτελεί μία ουτοπία για τον καιρό τόσο της μυκηναϊκής, όσο και της ομηρικής εποχής, πόσο μάλλον για σήμερα…
Οι Φαίακες, περήφανοι για την καταγωγή τους, κατά τον Όμηρο, είναι «αγχίθεοι» καθώς είναι συγγενείς των θεών. Αυτό δίνει στον πολιτισμό τους μία άλλη υπόσταση. Μία πολιτισμική υπόσταση που για τους αρχαίους συνεπαγόταν κάποιες μεταφυσικές «θεϊκές» ιδιότητες με τις οποίες είναι προικισμένα τα πλοία που ναυπηγούσαν, ή κάποιες προηγμένες τεχνολογικές και φυσικές γνώσεις, όπως υποστηρίζουν οι σύγχρονοι ερευνητές της Οδύσσειας.
Ο Οδυσσέας στην αυλή του Αλκίνοου, πίνακας του Francesco Hayez
Όπως μας πληροφορεί λοιπόν ο Όμηρος, τα πλοία των Φαιάκων:
– Ήταν νοοκίνητα, δηλαδή, μπορώντας να διαβάσουν την ανθρώπινη σκέψη, πληροφορούνταν απ’ αυτήν και όχι από κάποιο χειροκίνητο όργανο όπως το τιμόνι.
– Είχαν τεχνητή νοημοσύνη καθώς, έχοντας «νοήματα καὶ φρένας ἀνδρῶν», δύνανται να επιλέξουν αν πρέπει να εκτελέσουν μία εντολή ή όχι.
Είχαν ένα είδος «σκληρού δίσκου» γεωγραφικών δεδομένων, καθώς ήξεραν «πάντων πόλιας καὶ πίονας ἀγροὺς». Είχαν μηχανισμό τεχνητής αντιβαρυτικής αιώρησης που τους επέτρεπε να πετάνε «ὡς εἰ πτερὸν ἠὲ νόημα» (σαν τα πουλιά ή σαν την σκέψη). Λογοτεχνική-μυθολογική παρατήρηση: αν τα πλοία των Φαιάκων ακουμπούσαν την θάλασσα, ο Ποσειδώνας, ο θεός των θαλασσών θα τα βύθιζε, όπως τόσες φορές έκανε στα πλοία που μετέφεραν τον Οδυσσέα. Γιατί όχι κι αυτήν την φορά, αν το πλοίο δεν πέταγε;
Είχαν εξαιρετικά γρήγορους κινητήρες που του επέτρεπαν να αναπτύσσει ταχύτητα γρηγορότερη από κάθε πετούμενο βιολογικό οργανισμό («κίρκοςὁμαρτήσειεν, ἐλαφρότατος πετεηνῶν· ὣς ἡ ῥίμφα θέουσα θαλάσσης κύματ’ἔταμνεν») που έκανε τον Όμηρο να παρουσιάσει την κίνησή του με αυτήν της ανθρώπινης σκέψης…
Είχαν μανδύα οπτικής κάλυψης που τους επέτρεπε να γίνονται αόρατα στα μάτια των εχθρών τους σαν να είναι «ἠέρι καὶ νεφέλῃ κεκαλυμμέναι» (καλυμμένα με αντάρα και συννεφιά).
Είχαν ασπίδα πιθανώς ηλεκτρομαγνητικού πεδίου που δεν επέτρεπε στους εχθρούς να τα βλάψουν («οὐδέ ποτέ σφιν οὔτε τι πημανθῆναι ἔπι δέος»).
Όμως, αν και μέσα από την Οδύσσεια μας δίνεται λεπτομερής αναφορά των ικανοτήτων των πλοίων των Φαιάκων, δεν διασώζεται ούτε ο τρόπος ναυπήγησής τους, ούτε ο τρόπος λειτουργία τους ώστε να μπορέσουμε, διαβάζοντας τις οδηγίες κατασκευής και χρήσης θα ‘λεγε κανείς, να ανακατασκευάσουμε έτσι απλά ένα τέτοιο πλοίο και να το χρησιμοποιήσουμε.
Αυτό είναι κάτι λογικό δεδομένου του ότι ο Όμηρος, όταν στο δεύτερο μισό του 8ου προ Χριστού αιώνα, έγραφε, συλλέγοντας στοιχεία από την τότε προφορική – δεν έχουν βρεθεί παλαιότερες γραπτές πηγές – παράδοση, για γεγονότα που συνέβησαν πάνω από 400 χρόνια παλιότερα (μάλλον την περίοδο 1190-1170 προ Χριστού) είναι απολύτως λογικό, ακόμα κι αν αρχικά υπήρχαν κάποιες τεχνικές λεπτομέρειες να ξεχάστηκαν. Ας μην ξεχνάμε άλλωστε ότι οι αρχαίοι Έλληνες δεν χαρακτηρίζονταν από την – αν μη τι άλλο ορθή – συνήθεια των αρχαίων Αιγυπτίων να καταγράφουν και να αρχειοθετούν τα πάντα.
Η αλήθεια είναι πως μέχρι σήμερα κανένα από τα πλοία των Φαιάκων δεν έχει βρεθεί. Όχι επισήμως τουλάχιστον διότι, κατά καιρούς, πολλά έχουν ακουστεί. Έτσι δεν μπορούμε να πούμε με βεβαιότητα ότι υπήρχαν. Δεν μπορούμε όμως να πούμε με βεβαιότητα κι ότι δεν υπήρχαν καθώς στις μέρες μας ξέρουμε ότι η τεχνολογία μπορεί να επιτρέψει – αν όχι σήμερα στο κοντινό μέλλον – την δημιουργία ενός τέτοιου αντιβαρυτικού νοοκίνητου πλοίου.
Οι δε θεωρίες ότι οι αρχαίοι κατείχαν τεχνολογία κατά πολύ ανώτερη της σημερινής υπάρχουν και συνδέονται με τα πλοία αυτά. Τι συνέβαινε στην πραγματικότητα; Ευελπιστούμε πως, κάποια στιγμή, θα διεξαχθεί μία έρευνα που θα μας διαφωτίσει…
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)